ทางไปสู่วัฒนธรรมแห่งการวิจารณ์

ยามเย็นของเมื่อวันศุกร์ที่ผ่านมาผมพาครอบครัวล่องขึ้นไปนครศรีธรรมราชแต่ก่อนไปก็แวะวัดสระเกษที่อยู่ในเมืองสงขลาไปงานศพญาติคนหนึ่งของเราเลยทานอาหารเย็นที่งานนั้นแล้วลาเจ้าภาพไปลงเรือแพที่จะข้ามไปฝั่งเขาแดง อ. สิงหนคร

รถเก๋งเขาเอาค่าข้ามคันละ 25 บาท  พอกลับไปถึงบ้านก็ 2 ทุ่มเศษแล้วสังเกตเห็นลมมรสุมแรงเสียงคลื่นกระทบฝั่งดังไกล ๆ

และช่วงเช้าวันเสาร์และอาทิตย์ผมตื่นมาออกกำลังกาย  วิ่งเหยาะ ๆ รอบบริเวณบ้านริมทะเลอ่าวไทย  โดยใช้เวลาประมาณ 40 นาทีพอเหงื่อออกแล้วพักช่วยทำความสะอาดบริเวณบ้านแล้วทานขนมครกร้อน ๆ แบบบ้าน ๆ ก่อนทานข้าวเช้านับเป็นวิถีชีวิตที่เรียบง่ายสบาย ๆ ครับ 

 ก่อนเดินทางกลับสงขลาในช่วงเย็น ๆ ...ช่วงกลางวันว่าง ๆ ก็หยิบหนังสือมาอ่านที่ติดมืออยู่ก็เป็นหนังสือชื่อ...ทางไปสู่วัฒนธรรมแห่งการวิจารณ์  ของ ศ. ดร. เจตนา  นาควัชระ 

ซึ่งผมเคยพบอาจารย์ท่านนี้เมื่อปลายปี 2548   อาจารย์มาเป็นคณะกรรมการสรรหาคณบดีคณะมนุษย์ ฯ ที่ มอ. ปัตตานี  และผมเข้าไปให้ข้อมูลผู้ที่ควรจะเป็นคณบดีนั่นเอง...และอ่านไปโดนมุมคิดที่ว่า...

โคลงกวีของชาวฝรั่งเศสชื่อ  Jacques  Prevert  ชื่อเรื่อง...Inventaire...บัญชีหางว่าว...หินก้อนหนึ่ง...บ้านสองหลัง...โบราณสถานสามกลุ่ม...สัปเหร่อสี่คน...สวนหนึ่งแปลง...ดอกไม้...

มันเกิดมุมคิคว่า…พลังที่แข็งแกร่งคือหิน…ความสัมพันธ์สามัคคีคือบ้าน…ศาสนาสากลเริ่มเป็นโบราณ..ในสี่ทิศล้วนมีแต่คนตาย  แต่หลากชีวิตสีสันในสวนมีความงดงามของหลากดอกไม้นั้นเองครับ…ฮา ๆ เอิก ๆ