บันทึกนี้เป็นบันทึกที่สองของการเดินทางบนดินแดนแห่งวัฒนธรรมล้านนาของผมครับ ซึ่งดินแดนแห่งนี้นอกจากจะมีวัฒนธรรมที่หลากหลายแล้ว ยังมีภูมิประเทศที่สวยงามรอต้อนรับนักท่องเที่ยวที่ชื่นชอบธรรมชาติอีกด้วยครับ...
"หมอกจ๋ามหมายถึงดอกจำปี" เป็นประโยคที่เพื่อนเอกบอกผมก่อนที่จะเดินทางมาถึงเชียงใหม่ครับ ซึ่งตอนนั้นผมก็รู้สึกตื่นเต้นมากที่จะได้มาเที่ยวที่โครงการหลวงแห่งนี้ เพราะนอกจากจะได้มาชื่มชมธรรมชาติที่สวยงามของที่นี่แล้ว ผมยังจะได้เห็นภาพการทำงานจริง ๆ ของนักวิจัยชุมชม หลังจากที่ได้สัมผัสผ่านตัวอักษรจากหลาย ๆ บันทึกในโกทูโนว์ครับ...
เจ้าหน้าที่โครงการหลวงมารับเราที่ มช. ประมาณบ่ายสามโมง มี อ.แขก น้องน้ำหวานและพี่คนขับรถครับ หลังจากนั้นเราก็ออกเดินทางจาก มช. มุ่งหน้าสู่โครงการหลวงหมอกจ๋าม ซึ่งอยู่ใน อ.แม่อาย การเดินทางใช้เวลาประมาณ 3 ชั่วโมง ต้องผ่านหลายอำเภอเลยครับ เริ่มตั้งแต่ อ. แม่ริม อ.แม่แตง อ.เชียงดาว อ.ไชยปราการ และ อ.ฝาย โดยโครงการหลวงหมอกจ๋าม ตั้งอยู่ที่ตำบลท่าตอน อ.เชียงอายครับ...
บรรยากาศสองข้างทางตลอดเส้นทางจากเชียงใหม่สู่แม่อาย เป็นทิวทัศน์ที่สวยงามครับ ได้เห็นต้นไม้ ภูเขา และบรรยากาศที่เป็นธรรมชาติมาก ๆ เพื่อนเอกบอกให้ผมหลับไปก่อนได้เพราะระยะทางมันยังอีกไกล แต่ผมตอบว่ามาเที่ยวทั้งทีต้องชมธรรมชาติให้คุ้ม ส่วนเรื่องนอนค่อยกลับไปนอนที่กรุงเทพ ฯ เอาก็ได้ครับ...
ก่อนถึงโครงการหลวงหมอกจ๋ามก็ผ่านโครงการหลวงห้วยลึกซึ่งอยู่ใน อ. เชียงดาวครับ ก็แวะพักและหาอะไรทานกันนิดหน่อย ซึ่งที่นี่เพื่อนเอกก็มีแพลนว่าจะพาผมมาเยี่ยมชม ในวันรุ่งขึ้นกับคณะของพี่อ๋อยที่พานักศึกษาปริญญาโทมาลงพื้นที่ที่นี่ด้วยครับ เลยนำภาพบรรยากาศที่โครงการหลวงห้วยลึกมาฝากก่อนเลยครับ...


พวกเรามาถึงที่โครงการหลวงหมอกจ๋ามในเวลาเกือบ 1 ทุ่มครับ มีชาวบ้านมานั่งรอประชุมอยู่หลายสิบคน พร้อมกับเจ้าหน้าที่โครงการหลวงอีก 1 ท่าน คือ อ.โอ ครับ เพื่อนเอกเห็นชาวบ้านมาเยอะก็รู้สึกตกใจนิดหน่อย เพราะตั้งใจว่าจะมาคุยกับชาวบ้านที่เป็นแกนนำเพียงไม่กี่คน แต่ที่เห็นนี่ชาวบ้านมากันเกือบทุกเครือเรือนเลยครับ...
การพูดคุยกับชาวบ้านในครั้งนี้ดูติดขัดบ้างนิดหน่อยครับ เนื่องจากชาวบ้านมากันเยอะ และเรื่องที่จะมาพูดคุยเป็นเรื่องที่เกี่ยวข้องกับพวกเขาโดยตรง และอาจจะยังเป็นเรื่องที่ยังใหม่สำหรับพวกเขาอยู่ก็ได้ แต่สุดท้ายการประชุมครั้งนี้ก็เสร็จสิ้นไปด้วยดีครับโดยใช้เวลาประมาณ 2 ชั่วโมง...
ผมมีโอกาสได้คุยกับเจ้าหน้าที่โครงการหลวง ได้ทราบว่าหมู่บ้านนี้เป็นหมู่บ้านของชาวไทลื้อ ซึ่งชาวบ้านกว่า 80 เปอร์เซ็นต์ที่นี่ไม่มีบัตรประชาชน จึงทำให้ลำบากในการจะประกอบอาชีพอื่น โครงการหลวงจึงต้องการนำเรื่องของการท่องเที่ยวในชุมชมมาเป็นประเด็นในการพัฒนาอาชีพของชาวบ้านที่นี่ครับ...

