อ่านหนังสือดีๆมีความสุขจัง

หนังสือที่ชอบ ชื่อเรื่อง  “เรียนรู้ร้อยใจ  เพื่อใครคนนั้นที่ชื่อว่า…เรา”เรียนรู้ร้อยใจ  เพื่อใครคนนั้นที่ชื่อว่า….เรา    เป็นหนังสือที่อ่านสนุกเบาสมอง   แล้วให้ข้อคิดในการใช้ชีวิต  ซึ่งถ่ายทอดผ่านเรื่องเล่าต่างๆ  ที่มี 2 ภาค  คือ  ภาคแรก  ความสุขยิ้มได้  เป็นภาคที่ทำให้เราย้อนมองสิ่งต่างๆที่เข้ามาในชีวิต  แล้วความคิดความรู้สึกของเราที่เราคิดว่ามันคือปัญหา  เรามักจะโทษสิ่งต่างๆ  รอบตัวเราว่าเป็นต้นเหตุของปัญหาแต่แท้ที่จริงแล้ว  ตัวเรานั่นแหละที่เป็นปัญหา  ไม่ใช่จากสิ่งอื่นใดเลย  เมื่อเราลองมาทำความเข้าใจกับจิตใจของตัวเราเอง  เราก็จะพบทางออกของปัญหาต่างๆ  หนังสือเล่มนี้สอนให้เราเปิดใจเพื่อที่จะเรียนรู้สิ่งที่ดีงามให้กับจิตใจเราเอง  ทบทวนตัวเองจัดระบบระเบียบความคิดของเราเอง  เพื่อให้จิตใจของเรามีแต่สิ่งที่ดีงามเข้ามา  ดังเรื่อง “ เส้นทางที่เราเลือกเอง”  เป็นการสอนให้ใช้ชีวิตอยู่บนโลกอย่างมีความสุข  โดยอาศัยการทำความเข้าใจในชีวิตให้ถูกต้องเป็นเครื่องนำทาง  เพราะการมีความเห็นหรือความเข้าใจที่ถูกต้องนั้น  ถือว่าเป็นสิ่งสำคัญในการทำความเข้าใจในเรื่องราวของชีวิตเราเอง  เพราะการรู้จักมองให้เป็นจะช่วยให้เราเรียนรู้โลกด้วยความเข้าใจหรืออีกความหมายหนึ่ง   ถ้าต้องการมีความสุขในการมองโลกก็ต้องรู้จักมองโลกในด้านดีมอบให้กับชีวิตเสมอ หรือรู้จักมองโลกในด้านบวกเพราะถ้าเรามองโลกในด้านลบแต่เพียงฝ่ายเดียว  เอาความลำบากทางกายมาเป็นข้ออ้าง   เหตุผลที่มีอยู่ในใจมักจะผลักไสให้เราเป็นผู้เลือกในเส้นทางที่มีความเสี่ยงต่อการดำรงชีวิต  เสี่ยงต่อการที่จะเกลือกกลั้วไปบนเส้นทางสู้ความเศร้าหมองของชีวิต  เพราะเรามองถึงเรื่องปากท้องความสุขภายนอกเป็นสำคัญ  มองเพียงวันเวลาที่มีอยู่บนโลกใบนี้  เราจึงพร้อมที่จะเป็นคนไม่ดีและพร้อมที่จะเลือกทางบาปให้กับตัวเองเสมอ  แต่ถ้าเรามองโลกในด้านบวก  เราจะรู้จักใช้สติปัญญาที่กระบวนการชีวิตกลั่นกรองมาให้แล้ว  เพื่อใช้เป็นต้นทุนในการสร้างชีวิตให้เกิดความดีงาม   ด้วยเหตุที่เรารู้จักมองในด้านบวกนี้ย่อมทำให้เรารู้จักที่จะมองข้ามความโชคร้ายในเรื่องปากท้องความสุขภายนอกไปแล้วไม่ทำลายระบบคุณธรรมที่ควรมีในตัวเอง   เมื่อเปรียบชีวิตของคนเรานั้นมี 2 ด้าน  เหมือนเหรียญที่มีทั้งด้านหัวและด้านก้อย  ชีวิตก็เป็นเหมือนกับการเสี่ยงทายรูปแบบหนึ่ง  ในการจะเลือกทางเดินให้กับตัวเอง   ถ้าเลือกเสี่ยงทายในทางผิดชีวิตที่มีย่อมนำไปสู่หนทางที่ผิด  แต่ถ้าเลือกทายให้มีความถูกต้องและดีงาม  ชีวิตย่อมพัดพาตัวเราไปสู่วิถีแห่งความดีเช่นกัน  ฉะนั้นเราในฐานะเจ้าของชีวิต  ก็ควรที่จะเลือกเป็นนายที่ดีของตัวเองบ้าง  อย่างน้อยก็ยังดีที่มีโอกาสเลือกสิ่งดีๆให้กับตัวเองเพราะวันข้างหน้าจะเป็นอย่างไรเราไม่อาจทราบได้  แต่อย่างน้อยเราก็ควรมีรอยยิ้มให้กับชีวิตที่มีความดีงามบ้าง  อย่างเรื่องของหนอนกับเทวดาที่มีอยู่ว่า  มีชาย 2 คนเป็นเพื่อนรักกัน  