เรื่องร้ายๆที่ไม่เกิดแต่ก็เกิดมาแล้ว... (ต่อ)
แกก็ออกมาอาละวาดกับเจ้าของบ้านพัก ว่าไม่รู้จักดูแลผู้มาเช่าไม่รู้จักคนบ้านเดี่ยวกัน ช่วยเหลือบุคคลอื่นๆ แต่ไม่กล้าเลย ทำไรไม่ได้ เลยไปเรื่องอีกคนที่ค่อยมาช่วย นศ เพราะแกรู้ว่า นศ ที่โดนแอบรถนั้นไม่ผิด และไม่น่าทำเกินไปขนาดนั้น แต่ก็ต้องถอย เพราะว่าสู้ไม่ไหว.... แต่น้องผู้ชายคนหนึ่งที่อยู่กับเรา แกทนเห็นผู้ชายมาดูถูกผู้หญิงไม่ได้เลย ออกอาการเอาใคร่ใหญ่ ฝ่ายที่กาเรื่องเลยสวนกลับว่า...ใคร่พูด..น้องสวนกลับเช่นกับว่า ...กูเอง...
ทันได้นั้นแหละด้วยความที่จะเอาเรื่องคนอื่นไม่ได้ ว่า นศ หญิงทุกคนเงียบไม่สู่ แต่เลยหันมาเล่นงานเราที่คอยปกป้อง นศ หญิง ผู้ชายร่างใหญ่ที่เอวมีอาวุธที่เป็นเหล็กสี ดำ ที่เขาเรียกว่า ปืน แนบเอวอยู่ก็เข้ามาชุดกระชากเพื่อน นศ ชาย แต่ด้วยความที่เราก็เป็นเพื่อนก็เล่นลุกขึ้นมาชุดกลับ พาน้องเขาไปในห้อง ผมและเพื่อน อีก 2คนก็เลยต้องเป็นกำแพงกันไม่ให้ชายที่ว่าเข้าไป เพราะว่าเราไม่รู้ว่าอะไรจะเกิดขึ้น ณ เวลานั้น เท้าผมสั้น กลัว แต่ไม่รู้จะทำอย่างไง ลุกมาก่อนอะไรจะเกิดมันก็ต้องเกิด ณ เวลานั้นไม่มีคำกลัวแล้ว เป็นไงก็เป็นกัน พยายามให้ลูกน้องแกให้เขาใจว่ามันอะไรๆ อย่างไง และทำให้ชายทั้งหมดถอยไป เราเองก็หน้าดุเหมือนกันมีหนวกเคร้าพอและดุน่าเกรมขามเหมือนกัน และเขาก็ท้อยออกไปเรื่องก้เริ่มคลีคล้าย...แล้ว แต่เราไม่ไว้ว่างใจ เมื่อชายทั้งหมดไม่สามารถเข้าไปได้เลยถอยกลับเข้าบ้านในซอย
เรื่องก็เงียบแปปบเราก็ค่อยลงอก พยายามให้คนอื่นเข้ามันไม่ใช้เรื่องเลยที่ไม่สามารถเอาชนะคนอื่นแล้วพาลไปเรื่อยเหมือนอันตพาลที่ไม่รู้จักแพ้ เอาแต่จะชนะ โดยใช้กำลังท้าเดี่ยว...
หลังจาหนั้นผมก็ออกไปข้างนอก ไมรับรู้เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นหลังจากนั้น..
(แต่เรื่องที่แดง และน่ากลัว และไม่น่าเกิดขึ้นก็เกิดขึ้น)
เพื่อนเล่าว่า ช่วงที่ผมไม่อยู่ ทางผู้อำนาจที่ร้ายกาจ และยังไม่พอใจ....เลยโทรไปตามพวกที่อยู่ข้างเป็นสนิท ส่วมเสื้อสี่เขียวหลายพร่าง (ทหาร ที่แกสนิทนสนมเป็นการส่วนตัว) และบอกว่าที่บ้าน เรานั้นมี คนมาซ่องซุ่ม เป็นโจรที่มาว่างแผนทำก่อการร้าย (เรื่องร้ายมี่ว่าไปแล้วยังร้ายไม่เท่านี้)เอาความเป็นความตายมาเล่นงานเราที่เป็น นศ และคนทำงาน เรื่องเล็กกลายเป็นเรื่องใหญ่ทันที่ ทหาร1กองร้อยมาล้อมเราพร้อมที่จะตรวจค้นเราพยายามอธิบายว่าเป็นเรื่องไร เข้าใจอะไรผิด เราไม่มีอาวุธ แต่ถ้าคนนี้แจ้ง เราอธิบายได้ว่า...