การได้มาเห็นการทำงานของนักวิจัยชุมชนอย่างเพื่อนเอก และได้พูดคุยกับเจ้าหน้าที่โครงการหลวงที่นี่ ทำให้ผมได้รู้ถึงปัญหาของการทำงานกับชุมชนซึ่งเป็นเรื่องที่ละเอียดอ่อนมาก มองย้อนกลับมาที่ตัวเรา ขนาดเราทำงานในองค์การเล็ก ๆ ยังมีปัญหาเยอะเลย นับประสาอะไรกับการทำงานกับชุมชนที่มีคนหลากหลายอยู่รวมกันอย่างที่นี่...
คืนนั้นผมได้พูดคุยกับเจ้าหน้าที่โครงการหลวงจนถึงตีสามกว่า ผมได้เรียนรู้อะไรหลายอย่างที่ผมไม่เคยรู้ ได้เห็นการทำงานที่แตกต่างจากงานที่ผมทำมาก ๆ มันเป็นประสบการณ์ที่น่าประทับใจของผมอีกอย่างในการเดินทางท่องเที่ยวครั้งนี้ของผมครับ...
ผมนอนที่โครงการหลวงหมอกจ๋าม 1 คืนครับ ตั้งใจจะรีบตื่นตอนเช้าเพื่อเก็บภาพประทับใจไว้เป็นที่ระลึก และตั้งใจจะนำภาพเหล่านี้มาฝากเพื่อน ๆ โกทูโนว์ด้วยครับ...


...บันทึกต่อไปเป็นบรรยากาศการลงพื้นที่ร่วมกับคณะนักศึกษาปริญญาโทมหาวิทยาลัยราชภัฎกำแพงเพชรครับ...
ภาพสวยเรื่องราวสนุกครับ ถ่ายทอดเหมือนกับบรรยากาศที่เราสัมผัสจริงๆเลย
ผมสวัสดีจากแม่สอด ตาก หลีกเร้นงานที่รัดตัวมาพักผ่อนที่แม่สอดอีกครา พรุ่งนี้กลับบ้านครับ เตรียมตัวไปที่โครงการหลวงวัดจันทร์ ต่อครับผม
จะติดตามอ่านบันทึกต่อไปด้วยความระทึกในดวงใจ :)
ครับ...เพื่อนเอก
...
ดีครับได้พักผ่อนบ้าง ทำงานมาเยอะแล้ว พักผ่อนกาย พักผ่อนใจเพื่อเตรียมตัวเตรียมใจให้พร้อมกับการทำงานต่อ ๆ ไปครับ...
รออ่านบันทึกต่อไปนะเพื่อน...
ขอบคุณครับ...
อิจฉาคนโชคดี ได้ไปเที่ยวโครงการหลวงด้วยอ่ะ หมอกเยอะจังเลย บรรยากาศของจริงคงสวยกว่านี้หลายเท่า แล้วไว้ว่างๆ ถ้าเอกมากรุงเทพฯ เรานัดกินข้าวกันนะ จะได้เจอตัวจริงซะที
ดีจังครับได้ไปพักผ่อน สูดอากาศสดชื่นที่ภาคเหนือตั้ง 5 วัน ถ้าผมรู้ก่อนว่าคุณดิเรกจะไปแวะที่โครงการหลวงห้วยลึกจะโทร.บอกพื่อนที่ทำงานที่นั่นให้เลี้ยงกาแฟเชียงดาว ซึ่งเขาอาจพาชมดอกไม้สวยภายในสถานีครับ
ครับ...ซูซาน
...
ผมว่าผมโชคดีมากครับ เพราะหาโอกาสอย่างนี้ยาก ต้องขอบคุณเอกมาก ๆ ที่ให้ผมได้ติดสอยห้อยตามไปด้วย...
ยินดีเลยครับจะได้เจอกันตัวเป็น ๆ ครับ...
ขอบคุณมากครับ...
ครับ...คุณกบ
...
จริง ๆ แล้ววันรุ่งขึ้นผมก็ได้เข้าไปชมดอกไม้ในสวนครับ สวยมาก ๆ ได้ไปกับคณะของพี่อ๋อย เดี๋ยวจะเล่าในบันทึกต่อไปครับ...
วันนั้นเอกก็บอกเหมือนกันว่าเพื่อนของคุณกบทำงานที่นี่ ว่าจะโทรไปบอกอยู่เหมือนกันแต่พอดีมีเวลาอยู่ที่นั่นแป๊บเดียวครับ..
ได้ไปพักผ่อนมาหลายวัน กลับมามีแรงทำงานขึ้นอีกเยอะเลยครับ..
ขอบคุณมากครับ...
ดิเรก กับซูซานเจอกันแล้วใช่มั้ยครับ ที่ มรภ.จันทรเกษม วันที่เข้าคลาส กับ นศ. ของ ท่าน อ.พินิจ ไงครับ...
จำกันได้มั้ยครับ
ไม่ได้เจอกันครับเพื่อนเอก...
คลาดกันนิดเดียว...
มีโอกาสแล้วจะไปสัมผัสบรรยากาศแบบนั้นบ้างนะ….รู้สึกเหนื่อยบ้างแล้ว
ครับ...เพื่อนหนู...
ให้เวลาร่างกายได้พักบ้าง ทำงานมาหนักมากแล้ว...
ถือว่าให้รางวัลกับชีวิตครับเพื่อน...
ขอบคุณครับ...
*** เล่าเรื่องได้สนุกดีค่ะ เห็นภาพบรรยากาศการทำงานกับชุมชน
กับอากาศเย็น ๆ หมอกเยอะ ๆ เห็นภาพแล้วรู้สึกผ่อนคลาย อยากไปบ้าง ..จัง
ครับ...คุณสีตะวัน
...
ผมมีโอกาสได้ไป รู้สึกว่าเราได้อะไรมากกว่าการไปเที่ยวพักผ่อนธรรมดาครับ แต่เป็นการเดินทางเพื่อเรียนรู้ในสิ่งที่แปลกและแตกต่างจากสิ่งที่เราเจอะเจออยู่ทุก ๆ วันครับ...
หาโอกาสไปบ้างนะครับเป็นการเดินทางเพื่อการเรียนรู้ครับ...
ขอบคุณมากครับ...