....ว่าจะปิดตำนานรักด้วยแผนการสอน
แต่
ฟ้าหัวเราะเยาะข้าชะตาหรือ ดินนั้นถืออภิสิทธิ์ชีวิตข้า พรหมลิขิตขีดเส้นเกณฑ์ชะตา
……… ปิดตำนานรักที่แสนจะชอกช้ำ.......ไม่อยากจะเอ่ย...ค่ายสัมมนาเยาวชนครั้งที่ ๖ “ เยาวชนร่วมสร้างสื่อรณรงค์ลดโลกร้อน” วิ่งมาด้วยดีตามสัญญาณไฟจราจร .....ไฟเขียวก็ไม่เบี้ยวบูด....ไฟแดงก็ไม่ต้องบ่นว่า...“ ทำไมมันแดงนานจังวะ ”.........แล้วจู่ๆ ก็มีจราจรมายืนแทนที่สัญญาณไฟ....ซะงั้น.......คราวนี้ท่านเปลี่ยนสัญญาณไฟเสียใหม่.....เป็นฝ่ามือของท่าน...ท่านเหยียดแขนให้ตั้งฉากกับลำตัวพร้อมกับหันฝ่ามือด้านหน้ามายังเรา...แปลว่าหยุดก่อน........ด้วยคำสั่งห้ามโรงเรียนเรียกเก็บเงินจากนักเรียน...และขอรับบริจาค....ทุกกรณี....รับแจ้งจาก สพฐ. ครูพรรณา ต้องร้องเพลง ทำไมถึงทำกับฉันด้ายยยยยยยย! กิจกรรมที่ครูพรรณา ทำส่วนใหญ่มาจากเงินบริจาค และเรียกเก็บจากผู้เข้าร่วมกิจกรรมที่สมัครใจ......นี่การก็ดำเนินมาจนถึงขั้นรับสมัครสมาชิกแล้ว.....ลำพังเงินงบประมาณน่ะหรือ...ไม่อยากจะเอ่ย...เก็บไว้สร้างเป็นภาพยนต์บันทึกรักนวลฉวีภาค ๒ ดีกว่า.....เหมือนกำน้ำตาลในน้ำ....ท่านผอ. ก็สู้อุตสาห์เทกระเป๋าตั้ง ๒ หมื่น ยังสู้ไม่ได้เลย......แล้วครูพรรณา จะไปหาที่ไหนอีกตั้งเกือบ ห้าหมื่น ........เปิดหม้อๆ ไม่มีข้าวสุก ครั้นจะเปิดกระปุก กระปุกไม่มีสตางค์.....มานั่งจนจ๋อๆ ขอทาน...ช่างน่าสงสารจะถูกจับเอย
กลับบ้านขอนอนฟังเพลงจำเลยรัก ขับร้องโดยคุณจินตนา สุขสถิตย์
เพลงจำเลยรัก
คำร้อง - ชาลี อินทรวิจิตร/ทำนอง - สมานกาญจนะผลิน
เจ็บแค้นเคืองโกรธ โทษฉันไย
ฉันทำอะไร ให้เธอเคืองขุ่น
ปรักปรำ ฉันเป็นจำเลยของคุณ
นี่หรือพ่อนักบุญ แท้จริงคุณคือคนป่า
ไม่ขอคุกเข่าเฝ้าง้องอน
แม้นใจขาดรอน ขอตายดีกว่า
ไม่ขอ ร้องใครให้กรุณา
ไม่ขอเศร้าโศกา หรือบีบน้ำตา อ้อนวอนใครๆ
เชิญคุณลงทัณฑ์บัญชา
จนสมอุรา จนสาแก่ใจ
ไม่มีวัน ที่ฉันจะร้องไห้
ร่ำไรเพราะฉันมิใช่ หญิงเจ้าน้ำตา
กักขังฉันเถิดกักขังไป
ขังตัว อย่าขังหัวใจดีกว่า
อย่าขังหัวใจ ให้ทรมา
ให้ฉันเศร้าโศกา เหมือนว่าฉันเป็น เช่นดังจำเลย แม่ไม่เพลงไทย อมตะเพลงลูกทุ่งhttp://www.maemaiplengthai.com/modules.php?name=News&file=article&sid=107
ทบทวน...กิจกรรมเหล่านี้ล้วนมีพื้นฐานมาจากโครงการสัมมนาเยาวชน
ผลงานการ์ตูนเป็นที่ยอมรับ
ปลาร้าการ์ตูน
การ์ตูนลุยคลองสองพี่น้องบ้านเรา
สอนน้อง สุขใจ ได้รับ
ลุ้นโครงการสัมมนาเยาวชนครั้งที่ ๖
สิ่งที่ได้มันมากกว่ากิจกรรมที่ทำในแต่ละครั้ง
๑. ได้แนวคิด
๒. รู้จักใช้เวลาให้เป็นประโยชน์
๓. ค้นหาตนเอง
๔. สร้างสรรค์งาน ภูมิใจ
๕. นำไปสู่ความเชื่อมั่นในตนเอง
๖. รู้จักแบ่งปัน
๗. การยอมรับผู้อื่น
๘. การทำงาน
๙. จิตอาสา
๑๐. มุ่งมั่พัฒนาตนเอง
ฯลฯ
- หะแรกว่าจะลง นาพันไร่ก้ไม่ได้ปลุกข้าว...สม
- ออกเงินเองมากปานนั้น...ประเดี๋ยวก็ทิศใต้นะสิ
- เอาเถอะนะถูกขัง..ก็คงมีอะไรกินบ้างหรอก
- ที่ขอไว้อย่าลืมส่งไปให้ด้วยนะคะ
- ขอบคุณสำหรับกำลังใจค่ะ
- สาธุค่ะ
- อย่างนี้เขาเรียกว่าขนมเบื้องยังไม่ได้ละเลงเลย
- เตรียมวัตถุดิบพร้อม
- ตั้งเตาแล้ว
- อ้าวพลังงานหมด....เตาไฟฟ้า..เตาแก๊ส....เตาถ่าน
- สำคุญที่สุดก็กระทรวงการคลังนี่แหละจะอนุมัตให้กระทรวงพลังงานทำงานต่อไป.........
นี่ก็ถูกกังขัง คร๊าบบบ
แหะ ๆๆๆ
สวัสดีค่ะคุณแม่หอยโข่ง
- กำลังคิดถึงอยู่เชียว
- แข็งแรงดีแล้วนะคะ
- เป็นกักขังที่อบอุ่นนะคะ...ใส่เสื้อด้วย