ตามเรื่องที่เล่าข้างต้น แต่ทหารก็ไม่วาย ไม่เชื่อคืดว่าเราพูกปก เอา เราก็บัตรข้าราชการ มีเพื่อนที่บ้านเป็นข้าราขการด้วย ทหารก็เลยเงียบ ตามเรื่องเป็นมาอย่างไง ทางผู้ชายที่แจ้งนั้นก็เงียบไม่รู้ว่าจะทำไงต่อ จะค้นม่าเดี่ยว เราไม่รู้จะเอาไง แล้ว ดฃก็โทรไปตามผู้ใหญ่ที่เรารู้จัก แต่ผู้ใหญ่อยู่ กทมอยู่ตรัง จะทำไงดี แต่มีพี่ทำงานด้วยกันอฃแต่ก่อนที่เป็น นศ อยู่ เรียกพี่แกมาช่วย เพราะว่าพี่แก เป็นเลขา คนดัง ที่ปรึกษาศอบต คราวนี้ ทหารก็เงียบไม่สู้แล้วเจอคนใหญ่ไม่อยากจะเอาเรื่องเลยถามผู้นำชุมชนที่จะเอาเรื่อง...ว่าจะเอาไง คำตอบที่ได้...คือการหนี้ ลบหน้า และตอบว่าไม่มีไร..ไม่มเรื่องไรที่..กลับ..นี้หรือ ทำให้เสียผุ้ใหญ่ เสียคน และที่แน่ๆๆสงสารพี่ทหารที่ส่งมาเพื่อรักษาความสงบของบ้านเมืองที่ชายแดนใต้ กลับต้องมารับรู้เรื่องที่ไม่เป็นเรื่อง เรื่องทะเลาะกันที่เข้าข้างคนทำผิด ชาวบ้านกล่าวเป็นเสียงเดี่ยวกันว่า....ผู้นำผิด ไม่ใช้.นศ...คราวนี้แกก็เงียบ และทางพี่มาช่วยเราบอกว่าน่าจะแจ้งความนะ ฐานแจ้งความเท็จใส่ร่าย ดูหมิ่น อืนๆๆจนแก และลูกน้องพากันหนี้ ไม่รู้หายไปไหนลูกน้องหายหมด เมื่อรู้ว่าเราจะแจ้งความแต่เราไม่อยากเอาเรื่อง อยากให้จบเพี่ยงเท่านี้ มันเป็นเรื่องร้ายๆๆที่ไม่น่าเกิดมาเลย แต่ก็เกิดมาแล้ว
....ถ้าหากผู้นำรู้จักใช้ความคิด สติ ความรู้ปัญยาที่ล้ำเลิศและผู้ที่อาบน้ำร้อนมาก่อนไม่ควรกระทำเพี่ยงเพื่อประโยชน์สวนตนเท่านั้นเอง
....ผู้ที่น่าจะใช้ความคิดมากกว่าอำนาจและความรุ่นแรง อย่าใช้กำลังที่มากกว่า และอาวุธที่ใช้เพื่อรักษาความสงบของประชาชน มาเพื่อรังแกและขู่ฆ่าเพื่อแสดงถึงอิทธิพลและอำนาจ
....ผู้นำที่ควรรู้จักการปกป้อง และดูแล ลูกบ้าน ไม่พาลหาเรื่องไปทั่วเพื่อสร้างอำนาจ แต่ไม่ใคร่ชอบ แต่จะมีแต่คนสาบแช่งให้ตายไป ในเร็ววัน..
....ผู้นำที่ควรรู้จักการให้อภัยเพื่อความน่าเชื่อถือและการเคารพนับถือ และเป็นที่พึงของผู้คน
...ไม่น่าเลยทำให้เสียคน และเป็นผู้ใหญ่เอานิสัยร้ายมาสู่คนอื่น ทำให้เดือดร้อนไปทั่วไม่มีคนอยากเข้าใกล้
....นีแหละคือเรื่องร้ายๆๆที่ไม่เกิดขึ้น และไม่ควรกระทำ เพื่อแสดงออกในอำนาจที่ตนมีอยู่เพื่อสร้างความเดือดร้อนไปทั่วทำเหมือนคนไม่มีการศึกษา ไม่มีความคิด ไม่รู้จักเอาความเป้นผุ้ใหญ่มาสอนคนให้เป็นคนดีแต่กลับเอานิสัยชั่วๆๆ มาสอนให้คนกระทำตามแล้ว เมื่อไรคนร้ายจะหายไปจากแดนนี้ เพราะว่ามีคนค่อยสอนให้เยาวชนเป็นผู้ร้ายอยู่ในอำนาจและเป็นเจ้าพนักงานที่ไม่น่ากระทำเลย
....แล้วเมื่อไรอิทธิพลและเรื่องร้ายๆๆจะเอาไปจากชายแดนใต้
...ขอความสันติสุขจงมีกับชายแดนใต้ และมีคนดีที่จะมาพัฒนาและสร้างความสงบด้วยกันไม่ใช้เอาเรื่องร้ายๆไปใส่ความคนอื่นอย่างสนุก และมันปากไปวันๆๆ....อย่างนี้แหละที่ทำให้เหตุการณ์ใต้ไม่มีวันสงบสิ้นสะที...
