
นำมาให้ชมกัน
ดูทุกครั้ง ก็รู้สึกถึงพลังใจทุกครั้ง
ในยามว่าง ผมชอบขีดๆ เขียนๆ ไปตามเรื่อง รวมทั้งวาดภาพ ในฐานะนักวาดภาพสมัครเล่น ก็วาดไปเรื่อยๆ ตามแต่อารมณ์และจินตนาการซึ่งสองสิ่งนี้ผมเห็นว่าสำคัญมาก ถ้าเราไม่มีอารมณ์ เราก็ไม่วาด ถ้ามีอารมณ์แต่ไม่มีจินตนาการ ก็วาดไม่ได้เช่นกัน
ผมวาดเพราะอยากวาดและมีจินตนาการให้วาดออกมา แต่ทั้งสองอย่างนี้ก็มีเกิด-ดับได้เป็นของธรรมดา ว้นนี้จึงขอบันทึกไว้ ณ ที่นี้ว่า หลังจากที่เริ่มวาดภาพแรกในอินเดียเผยแพร่ใน G2K เมื่อวันที่ 19 ตุลาคม 2550 ในบันทึกภาพวาดวันอาทิตย์ http://gotoknow.org/blog/poldejw/130879 อารมณ์และจินตนาการของผมก็โลดแล่นไปเรื่อยๆ จน ณ บัดนี้ ผมวาดได้ทั้งหมดประมาณถึง 80 ภาพ ดังที่ส่วนหนึ่งเผยแพร่ในหนังสือ "หนึ่งคนวาดหนึ่งคนแต่ง" ไปแล้ว
ภาพทั้งหมดมาจากจินตนาการของผมและเกี่ยวข้องกับธรรมะทั้งนั้น
สองสามมาวันนี้ หลังจากวาดภาพพระพิฆเนศร์แล้ว คิดจะวาดต่อไปตามปรกติแต่ไม่สามารถ เพราะอารมณ์และจินตนาการยังไม่มาให้เห็น
อย่างไรก็ดี ภาพสุดท้ายที่ผมวาดนั้น สำคัญ และเป็นภาพที่วาดด้วยใจ ที่ศรัทธาในองค์พระพิฆเนศร์ ซึ่งผมตั้งใจจะศึกษาเรื่องนี้ต่อไปเพราะอินเดียเป็นที่ดีที่สุดที่จะศึกษาเรื่องนี้
ณ บัดนี้ ผมขอนำเสนอภาพวาดสุดท้ายของผม มอบเป็นอภินันทนาการแด่สมาชิกชาว G2K ทุกท่าน รวมทั้งผู้ที่เข้ามาเยี่ยมชม หรือไปที่นี่
http://www.polpage.com/indiaonepicaday.htm
ขอเรียนว่าภาพนี้ เป็นภาพสำคัญ ผมดูภาพแล้วเหมือนมีพลังและเหมือนภาพมีชีวิต ท่านคิดอย่างไร ก็เป็นอย่างนั้น จึงไม่มีคำบรรยายเช่นกัน
หลังจาก 80 กว่าภาพและด้วยภาพวาดสุดท้ายนี้ ผมคงหยุดวาดไปอีกนาน...............................
มีเกิด มีดับ เป็นของธรรมดา
ขอความสุข สวัสดีจงมีแด่ทุกท่านนะครับ
ด้วยความปรารถนาดี
คุณ Suksom ครับ
ธรรมะมีจัดสรรได้
ศิลปะก็เป็นธรรมะจัดสรรเช่นกันครับ
ขอบคุณครับ
ขอมากราบขอพร จากท่านด้วยค่ะ เพื่อความเป็นศิริมงคล แห่งชีวิต ที่ดำเนินไป และตลอดไป และในโอกาส ที่จะได้ไปสร้างบุญ ณ ดินแดน ทีหมู่เหล่าของชน เคารพบูชาพระองค์อย่างมั่นคง เทพเจ้าแห่งสรวงสวรรค์.....
