แม่นีโอมีโอกาสเดินทางไปไต้หวันด้วยจุดประสงค์ในเรื่องของการงาน โดยการพาเยาวชนไทยไปประกวดนวัตกรรมที่ไทเป ความทรงจำดีดีเกิดขึ้นตั้งแต่ก่อนการเดินทาง ตั้งแต่การติดต่อประสานงานระหว่างเรากับผู้จัดงาน ซึ่งผู้คนที่นั่นมีความเป็นมิตรมากๆ
“ไต้หวัน....อาจจะไม่ใช่จุดหมายแรกของนักเดินทาง” แม่นีโอว่าไม่แปลกนะ หากจะมีใครกล่าวเช่นนี้ แม่นีโอเองแรกเริ่มเดิมทีก็ไม่คิดว่าจะได้ไปที่ไต้หวัน แต่เมื่อบุญพาวาสนาส่ง ให้มีโปรเจ็คการประกวดนวัตกรรมที่ไทเป ทีมผู้จัดก็ได้เชื้อเชิญทางประเทศไทยร่วมส่งผลงานเข้าประกวดด้วย
เราเข้าร่วมงาน APEC Technology Innovation Collaboration Conference (APEC TIC 100)
“ตัวแม่นีโอ” ซึ่งมีหน้าที่การทำงานในองค์กรของรัฐแห่งหนึ่ง ก็ได้รับมอบหมายให้นำตัวแทนเยาวชนไทยเข้าร่วมประกวดในงานดังกล่าวด้วย การเดินทางในครั้งนี้ ถือว่าเป็นการเดินทางแบบไม่เสียสตุ้งสตางค์เลยสักบาท เนื่องจากทางผู้จัดบอกว่ายินดีเป็นอย่างยิ่งที่จะให้ทีมประเทศไทยเข้าร่วมการประกวดด้วย จึงเป็นสปอนเซอร์รายใหญ่ให้แก่พวกเรา (ยิ้มหวานเลยเรา..แหะๆ) แม่นีโอมาทราบคำตอบภายหลังว่า ไต้หวันกำลังโปรโมทประเทศให้เป็นที่รู้จัก จึงมีความยินดีปรีดาอย่างยิ่งที่จะให้เราเข้าร่วม และจดจำประเทศเค้าได้ นอกจากนี้จะเห็นได้ว่าช่วงหลังๆ ธุรกิจท่องเที่ยวของไต้หวันก็ไม่น้อยหน้ากว่าประเทศอื่นๆ ในเอเชีย...แม่นีโอขอยืนยัน
สถานที่จัดงานอยู่ใกล้กับตึกไทเป 101 (มุมซ้าย) เราจึงมองเห็นตึกนี้ทู๊กวัน
เอาหล่ะ!! ในช่วง 1 สัปดาห์ที่ไต้หวัน มีอะไรน่าสนใจและประทับใจบ้าง
สำหรับขาโจ๋เทคโนโลยีทั้งหลายถ้าได้มาที่นี่ คงอดตื่นตาตื่นใจกับบรรดาอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ของเค้าไม่ได้ เนื่องจากไต้หวันอยู่ในช่วงผลักดันสินค้าอิเล็กทรอนิกส์สู่ตลาดโลกและมีกำลังผลิตมาก ดังนั้นสินค้าที่นี่จึงมีราคาถูกมาก ในวันแรกที่เรามาถึง แม่นีโอก็ได้ไปตะลุยตลาดอิเล็กทรอนิกส์ ซึ่งคล้ายๆ พันธุ์ทิพย์ของบ้านเรา เพื่อนฝูงหลายคนก็ช้อปสะบั้นหั่นแหลกกับสินค้าที่นี่ ตัวแม่นีโอเองขอยอมน้อยหน้าเพื่อนฝูง เพราะวางแผนไว้ว่าจะช้อปกระหน่ำที่ไนท์มาร์เก็ตอันเลื่องชื่อในวันต่อไป
น้องเลี้ยง..เอ้ย!! พี่เลี้ยงของแม่นีโอ
ขณะที่อยู่ที่นี่..แม่นีโอมีพี่เลี้ยงประจำตัวด้วยนะ คิดดูสิว่าทีมผู้จัดเตรียมงานกันขนาดไหน เพราะในระหว่างที่เด็กๆ เข้าสู่เวทีประกวด(ไม่ใช่ประกวดนางงามนะ...ประกวดนวัตกรรม) พวกเราจะต้องเข้าประชุมกลุ่มย่อย ซึ่งในกลุ่มย่อยนี่หล่ะที่เค้าจะมีพี่เลี้ยงประจำ (ความจริงคือน้องเลี้ยง...เพราะแต่ละคนหน้าละอ่อนทั้งนั้น) ไม่ว่าคุณจะทำอะไร มีปัญหาร้องขอให้ช่วยเหลืออะไรก็บอกกล่าวพี่เลี้ยงได้ จนบางครั้งแม่นีโอรู้สึกว่าแกออกจะดูแลดีเกินไปด้วยซ้ำ
อย่างเช่น เหตุเกิดหลังประชุมในวันหนึ่ง แม่นีโอรู้สึกอยากไปตะลุยทานอาหารท้องถิ่นที่ตลาดเพราะเอียนกับอาหารโรงแรมสุดหรู จึงคิดชะแว้บออกไปจากโรงแรม ที่ไหนได้พี่เลี้ยงแกมายืนดักรอด้านหน้า บอกว่ายูต้องไปทานดินเนอร์กับพวกไอ เป็นเหตุให้แม่นีโอกว่าจะได้ชะแว้บออกไปเดินเล่นบ้างก็ต้องร่วมดินเนอร์ให้เสร็จก่อน โชคดีนะเนี่ยที่ตลาดเปิดโต้รุ่ง ไม่อย่างนั้นอดแหงแก๋ ...
ถ้าไม่ได้มาเดินตลาด คงอดกิน"ปาท่องโก๋" ไซส์ใหญ่เท่าแขน