คนหนึ่งชอบทำแต่ความดี  แต่อีกคนชอบทำความชั่วเป็นอาจิณ  ต่อมาทั้ง 2 คนได้ตายลงในเวลาไล่เลี่ยกัน  คนที่ชอบทำบุญไปเกิดเป็นเทวดา  ส่วนคนที่ทำความชั่วเกิดเป็นหนอนในหลุมส้วมของวัดแห่งหนึ่ง  เพื่อนผู้เป็นเทวดาเมื่อเสวยทิพย์สุขในสวรรค์  ก็นึกถึงเพื่อนของตนว่าไปอยู่ที่ไหน  แล้วใช้ตาทิพย์จึงรู้ว่าเพื่อนของตนเองไปเกิดเป็นหนอนที่ส้วมของวัด  ด้วยความปรารถนาดีจะช่วยเพื่อนให้พ้นจากทุกข์  จึงลงจากสวรรค์มาปรากฏตัวที่ส้วมแล้วได้ดลใจให้เพื่อนเก่าคือหนอนจำได้  แล้วทั้งสองก็ทักทายกันด้วยความยินดี  สักครู่หลังจากนั้นเพื่อนผู้เป็นเทวดาได้กล่าวขึ้นว่า “ เพื่อน! ฉันสงสารแกเหลือเกินที่ต้องเกิดมาเป็นหนอน  กินนอนอยู่ในอุจจาระอันแสนสกปรกโสมมนี้  มาเถิดเพื่อน  อย่าอยู่ที่นี้เลยไปอยู่สวรรค์กับเราเถิด  ขอบคุณเพื่อนมากในความปรารถนาดี หนอนกล่าวอย่างสุภาพ  แล้วถามต่อว่า บอกหน่อยได้ไหมว่าสวรรค์ของเพื่อนนั้นดีอย่างไร” ฝ่ายเทวดาจึงบรรยายความวิเศษของเมืองสวรรค์ว่าเลิศหรูอลังการ  รวมทั้งความสะดวกสบายในทุกเรื่องให้หนอนฟังแล้วอยากกินอะไรก็เนรมิตเอาได้  เมื่อหนอนรับทราบข้อมูลดังกล่าวหนอนก็นั่งอยู่ครู่หนึ่งแล้วพูดขึ้นว่า  สวรรค์ของนายฟังดูน่าอยู่ดี  แต่ขอถามหน่อยว่าในสวรรค์ของนายมีขี้กินไหม?  “ไม่มี”เทวดาตอบอย่างงงๆ   หนอนจึงกล่าวต่อว่าถ้าอย่างนั้นก็สู้ที่นี้ไม่ได้  ที่นี้มีอาหารทิพย์กินสมบรูณ์ไม่ต้องเนรมิตให้ลำบากด้วย  ถึงเวลาก็ตกลงมาเองจากเบื้องบน  เชิญนายตามสบายเถอะ  เราขออยู่ที่นี้ต่อไปดีกว่า  ว่าแล้วหนอนก็คลานกระดุบๆเข้าไปในหมู่กับหนอนด้วยกัน  เทวดาจึงต้องกลับสู่สวรรค์ด้วยความผิดหวัง  พร้อมสังเวชใจในความคิดของเพื่อน  จากเรื่องนี้จะเห็นได้ว่า  ชีวิตที่เกิดขึ้นมาเป็นสมบัติของเราเป็นสิ่งที่เราควรทะนะทนอมเอาใจใส่ให้มากไม่ว่าจะต้องอยู่ในสถานภาพใดก็ตาม  เลือกใช้ชีวิตในทางที่ก่อให้เกิดคุณค่าสำหรับตัวเอง  อย่าคิดว่าสถานภาพของเราไม่มีค่า ต่ำต้อย ด้อยค่า  เราควรจะเข้าใจชีวิตของเราเองและอยู่กับมันให้เกิดความสุข ก่อนที่จะไม่มีโอกาสเลือกทำในสิ่งที่ตัวเองปรารถนาในวันข้างหน้า  ในส่วนของภาคที่ 2 มีชื่อว่า  “ งดงามบนความเรียบง่าย” เป็นการให้ข้อคิดในการใช้ชีวิตที่เรามีอยู่ในปัจจุบันอย่างเรียบง่าย  ไม่ต้องไปไขว่คว้าจากสิ่งอื่น  ให้วุ่นวายใจ  สอนให้รู้จักคุณค่าของชีวิต  นึกถึงสัจธรรมของโลกใบนี้ที่จะต้องมีการเกิดการเจ็บตาย  รู้จักปล่อยวาง   ตลอดจนการกระทำ  ที่ทำให้ตัวเรามีคุณธรรม  ความดีงาม  รู้จักตอบแทนผู้มีพระคุณ  โดยการเรียนรู้ชีวิตด้วยความเข้าใจ  เราย่อมรู้ว่าสรรพสิ่งในโลกนี้มีองค์ประกอบให้เกิดเป็นความแตกต่างโดยมีใจเป็นบงการ  ชีวิตก็ย่อมกรีดกรายไปตามจังหวะที่โดนกระตุ้น  และบ่อยครั้งที่ใจอ่อนล้า  มีความเรรวนในในการสั่งการทำความคิดและการกระทำแปรเปลี่ยนไปสู่จุดหมายที่ไม่ตรงเป้า  กระทั่งนำความเสียหายมาสู้เจ้าของชีวิต  ดังนั้นการหมั่นดูแลใจจึงเป็นภาระสำคัญที่เจ้าของควรหมั่นชำระให้สะอาดอยู่เป็นนิจ