ผมได้อ่านผลงานการเก็บข้อมูลโดยการสัมภาษณ์ของพวกเราที่ส่งมาแล้ว เห็นลักษณะเด่นประการหนึ่งของงานจำนวนหนึ่ง คือ เป็นการถาม-ตอบแบบ ถามคำตอบคำ ซึ่งจะไม่ช่วยให้เราได้สาระจากการ ถาม-ตอบ แบบนี้สักเท่าไร
การเก็บข้อมูลด้วยวิธีการสัมภาษณ์ คำถามเป็นหัวใจสำคัญ ผมมีคำถามเป็นแนวไว้ให้ คำถามเหล่านั้นถือว่าเป็นคำถามหลัก (Main Question)และถือว่าผู้สัมภาษณ์สามารถปรับให้เหมาะสมกับบริบทของท่านได้ ซึ่งควรทำเป็นอย่างยิ่ง นอกจากนั้น พวกเราควรรู้จักตั้งคำถามเพิ่มเติมให้ได้ข้อมูลเชิงกว้างและเชิงลึกยิ่งขึ้น ด้วยการใช้คำถามที่เรียกว่าคำถามรอง( Follow Up Question )และคำถามล้วงลึก(Probe Question) ผู้สัมภาษณ์ต้องรู้จักใช้คำถามเหล่านี้อย่างเหมาะสมจึงจะทำให้เราได้ข้อมูลที่ช่วยให้เราได้รู้ความจริงที่เป็นอยู่ได้ ความรู้เกี่ยวกับคำถาม และวิธีใช้ ผมได้แนะนำให้แล้ว เป็นเอกสารย่อ ๆแจกให้ในชั้น และขอแนะนำว่าหนังสือเกี่ยวกับเรื่องนี้ในห้องสมุดมีเยอะ หวังว่าใครที่ถามประเภท ถามคำตอบคำ คงได้ทำใหม่ให้ดีขึ้น
การสัมภาษณ์ที่ดี
หัวใจที่ใคร่รู้เป็นปัจจัยสำคัญของการสัมภาษณ์ คำถามดี ๆที่จะช่วยให้ได้ข้อมูลที่เราต้องการต้องมาจากหัวใจที่ใคร่รู้
ความเห็น
บทความในวันเดียวกัน
มัทนา · 19 ก.พ. 2551
ครูอ้อย แซ่เฮ · 19 ก.พ. 2551
หมอเล็ก · 19 ก.พ. 2551
มลฤดี โภคศิริ · 19 ก.พ. 2551
nuttapat · 19 ก.พ. 2551
สวัสดีค่ะท่านอาจารย์...
รักและเคารพค่ะ
สวัสดีครูอ้อย
คิดอยู่นาน..................ค่อยหาญตอบ
ถูกผิด........ชอบไม่ชอบ........จะลองตอบนะ
คำถามยาก หนักใจ แต่ใคร่ตอบ
คิดหลายรอบ หัวหมุน ฝุ่นตลบ
คิดคิดคิด คิดไป ก็ไม่พบ
คำตอบสบ ใจข้อย จนผ็อยฝัน
ในฝันนั้นว่าน่าประหลาด
เป็นโชคดี ของชาติ มีครูขยัน
เฝ้าร่ำเรียน เขียนอ่าน ทุกวารวัน
ด้วยมุ่งมั่น เพื่อเด็ก ตัวเล็กน้อย
ทำทำทำ ทำงาน การสอนศิษย์
ด้วยพินิจ จิตจ่อ ไม่ท้อถอย
ด้วยจริงจัง หนักเน้น แต่เอ็นจอย
ไม่เคยคอย คำสั่ง แต่สั่งตน
ขวนขวาย เรียนรู้ อยู่เป็นนิจ
แสวงมิตร กูลเกื้อ เพื่อกุศล
สร้างเครือข่าย วิชาการ สานชุมชน
ขยายมณฑล ทางปัญญา โอฬาริก
ในฝัน ครูไทยเป็น เช่นครูอ้อย
ร้อยทั้งร้อย พันทั้งพัน มั่นเจตสิก
พลังครู สู้ภัย ให้ไทยพลิก
พ้นจากมิค สัญญี มีสุขเย็น
ผวาตื่น มืนตา นิจจาเอ๋ย
กระไรเลย ไทยธานี มีทุกข์เข็ญ
ประชาราษฎร์ โศกซ้ำ แสนลำเค็ญ
ยังไม่เห็น หนทาง ห่างไกลทุกข์
การศึกษา ในมือ ของครูไทย
บอดใบ้ บ้าบอ ไม่ก่อสุข
สอนหนังสือ บื้อไป ไม่ทันยุค
ไม่รู้ทุกข์ ไม่รู้ชีวิต คิดไม่เป็น
เด็กไทย มัวเมา เบาสติ
ต้องตำหนิ ครูบา พวกตาเถร
รู้ตัว ไหมหนอ ว่าก่อเวร
หรือไร้เซ้นซ์ ไร้รู้สึก สำนึกครู
ขอให้ดู ครูอ้อย เป็นแบบอย่าง
พวกนายนาง ครูบา อย่าอดสู
ครูเป็นไท ไช่ทาส มาดกูรู
รู้สร้างตน คนเป็นครู มีค่าควร
นี่...คำตอบ ชอบใจ หรือไหมหนอ
ออกจากจอ ใอใจ อย่าได้สรวล
แสนยินดี มีน้ำใจ ไม่รบกวน
ขอเชิญชวน เป็นเพื่อนธรรม สุขล้ำเอย...