คือภาพ"สวรรค์บันดาล"
"โอม ศรีคเณศ ศายะนะมะ"
บูชาพระพิฆเนศร์ เหตุกุศล
พระลงมาอวยชัยในบัดดล
ผ่านกมลคนวาดสะอาดจินต์
สื่อสวรรค์ผ่านองค์ทรงนิมิต
ผู้เพ่งพิศ เกิดพลังดั่งถวิล
ปลายพู่กันบรรจงองค์ภูมินทร์
เกิดภาพศิลป์ ที่สร้างสรรค์เป็นขวัญตา
ศิลปะแห่งธรรมจดจำไว้
ถูกส่วนใจ จึงรู้เห็น เป็นปริศนา
ประกอบด้วยกุศลจิตคิดศรัทธา
พจนา บรรยาย ไม่มีเลย
ขอก้มกราบขอพรแด่ข้าน้อย
สิ่งใหญ่น้อยบังใจ ให้เฉลย
พบแต่ทางสว่างอย่าง คุ้นเคย
จบภิเปรย ขอน้อมเกล้าด้วย.... ดาวเรือง
โยคีน้อย
๘ มีนาคม ๒๕๕๑
โยคีน้อย
สาธุ
โอมศรี มหาวีระ คะณะปติ เย นะมะหะ
เข้ามาบอกว่า โยคีน้อยขอบูชาท่านด้วย
"“โอม ศรี มหา เฮรัม ภะ คะ ณะ ปะติเย นะ มะ หะ”
ขอจงสำเร็จทุกประการ
สวัสดีค่ะ
อยากทราบเรื่ององค์พระพิฆเนศร์ ค่ะ
และภาพท่านสวยมาก มองแล้วดูสงบค่ะ
เรียนคุณพี่ศศินันท์ครับ
ตอนที่วาดภาพนี้ ยังไม่มีความรู้เรื่องพระพิฆเนศร์เท่าใดนัก แต่ก็ได้วาดออกมาแบบนี้ และคงวาดไม่ได้อีกแล้ว
มาทราบในภายหลังว่าพระวรกายสีแดงแบบนี้เป็นปางชื่อวีระ คะณะปติ เป็นปางอำนาจสำหรับคนเกิดวันอาทิตย์ซึ่งเป็นวันเกิดของผมพอดีและอย่างบังเอิญ ปางนี้มี 16 กร ซึ่งภาพที่วาดเป็นภาพด้านข้าง จึงไม่เห็นพระกรอื่นๆ ก็บังเอิญอีก
เท่าที่หาดูประวัติในอินเตอร์เน็ตและจากหนังสือที่เดลี พระพิฆเนศร์มีหลายตำนานครับ ผมกำลังศึกษารายละเอียดอยู่เหมือนกัน
สำหรับบทสวดที่โยคีน้อยบูชานั้นสำหรับคนเกิดวันพฤหัสครับ
ผู้ใดมีความรู้..... ขอได้โปรดเล่าสู่กันฟังด้วยครับ อยากทราบเหมือนกัน
ด้วยความปรารถนาดี
แณณ/บอล
อากาศเปลี่ยนแปลงดีนะ ที่อินเดียก็เปลี่ยนแปลงบ่อย จนทำให้ไม่สบาย
เป็นประสบการณ์อย่างหนึ่ง ว่าต้องเตรียมพร้อมทุกขณะ โดยเฉพาะกับธรรมชาติ
ขอบใจมาก ที่เป็นแฟนพันธ์แท้ภาพวาด :) คงเป็นเรื่องในอนาคต
เอ ก็บังเอิญพอดีอีกนะ 80 ภาพ
เจริญสุขนะจ๊ะ
แณณ/บอล
เรื่องฝุ่นนี่เป็นเรื่องที่ต้องหาทางแก้ไข ที่อินเดียก็มีปัญหานี้ มีคนที่อยู่นานบอกว่าเวลากลับไปเมืองไทย ต้องไปโรงพยาบาลให้ล้างจมูกและคอ เพราะฝุ่นนี่เอง
พี่เองก็นึกว่าแหม อะไรจะขนาดนั้น แต่พออยู่ไปๆ ชักจะเห็นจริง ฝุ่นเยอะมาก
มานึกดูการที่คนท้องถิ่นแต่งกายโดยมีผ้าปิดหน้าปิดจมูกก็เพราะป้องกันฝุ่นนี่เอง
ดูแลสุขภาพด้วยนะจ๊ะ
มาแอบฟังการสนทนาเรื่องฝุ่น
สงสัยต้องนำกาล้างจมูกติดไปด้วย ตอนเรียนโยคะ อาจารย์สอนให้ล้างจมูก ด้วยน้ำเกลืออุ่น น้ำเข้ารูหนึ่ง ออกอีกรูหนึ่ง หายใจทางปากเอา ทำไม่ยากค่ะ จมูกจะสะอาด โล่ง คนเป็นหวัด ยังหายเลยค่ะ
อยากให้ลองทำกัน เสียดายไม่ได้อยู่ใกล้ มิฉะนั้น จะสาธิตให้ดูค่ะ
ที่กุสินาราไม่ค่อยมีฝุ่น เพราะเขียวขจีไปด้วยหญ้าและต้นไม้
ถ้าออกไปเที่ยวตลาดบ่อยๆ ก็นั่นแหละจึงจะเสี่ยงกับฝุ่น
นับเวลาถอยหลังแล้วนะ
ขอให้เดินทางโดยสวัสดิภาพ