สุขและทุกข์ คละเคล้า เล่าให้รู้ เพื่อให้ดู ว่ารู้ และให้เห็น เล่าด้วยเขียน เล่าด้วยอ่าน ด้วยพากเพียร ผลัดกันเวียน มาเขียนอ่าน แลกเปลี่ยนกัน

เมื่อวานนี้  ครูอ้อยไปประชุมประชาพิจารณ์ 

เพื่อมารยาท  จึงปิดโทรศัพท์ ไม่รับข่าวสารใดๆ 

เมื่อพักย่อย  ครูอ้อยจึงเปิดโทรศัพท์  และได้พูดคุยกับลูกสาวคนโต  ที่แยกครอบครัวไปแล้ว  

ตอนแรกครูอ้อยตกใจ  คิดว่า.....เกิดอะไรขึ้นกับลูกรัก  แต่ไม่ใช่เป็นอย่างนั้น  ก็โล่งใจ 

ลูกเอี่ยวพูดว่า.....แม่จ๋า  แม่เกิดวันพุธใช่ไหมจ๊ะ   แม่แก้เคล็ดหรือยังคะ 

ครูอ้อย  อึ้งไปสักครู่  แต่ไม่อยากให้ลูกเสียใจ  ที่เป็นห่วงแม่ของเธอ  ด้วยความรัก  จึงตอบไปว่า....แม้แก้เคล็ดทุกวันล่ะลูก 

ลูกเอี่ยวกลับย้อนถามแม่ของเธอว่า...แม่แก้อย่างไรจ๊ะ  เหมือนหนูหรือเปล่า   

ครูอ้อย ก็ยังไม่รู้เลยว่า  แก้เคล็ดอย่างไร  เพราะใจคิดแต่คำว่า...เคล้ดขัดยอก  เลยบอกลูกไปว่า...แก้เคล้ดแล้ว 

ตามประสาคนที่ไม่เชื่องมงายอะไร   สุดท้ายก็ดีใจมาก  ที่ลูกคิดถึงแม่   เป็นห่วงแม่  และบอกกับลูกให้สบายใจว่า.....แม่พยายามทำดีที่สุดแล้วลูก   คนดีผีคุ้มจ้ะ  

ผ่านมาถึงเมื่อเช้านี้  ฟังรายการในสถานีวิทยุประเทศไทย   รายการอาหารกายอาหารใจ  ฟังเรื่อง.....ความเชื่อ  มีคนเล่าขานกันว่า...คนที่เกิดวันวันอังคารกับวันพุธ  ยมบาลจะมาเอาชีวิตไป  ให้แก้เคล็ดให้กับตัวเอง...

บ้างก็  ทำหุ่นฟางวางไว้หน้าบ้าน ให้ท่านยมบาลมานำหุ่นฟางไป

บ้างก็เขียนป้ายไว้หน้าบ้านว่า....ไม่มีคนเกิดวันอังคารกับวันพุธ   

ครูอ้อยฟังแล้วก็...ขำ   หากเป็นอย่างนั้นจริง  ท่านยมบาลคงจะทำงานหนักมากทีเดียว  เพราะ  คนจำนวนไม่ใช่น้อยที่มีเกิดวันอังคารกับวันพุธ  

ท่านยมบาล  ท่านไม่ได้ฉลาดน้อยสักหน่อย  ท่านรู้หน้าที่ดีว่า..ใครชั่ว  ใครดี  ท่านจึงมาเอาชีวิตไปน่ะ....

แค่เกิดวันอังคารกับพุธ  จะเป็นคนชั่ว ที่ท่านยมบาลจะมาเอาชีวิตแล้วหรือ.....

โลกเจริญรุดหน้า  จนคนเดินทางไปถึงดาวอังคารแล้ว  ทำไมยังมาเชื่องมงายอยู่ได้...

ฮือฮือ....รวมทั้งลูกสาวของครูอ้อยด้วย....