ก็เป็นวันครอบครัวสไตล์คนกรุงเทพฯ อีกวันหนึ่งละค่ะ ที่เป็นวันเบาๆ สบาย สบาย

 

วันนี้ฝ่าฟันการจราจรเมืองกรุงฯ ไปถึงสยามพารากอนละค่ะ โปรแกรมของพ่อบ้านที่จะพาคณะไปดูหนัง "ช็อคโกแลต" ที่โรงที่ยังไม่เคยดู ก็คือ Parakon cineplex ซึ่งก็นั่งสบายสมใจ

แต่ทว่า การเดินทางจากบ้านก็สะดวกดีดอกค่ะ (ขับรถไป เพราะนั่งกัน 3 คน น่าจะคุ้มกว่าไปรถไฟฟ้าเน๊าะ) แต่ไปติดเอาตั้งแต่อนุสาวรีย์ชัยฯ จนถึงพารากอนพอดี แบบติดนิ่งสนิทประมาณ 45 นาทีได้ ก็อดทนไปจนถึงที่หมายละค่ะ ... สรุปว่า วันอาทิตย์ ก็ยังเป็นวันที่ไม่น่าเดินทางโดยรถยนต์เลย ถ้าจะเข้าไปในตัวเมือง อิอิ

ดิฉันก็แบบไม่ได้สนใจเรื่องหนังสักเท่าไร ลูกสาวบอกว่าเรื่อง ช็อคโกแลต หนัง action เหมือนองค์บาท ... เออ ชื่อ ช็อคโกแลต ชื่อหวานเชียว แต่เป็นหนัง action ก็งงๆ ... ก็ไม่ว่าอะไรกันอยู่แล้ว ก็ดีเหมือนกัน ที่ได้มาดูหนังวันนี้

แต่ว่า ได้ดูแล้ว ก็ดีเหมือนกันนะคะ ถ้าดูในแนว action เขาทำได้สนุกทีเดียว มันส์ ตอนจบมีการถ่ายฉากเบื้องหลังด้วย ก็รู้สึกว่า เจ็บตัวกันอย่างเยอะแยะมากมายเลย

"ซิน" ตัวเอกของเรื่อง คงเป็นเด็กพิเศษ ประเภทออทิสติกกระมัง (ในเรื่องเขาไม่ได้บอกนะคะ ว่าเป็นออทิสติก บอกแต่ว่า ต้องดูแลให้เป็นพิเศษ) ... เรียนรู้อะไรไว แต่ในที่ เรียนรู้แล้ว ทักษะก็ตามมาด้วยทันทีเลย มันส์จริงๆ

เรื่องเล่าอย่างย่อสุดๆ ก็คือ

... ตอนรุ่นแม่ ก็หักมุมจากการอยู่กับกลุ่มนักเลงกลุ่มไทย (No.8) ไปรักกับยากูซ่าญี่ปุ่น จนมีลูกคือ "ซิน" ละค่ะ พบว่า เป็นเด็กพิเศษ แต่แม่ของซิน ก็แยกทางกับพ่อ และตอนแรกก็ไม่บอกด้วยว่า มีลูก จนเมื่อซินโต และมีปัญหาเรื่องการเลี้ยงดู แม่เป็นมะเร็งเม็ดเลือด และต้องผจญกับ No.8 อีก ก็เลยต้องบอกพ่อ พ่อก็เลยต้องกลับมาเมืองไทย

การแสดงส่วนใหญ่เป็นบทบู๊ เก่งมากเลย ซิน สู้กับผู้ชายตั้ง 10-20 อาจจะถึง 30 คน สู้ทั้งหมัด มือ เท้า และดาบ ฉากสู้กับเด็กพิเศษด้วยกันก็น่าดู ... แต่ก็ทำให้คิดถึงความจริงนะคะ ว่า แล้วเด็กพิเศษเหล่านี้ เขาคงมีความสามารถเรื่องความจำเป็นพิเศษ แต่เรื่องการต่อสู้ ไม่รู้ว่าจะมีได้หรือไม่ ... ก็แหวกแนวดีเหมือนกัน ... เพราะทั้งเรื่องไม่มีตำรวจออกมาเลย ... แต่คงเป็นเพราะว่า เป็นสถานที่ภายในของแก๊งค์อันธพาลกระมัง ตำรวจเลยเข้าไม่ถึง

สุดท้าย นางเอกก็ต้องชนะอยู่แล้ว และกลับไปอยู่กับพ่อ (แม่ไม่ต้องพูดถึงนะคะ ให้ไปดูเอาเอง)

ที่ชอบมาก ก็คือ "แมงมุม" ไง เพื่อน ผู้ดูแล ครอบครัวของซิน ซึ่งแม่ของซิน ช่วยมาจากการถูกรุมจากอันธพาลตอนเด็กๆ เขามีความรับผิดชอบดีมากเลย พยายามหาเงินให้กับแม่ซิน ตอนที่ต้องรักษาพยาบาล โดยใช้ความสามารถในการรับของที่ขว้างมาจากทุกทิศทุกทางของซิน เป็นการแสดงหาเงิน (เหมือนต่างประเทศเลย ไม่รู้ว่า เรื่องนี้จริงๆ เมืองไทยมีหรือเปล่า)

ตอนแรกก็นึกว่า "แมงมุม" ตาย แต่ก็พลิกโผ ไม่ตาย ก็โล่งอกเหมือนกัน

และถ้า "แมงมุม" มีการศึกษาหน่อย ก็คงจะดีกว่านี้เน๊าะ

ก็เป็นวันครอบครัวสไตล์คนกรุงเทพฯ อีกวันหนึ่งละค่ะ ที่เป็นวันเบาๆ สบาย สบาย