มีคำถามถึงแนวทางการดำเนินชีวิตของผม ความจริงภาพโดยรวมก็เป็นไปตามหลักเศรษฐกิจพอเพียง แต่อีกแนวทางหนึ่งเราก็ดำรงชีวิตแบบผึ้งอยู่เหมือนกัน ดังนั้นวันนี้ขอเสนอเรือง "ปรัชญาชีวิต ข้อคิดที่ได้จากผึ้ง" นำมาปรับใช้กับชีวิตประจำวัน
- ความรักและสามัคคี ผึ้งภายในรังจะช่วยกันดูแลรักษารัง มีการแบ่งหน้าที่กัน (ตามอายุ) ช่วยกันทำงานโดยไม่เห็นแก่ตัว ไม่มีการทะเลาะกัน มีความสามัคคีปรองดอง เพื่อให้รังหรือสังคมผึ้งอยู่รอด ผึ้งพี่ๆ ก็จะดูแลผึ้งน้องๆ ด้วยความรักและความเอาใจใส่..
- ความรับผิดชอบต่อหน้าที่ ผึ้งภายในรังจะมีการแบ่งหน้าที่กันรับผิดชอบ หน้าที่ใหญ่ๆ คือ พวกที่อายุน้อยก็จะทำหน้าที่ภายในรังเรียกว่า "ผึ้งประจำบ้าน" ส่วนผึ้งที่อายุมากก็ทำหน้าที่ "ผึ้งสนาม" ถ้าคนเรารู้จักหน้าที่ของตัวเอง ทำหน้าที่ของตัวเองให้ดี ไม่ก้าวก่ายกัน ประเทศชาติก็จะเจริญ
- ความเสียสละและรักสงบ ผึ้งจะมีเหล็กในไว้ป้องกันตัว ไม่ใช่เพื่อรุกรานหรือทำรายใคร ผึ้งจึงเป็นแมลงที่รักสงบ แต่ถ้ามีใครไปรบกวนรังผึ้ง ผึ้งก็จะเสียสละชีวิตเพื่อปกป้องรัง (ผึ้งงานต่อยศัตรูแล้วต้องตายทุกตัว) ของตน
- ความซื่อสัตย์ ผึ้งจะไม่มีตัวไหนที่เลยที่จะเอาผลประโยชน์เก็บไว้เป็นของส่วนตน อาหารที่หามาได้ก็จะนำไปเก็บรวบรวมไว้ใช้ด้วยกัน นอกจากนั้นผึ้งงานก็ยังซื่อสัตย์ต่อผึ้งนางพญา ราชินีของมัน คอยปกป้องผึ้งนางพญาจนวินาทีสุดท้าย
- ความขยันหมั่นเพียร (ความจริงตามการศึกษาทางวิทยาศาสตร์ ผึ้งไม่ได้ขยัน เพราะทำไปงานไปตามยีนที่กำหนดไว้) ผึ้งจะออกไปหาอาหารตั้งแต่เช้า และทำงานหาอาหารต่อมาจนกระทั่งเย็น ในขณะที่ในรังผึ้ง ผึ้งก็ทำงานเลี้ยงดูตัวอ่อนทั้งวันเหมือนกัน
- ความอดทน (ต่อความยากลำบาก) แม้ว่าอากาศจะแปรปรวนอย่างไร ลมพัด ลมแรง ฝนตก ผึ้งก็มุ่งมั่นที่จะออกไปหาอาหารอย่างอดทนต่อความยากลำบากและอุปสรรค แม้ว่าบางตัวจะไม่ได้กลับรังในวันนั้นก็ตาม
- ความประหยัด ผึ้งมีการใช้ทรัพยากรอย่างคุ้มค่า ผึ้งจะสะสมอาหารไว้ในรัง ไว้ใช้ในยามขาดแคลน ผึ้งจะใช้ทรัพยากรในรังตามความจำเป็นของแต่ละวันเท่านั้น
- รักชีวิตตนเอง ผึ้งเป็นแมลงที่รักชีวิตตนเอง ยังไม่เคยเห็นผึ้งทำลายชีวิตตนเองเพื่อหนีปัญหาเลย..อิอิ
- ความมีคุณค่าและประโยชน์ ทุกส่วนในรังผึ้งและสังคมผึ้งล้วนนำมาใช้ประโยชน์ได้ทั้งสิ้น ไม่ว่าผลิตภัณฑ์ที่ได้จากรังผึ้ง เช่น น้ำผึ้ง, เกสรผึ้ง เป็นต้น แม้แต่พิษผึ้งก็นำมาใช้ประโยชน์ในแง่การรักษา (Apitherapy) รวงผึ้งเก่าเมื่อสกัดเอาไขผึ้งออกไปใช้ประโยชน์แล้วก็สามารถนำไปทำปุ๋ย หรือแปรรูปเป็นของที่นำไปใช้ประโยชน์ต่อได้อีก
