วันนี้ก็เป็นอีกวันที่เหนื่อย แต่ก็รู้สึกดี ชีวิตมีคุณค่ามากขึ้น ชีวิตมีโอกาสในการสร้าง การทำอะไร ๆดี ๆให้เพื่อนมนุษย์บ้าง "เหนื่อยก็ทนได้ หากมีกำลังใจพอ"

        สัปดาห์นี้รู้สึกเหนื่อยกับการทำงานในหน้าที่มาก ๆเลยทีเดียว เริ่มตั้งแต่วันจันทร์ นอกจากงานปกติแล้วภาคบ่ายต้งประชุม กบร. ซึ่งในการประชุมก็เป็นไปได้ด้วยดี รู้สึกถึงการเปลี่ยนแปลงที่เริ่มเกิดขึ้น ถึงแม้จะมีความเป็น"อัตตา"ของคนบ้าง"การไม่ยอมออกจากไข่แดงของตนเองบ้าง" ซึ่งหากเป็นเมื่อก่อนผมคงฮึดฮัดพอควร แต่เมื่อตามดูจิต ตามดูอารมณ์ ความรู้สึกของตนเอง ผมก็สงบลงได้รวดเร็วกว่าเมื่อก่อน เหลือแต่ความรู้สึก"สงสาร"มากกว่า ซึ่งจริง ๆแล้วผมเองคงต้อง"เมตตา"มากขึ้น แต่ก็ต้องยอมรับว่าทำไม่ได้ขนาดนั้น เราเพิ่งเริ่มต้นกับความคิด ความรู้สึกอย่างนี้เมื่อไม่นานนี้เอง

       วันอังคาร ที่ 4 มีนา ผมได้รับมอบหมายให้ไปชี้แจงเรื่อง"การขยายบบริการด้านกายภาพบำบัด" และขอความเห็นในการขอรับการสนับสนุนงบประมาณจาก อปท.ทุกแห่ง รวมทั้งการจัดงานทอดผ้าป่า ในที่ประชุมหัวหน้าส่วนราชการอำเภอปายแทนผู้อำนวยการ โดยชี้แจงให้ทีประชุมทราบว่า ณ ปัจจุบัน ประชนชาวอำเภอปายที่ต้องได้รับการดุแลด้านกายภาพบำบัดมีมากขึ้นและแนวโน้มว่าจะมีสูงขึ้นอีก ดูจาก ปี 49 มี ผป.โรคเกี่ยวกับกระดูก กล้ามเนื้อ อัมพฤก อัมพาต มากถึง 5,259 ราย ปี 50 มีถึง 6,601 ราย ค่าใช้จ่ายปีละมากว่า 1 ล้าน ที่สำคัญคือ ค่าใช้จ่ายส่วนที่ประชาชนและครอบครัวต้องจ่ายสูงมากกว่านี้อีก บางรายไม่ยอมไปรักษาหรือทำกายภาพที่เชียงใหม่เพราะไม่มีเงิน การขยายบริการด้านนี้จึงเป็นทางออก ทางช่วยเหลือที่ท่านผู้อำนวยการคิดขึ้นมา ซึ่งผมเองเห็นด้วยอย่างยิ่ง

       ผลการนำเสนอป็นที่น่าพอใจที่ที่ประชุมตอบรับอย่างดียิ่งเหลือแต่การจัดทำโครงการเสนอเท่านั้น

       วันนี้ก็เป็นอีกวันที่เหนื่อย แต่ก็รู้สึกดี ชีวิตมีคุณค่ามากขึ้น ชีวิตมีโอกาสในการสร้าง การทำอะไร ๆดี ๆให้เพื่อนมนุษย์บ้าง "เหนื่อยก็ทนได้ หากมีกำลังใจพอ"