ท่านผู้รู้ได้สอนเอาไว้ว่า มนุษย์แม้จะเป็นสัตว์ที่ประเสริฐ แต่จะประเสริฐได้ก็ด้วยการ “พัฒนา”

ปัจฉิมโอวาทศิษย์รุ่นที่ 23

 

ในฐานะของครูคนหนึ่ง  ขอแสดงความยินดีกับว่าที่บัณฑิตรุ่นที่ 23 ทุกคนด้วยความจริงใจ 

 

เชื่อว่าศิษย์ทุกคนคงจะมีความสุขกันไม่มากก็น้อยเมื่อวันสำเร็จการศึกษาใกล้เข้ามาทุกขณะ   วันที่ศิษย์จะได้เปลี่ยนผ่านไปสู่บทบาทใหม่กำลังจะมาถึง  คล้ายกับดักแด้ที่กำลังจะกลายเป็นผีเสื้อปีกงามที่จะโบยบินไปเผชิญโลกอันกว้างใหญ่เสียที

 

ผลพวงแห่งความเพียรพยายามที่ศิษย์ทุกคนได้ทุ่มเทไว้ กำลังจะผลิดอกออกผล  และคงปฏิเสธไม่ได้ว่า ความสำเร็จในวันนี้นั้นขึ้นอยู่กับความเพียรพยายามของศิษย์แต่ละคน  ผู้ที่สำเร็จในวันนี้ คือผู้ที่ยอมเหนื่อย  ทำงานหนัก  และไม่ย่อท้อในอดีต  หวังว่าศิษย์คงจะไม่โทษดวงชะตา  หรืออิจฉาเพื่อนคนใดคนหนึ่ง  แต่น่าจะเป็นเวลาที่ลองทบทวนสิ่งที่ผ่านมา  เพื่อเป็นบทเรียนสำหรับอนาคต  และเป็นเวลาที่จะได้แสดงมุทิตาจิตต่อกันและกัน

 

ท่านผู้รู้ได้สอนเอาไว้ว่า  มนุษย์แม้จะเป็นสัตว์ที่ประเสริฐ  แต่จะประเสริฐได้ก็ด้วยการ “พัฒนา”   สัตว์เดียรัจฉานเกิดมาอย่างไรก็ตายอย่างนั้น  แม้จะพัฒนาได้ก็มีขีดจำกัด  ดังนั้น  ชีวิตในวันข้างหน้าของศิษย์  จึงเป็นวันเวลาที่รอคอยการพัฒนา  ซึ่งหมายถึงทั้งการพัฒนาด้านกายและจิตใจ

 

การพัฒนาด้านกาย  คือการดูแลกายภาพของตนให้สมบูรณ์  ไม่ว่าจะเป็นด้วยการกินดี  อยู่ในสิ่งแวดล้อมที่ดี  การออกกำลังกายอย่างเหมาะสม  การหมั่นค้นคว้าหาความรู้  หลายคนมองข้ามความสำคัญของร่างกายตนเอง  กว่าจะรู้ตัวก็มักสายเกินไปเสียแล้ว  การมีร่างกายที่แข็งแรงเป็นทุนสำคัญของการมีจิตใจที่สมบูรณ์  นอกจากนี้ การพัฒนาด้านกายยังหมายถึงการปฏิบัติตนให้อยู่ในศีลห้า  ไม่ทำให้ผู้อื่นเดือดร้อน  เมื่อเราและผู้อื่นไม่เดือดร้อน  สังคมโดยรวมก็จะเป็นสุข

 

การพัฒนาด้านจิตใจ  คือการทำใจให้เบิกบาน  ปราศจากความหม่นหมอง  ดังที่พระพุทธเจ้าได้ทรงสอนเอาไว้  ใจที่เบิกบานไม่หม่นหมองนั้น  เกิดจากการคิดและทำด้วยความเข้าใจในธรรมชาติของสิ่งต่างๆ  มากกว่าการทำด้วยความโลภ  โกรธ หรือหลง  ความเข้าใจในธรรมชาตินี้หมายถึงการเข้าใจว่าสิ่งต่างๆ มีการเปลี่ยนแปลงอยู่เสมอ   ตามเหตุและปัจจัยที่เข้ามาเกี่ยวข้อง  บางครั้งการเปลี่ยนแปลงอาจเป็นไปตามที่ใจของศิษย์อยากให้เป็น  แต่ในหลายๆ ครั้งมันมิได้เป็นเช่นนั้น  จึงไม่ควรเอาใจของเราไปผูกแน่นกับความคาดหวังสารพัดอย่าง  ครูอยากให้ศิษย์ลองหยุดทบทวน  ตรวจดูใจของตนเป็นระยะๆ  อย่างสม่ำเสมอ  เพื่อจะได้รู้ทันและปรับปรุงพัฒนาจิตใจของเราเองให้เบิกบานยิ่งขึ้น   และเมื่อเรามีจิตใจที่เบิกบานเช่นนี้แล้ว  ศิษย์ก็จะมีพลังที่สามารถสรรค์สร้างสิ่งดีงามให้กับตนเอง  ครอบครัว  และสังคมได้

 

ศิษย์ทุกๆ คนคือความภูมิใจของสถาบันแห่งนี้  ครูทุกคนจึงพร้อมและยินดีที่จะเป็นส่วนหนึ่งของการพัฒนาของศิษย์ต่อไปในวันข้างหน้า  และจะคอยเป็นกำลังใจให้กับศิษย์อยู่เสมอ  ตลอดไป.

 

(ครูขอฝากเวทีนี้เป็น blog สำหรับการแลกเปลี่ยนเรียนรู้ของศิษย์รุ่นที่ 23 ทุกคนต่อไป)