วันนี้ตอนค่ำได้โอกาสไปเวียนเทียนที่วัดดอน ..วัดหลวงพ่อโหน่ง...วัดอัมพวัน...วัดคลองมะดัน....วัดเดียวกันแหละค่ะ......ชื่อเป็นทางการก็วัดอัมพวัน...ชื่อชาวบ้านกลางๆ ก็วัดคลองมะดัน.....ชื่อชาวบ้านไม่กลางก็วัดดอน.......ชื่อผู้ศรัทธาหลวงพ่อก็วัดหลวงพ่อโหน่ง......หลวงพ่อท่านมีคุณทางด้านวิปัสนาค่ะ....

ภาพที่ท่านชมอยู่นี้เป็นภาพดวงจันทร์วันเพ็ญที่หน้าบ้านครูพรรณาค่ะ    ขาออกจากบ้านพระจันทร์สวยมาก  แต่เวลาไม่อำนวย...ฝากบอกพระจันทร์ว่าอย่าเพิ่งไปไหนกลับมาจะขอถ่ายรูป....พระจันทร์เขาชอบเข้าไปแอบในขี้เมฆ..คือ.ก้อนเมฆ  .....

 

ไปถึงวัด......วันนี้คนมากกว่าทุกครั้ง....ประกอบกับออกจากบ้านช้าไปหน่อย....พื้นที่ในพระอุโบสถเต็ม....ต้องอาศัยม้าหินด้านนอก.......และก็เป็นเรื่องที่น่ายินดีที่วันนี้เห็นเด็กวัยรุ่นไปกันมากและค่อนข้างเรียบร้อย....คือไปแบบเดี่ยวไม่เกี่ยวก้อยกัน........โฆษกวัดก็เป็นมหาเก่า....ออกเสียงให้พุทธศาสนิกชนร่วมทำบุญพร้อมกับให้ความรู้เรื่องวันมาฆะไปด้วยในตัว.......นอกจากนั้นท่านก็เสริมเรื่องความสำคัญของธูป...เทียน...ดอกไม้......ว่าธูปบูชาพระพุทธเจ้า...เทียนบูชาพระธรรม.....ดอกไม้บูชาพระสงฆ์.......แสงเทียนที่ส่องในวันนี้เปรียบเหมือนแสงธรรมที่ส่องอยู่ในจิตใจของเรา....แสงธรรมก็คือคำสอนของพระพุทธองค์...ถ้าเราได้ใช้ธรรมส่องใจหรือสอนใจเรา...ก็จะทำให้เราสว่างไสว....และผู้คนที่อยู่รอบข้างเราก็ได้รับความสว่างไสวไปด้วย.......ขอแผ่ส่วนบุญกุศลที่พึงได้ในวันนี้แด่ทุกท่าน......ขอจงโปรดรับและอนุโทนาเทอญ