“ต้องยุบคลินิกเท้าหรือไม่ เมื่อไม่มีศัลยแพทย์”
   
                 เนื่องจากว่าที่โรงพยาบาลไม่มีศัลยแพทย์ (ตั้งแต่กลางปี 2549) ทำให้การดูแลแผลที่เท้า สะดุดไปบ้างในด้านที่ต้องอาศัยแพทย์ผู้เชี่ยวชาญในการรักษาแผล   ในช่วงนั้นแผลบางประเภท เราต้องใช้การส่งต่อให้โรงพยาบาลจังหวัดหรือโรงพยาบาลศูนย์   แลัวส่งกลับมาให้เราดูแลต่อ ซึ่งก็ต้องลุ้นเหมือนกันว่า จะได้ผู้ป่วยแบบไหนกลับมา หนักสุดก็คงเป็น มาพร้อมกับการตัดทั้งขา

 

  
   

               มีเหมือนกันที่ถูกคำถามว่า “ต้องยุบคลินิกเท้าหรือไม่ เมื่อไม่มีศัลยแพทย์”  ก็สะท้อนใจเหมือนกันนะครับ  แต่เมื่อเรามาทบทวนดูกันแล้ว การยุบ ไม่ได้หมายความว่าคนไข้จะหายไปด้วยซะหน่อย ทุกอย่างก็ยังเหมือนเดิม แผลก็ยังอยู่ คนไข้ที่เท้าผิดรูปก็ต้องมีแผลซ้ำๆอยู่  ที่สำคัญ ผอ.นายแพทย์มนูบอกว่า ต้องทำงานกันต่อไป ในบริบท ที่เป็นอยู่ 

            แล้วไอ้ บริบท ของเราเนี่ยเป็นยังไงนะ ......... ก็อย่างแรก ก็ไม่มีศัลย์แพทย์ โดยเฉพาะผู้ที่มีแนวคิดในการทำคลินิคอย่าง นายแพทย์ประกาศิต จิรัปปภา  อย่างที่สองก็คือภาระหน้าที่ในการดูแลผู้ป่วยที่เสี่ยงมากมายในการที่จะมีแผลที่เท้า โดยเฉพาะ "เท้าชนบท" อย่างเราๆ

        คลินิคสุขภาพเท้าเบาหวานธาตุพนม ตอนนี้เปิดให้บริการทุกวันพุธ บ่าย ให้บริการแบบ one stop service ตามแผนผังเดิม ในผู้ป่วยเบาหวานที่มีแผลที่เท้า และผู้ป่วยเบาหวานกลุ่มที่มีความเสี่ยงสูง และสูงมาก (ประเมินจาก Foot assessment form)  เฉลี่ยประมาณ 10 -15 ราย ต่อ ครั้ง  ที่คลินิกเท้ามีผู้รับผิดชอบหลักๆ 4 คนครับคือ

          ผม ภก.เอนก ทำหน้าที่ในการดูแลทะเบียนผู้ป่วยเบาหวาน ประเมินค่าน้ำตาลในเลือดหลังอาหาร 2 ชั่วโมง ประเมินการใช้ยา และอาการข้างเคียง รวมทั้งติดตามการนัดเข้าคลินิก  รวมทั้ง consult แพทย์ เมื่อพบปัญหาด้านการควบคุมระดับน้ำตาลและการใช้ยา
          พี่เล็ก มณีวัชราภรณ์ ทำหน้าที่ในการตรวจประเมินเท้า และดูแลหนังหนา ตาปลา
          พี่ตุ๊กตา อุทัยวรรณ ทำหน้าที่ดูแลแผล  ทำแผล  ประเมินลักษณะแผล เพื่อ consult แพทย์ และการส่งต่อตามความเหมาะสม ซึ่งจะรวมไปถึงการประสานดูแลขณะผู้ป่วย Admit รักษาแผลในโรงพยาบาล และหลังจาก D/C ก็จะถูกนัดเพื่อขึ้นทะเบียนติดตามที่คลินิกสุขภาพเท้าเบาหวาน
          น้องหงา พเยาว์ ทำหน้าที่ในการประเมินความผิดปกติของรูปเท้า ประเมินรองเท้า ปรับเปลี่ยนรองเท้า และการ off loading ในขณะที่มีการรักษาแผล

ครั้งหน้า จะมาเล่าความภาคภูมิใจ ซึ่งคือความสุข ที่ได้ทำงานครับ

ภก.เอนก ทนงหาญ  ผู้เล่าเรื่อง