วันนี้ได้นั่งนิ่งๆ ที่โต๊ะทำงาน

 

พร้อมกับวิเคราะห์กระบวนการทำงานที่ผ่านมาของตนเอง นึกอะไรได้ก็จะจด – บันทึกไว้ ------> “ทดความคิด” คือคำที่เลือกใช้

...................................

การทำงานพัฒนางานประจำด้วยกระบวนการวิจัยนั้น … -------> ดิฉันมองว่า “โรงพยาบาลยโสธรเดินมาและกำลังเดินไปแบบเงียบๆ” แม้จะมีกระแส หรืออาจจะมีเพื่อนบ้านเริ่มพูดถึงเรื่องเหล่านี้มากขึ้น แต่ในคนทำงานของโรงพยาบาลยโสธรก็ยังคงทำงานประจำ และแก้ไขปัญหาในชีวิตประจำวันของการทำงานไปได้เรื่อยๆ 

 

จากการได้มีโอกาสเข้าร่วมประชุมกับ สวรส. ในเรื่อง R2R ดิฉันถอดบทเรียนและบันทึกแต่ไม่ได้ตีพิมพ์ เพราะมองว่ายังไม่ตกผลึกในตนเองต่อเรื่องนี้เท่าที่ควร เป็นเพียงการสั่งสม ... หากแต่เมื่อมองว่าดี มีประโยชน์และเกิดคุณค่า...หรือไม่นั้น ดิฉันยกมือสนับสนุนเต็มที่ว่าดี และเกิดสิ่งต่างๆ มากมาย ต่อ “ชีวิต” คนทำงาน

 

ดีใจว่า...งานนี้ อ.แต้ม แห่งสวรส.เป็นแม่งาน โดยมีท่าน ผอ.สวรส. เป็น Head ที่จับขับเคลื่อนและผลักดันให้เกิดการทำ R2R ดิฉันได้มีโอกาส small talk กับ อ.แต้มว่า สำคัญที่สุด คือ คนทำงานต้องรู้สึกมีความสุขในการทำ เมื่อไรก็ตามที่เขารู้สึกว่าเขามีความสุขในการทำงาน R2R เมื่อนั้นกระบวนการของการทำก็จะลื่นไหล และมีความรู้สึกร่วมเป็นส่วนหนึ่งของชีวิต -------> เปรียบเสมือนว่า “ชีวิตนี้ต้องทานข้าว ...”

 

ดิฉัน...ปรารถนาอย่างยิ่งยวดค่ะว่า... “คนทำงาน”... ควรจะรู้สึกมีความสุขและรักในงานที่ตนเอง แม้ว่างานนั้นจะเป็นอย่างไรหรือเช่นไร หนักหนาสาหัสเพียงใด แต่เกิดความอิ่มเอิบจากการทำงาน

 

.......................................................................................

จากการเข้าร่วมแลกเปลี่ยนเรียนรู้ กับ สวรส. เพื่อร่วมกันหาทิศทางการเดินไปของ R2R ดิฉันรู้สึกเต็มอิ่ม กับบรรยากาศ แห่งการแลกเปลี่ยนเรียนรู้นี้ ดำเนินไปอย่างกัลยาณมิตร โดยมี อ.หมอโกมาตย์ และ อ.หมออัครินทร์เป็น KF ในการถอดบทเรียนครั้งนี้ -------> ดิฉันมองว่า ผู้เข้าร่วมเวทีครั้งนี้ปรารถนาที่ร้อยเรียงความงดงามให้เกิดขึ้นจากการทำงานประจำให้เกิดการพัฒนา...โดยใช้กระบวนการวิจัยมาเป็น tool (เครื่องมือ) ในการเดินเรื่อง

 

ที่สำคัญ....เรื่องที่พูดคุยนี้ไม่ใช่เรื่องใหม่ ไม่ใช่สิ่งแปลกใหม่ในชีวิต

แต่หากเป็นเรื่องที่มีความงดงามซ่อนอยู่ในตัวเองอยู่แล้ว ดิฉันจึงเชื่อเป็นแน่แท้ว่า... ความงดงามแห่งการพัฒนางานประจำด้วยกระบวนการวิจัยเดินไปได้ และไม่ใช่เดินไปในเพียงแวดวงคนสาธารณสุขเท่านั้น หากแต่สามารถร้อยเรียงไปได้ในทุกสาขาของคนทำงาน...

...............................................................................