เคยมีไหมคะที่บางครั้ง เกิดความสงสัยว่า "เอ๊ะนี่เรากำลังทำอะไรอยู่"

 

ชีวิตของคนบางช่วงก็อาจเหมือนว่ายในกระแสน้ำวน

ระยะแรกก็อาจจะไม่รู้สึกว่าเป็นน้ำวน แถมยังบอกตัวเองว่า "ดูห่างๆ แค่ตามดูเรื่อยๆ"

จนกว่าจะรู้ตัวก็อาจจะพบว่า จากดูห่างๆ ก็ดูบ่อยขึ้น และเริ่มมีความเห็นกับสิ่งที่ดู อยากลองทำบ้าง แถมยัง "รู้สึกไม่ชอบใจ" ถ้าไปเห็น "บางอย่างที่แตกต่างกับความเชื่อของตัวเอง"

ก็มันอิน

สุดท้ายกลายเป็นว่าเกลียวถูกขันแน่นขึ้น รอบสั้นลง และเร็วขึ้น...จนกลายเป็นส่วนหนึ่งที่อยู่ภายใต้เงื่อนไขของน้ำวน คือมีแต่จะดำดิ่งลงไปอยู่กลางกระแส...แถมยังทำให้มองไม่เห็นสิ่งอื่นรอบตัว เพราะมัวแต่ห่วงจะว่ายให้ทันกระแสน้ำ...ก็จะเหลือแต่ตัวเองและคนที่ว่ายในเขตที่วนรอบเดียวกัน

กระแสทางสังคมที่พัดพาให้ดำดิ่ง มันก็อาจจะเกิดได้จากความอยากสองประเภท อย่างแรกคืออยากในทางที่มากขึ้น คืออยากมี อยากได้ เช่นอยากได้รับการยอมรับ กับอยากที่ตรงกันข้าม คือ อยากไม่ถูกต่อต้าน

การอยากให้ได้รับการยอมรับนั้นง่าย ให้รางวัลให้กำลังใจ แต่อยากไม่ถูกต่อต้านนั้นเป็นเรื่องซับซ้อน เพราะอาจจะไม่ได้เกิดจากประสบการณ์ตรงอย่างเดียว อาจจะไปรู้ไปเห็น การ"เชือดไก่ให้ลิงดู" เลยทำให้กลัวจะถูกเชือดไปด้วย

คนเชือดที่ปรารถนาดีกับลิง แล้วไปจับ  ไก่ที่ขันดังที่สุด ไปเชือดอาจจะไม่รู้ว่า บางครั้งก็ไม่ได้ผล เพราะไก่บางตัวไม่ได้เก็บกล่องดวงใจไว้กับตัวเอง เอาไปฝากไว้บนเขาในที่ซ่อนเร้น ถึงเชือดแล้วก็ไม่ตาย แถมยังจะบินหนีออกจากกระแสอีกต่างหาก

เพราะไก่เริ่มรู้ตัว...เหมือนคนที่เริ่มรู้ว่า "กำลังเป็นอะไรอยู่"  

ก่อนเชือดถ้าศึกษาบริบทของไก่ตัวนั้นก่อน ถึงจะรู้ว่า เชือดแล้วเหนื่อยเปล่า ไก่ก็ไม่ตาย ลิงก็ไม่กลัว