- มีการจัดการภายในรังที่ดี ผึ้งมีการจัดการภายในรังที่ดี เช่น การเก็บอาหารไว้ใช้ในยามขาดแคลน เป็นต้น และหากรังผึ้งมีจำนวนประชากรมากเกินไป ผึ้งก็มีแบบแผนปฏิบัติที่จะแยกรังออกไปได้
- ทำตัวให้เหมาะสมกับสถานะและสถานภาพ เช่น ผึ้งนางพญาจะมีการเคลื่อนไหวอย่างช้าๆ และสง่างาม ซึ่งผู้หญิงไทยควรประพฤติปฏิบัติเพื่อความเป็นกุลสตรีไทยที่บรรพบุรุษได้สั่งสมมาเป็นเวลาช้านาน (ในรังผึ้งนั้นสตรีเป็นใหญ่กว่าบุรุษ)
ตั้งใจจะเขียนแค่ ๑๐ ข้อ แต่เกินเป็น ๑๑ ข้อก็ไม่เป็นไรครับ ก่อนจบขอแถมอีกข้อครับ สำหรับการประพฤติปฏิบัติของผม คือ ผึ้งเป็นแมลงมังสะวิรัติ ไม่ใช่นักล่า อาหารหลักที่ผึ้งใช้ภายในรังมีสองอย่าง คือ น้ำหวาน (nectar) กับ เกสรดอกไม้ (bee pollen) น้ำหวานเปรียบเหมือนคนทานข้าว ส่วนเกสรดอกไม้เปรียบเหมือนคนทานกับข้าว ผึ้งได้อาหารครบ ๕ หมู่จากอาหารหลักสองอย่าง ดังนั้นผมจึงใช้ชีวิตอย่างผึ้งที่ปฏิบัติได้อย่างจริงจัง คือ การทานอาหารมังสะวิรัติ ทุกมื้อ (เขี่ยเนื้อออกบ้างเป็นบางมื้อ)
![]() |
|
มนุษย์ผึ้งมหัศจรรย์ |

เรียน ท่าน BeeMan
สวัสดีเจ้าค่ะ อาจารย์บีแมน
แวะมาเยี่ยมและเป็นกำลังใจให้เจ้าค่ะ รักษาสุขภาพด้วยนะเจ้าค่ะ คิคิ ตอนนี้น้องจิสอบติดคณะอักษรศาสตร์ ม.ศิลปากรเจ้าค่ะ เอิกๆๆๆ แต่อยากเรียนนิติ ม.นเรศวร ไว้ตอนแอด คิคิ
เป็นกำลังใจให้เจ้าค่ะ ----->น้องจิ ^_^
สวัสดีครับอาจารย์ผึ้งน้อย
หายปวยหรือยัง กินน้ำผึ้งเยอะ ๆ นะครับ
นักการอิ่ม
เรียน ท่านอาจารย์ JJ
สวัสดี น้องจิ
เรียนท่านภูคา๑
สวัสดีค่ะอาจารย์ Beeman
การดำเนินชีวิตของผึ้งน่าเอาแบบอย่างอันหนึ่ง คือ ผึ้งจะเอาน้ำหวานจากดอกไม้มาทำรังเพื่อเลี้ยงตัวอ่อนและมันจะไม่ทำให้ดอกไม้ช้ำ แถมยังทำประโยชน์ต่อดอกไม้คือผสมพันธุ์เกสรให้อีกด้วย คือ เอาประโยชน์จากเขาและไม่ทำเขาให้เดือดร้อนแถมทำประโยชน์ให้เขาอีก ที่มนุษย์ควรเอาแบบอย่าง ซึ่งพระพุทธเจ้าทรงสั่งสอนให้หมู่ภิกษุสงฆ์ในสมัยพุทธกาลเอาแบบอย่าง คือ ขอข้าวโยมฉันก็ไม่ควรจะทำให้โยมลำบากใจ แถมให้โยมได้บุญด้วย
การดำเนินชีวิตของผึ้งน่าเอาแบบอย่างอันหนึ่ง คือ ผึ้งจะเอาน้ำหวานจากดอกไม้มาทำรังเพื่อเลี้ยงตัวอ่อนและมันจะไม่ทำให้ดอกไม้ช้ำ แถมยังทำประโยชน์ต่อดอกไม้คือผสมพันธุ์เกสรให้อีกด้วย คือ เอาประโยชน์จากเขาและไม่ทำเขาให้เดือดร้อนแถมทำประโยชน์ให้เขาอีก ที่มนุษย์ควรเอาแบบอย่าง ซึ่งพระพุทธเจ้าทรงสั่งสอนให้หมู่ภิกษุสงฆ์ในสมัยพุทธกาลเอาแบบอย่าง คือ ขอข้าวโยมฉันก็ไม่ควรจะทำให้โยมลำบากใจ แถมให้โยมได้บุญด้วย