เรื่องเล่าชาวช่างทอผ้า

ระยะเวลาในการทำงานใกล้จะถึงตอนจะสรุปแล้วสำหรับโครงการพัฒนาลายผ้าทอมือโดยเน้นเทคนิคการมัดหมี่ ในบริบทของช่างทออีสานกล่าวคือการใช้เทคโนโลยีการทอผ้าแบบที่ช่างทออีสานมีใช้กันอยู่ในปัจจุบัน

ผมส่งรายงานการวิจัยครั้งแรกให้เจ้าของทุน(CERP KKU)ไปเรียบร้อยแล้ว และเร่งงานทอระยะที่สอง ที่กำลังจะไปได้อย่างราบรื่น งานคราวนี้ผมว่าต้องเกินระยะเวลาที่กำหนดอีกแน่ๆ เพราะเราเริ่มงานในระยะนี้ช้ากว่าปกติ ส่วนหนึ่งมาจากเราย้ายที่ทอผ้าจากบ้านชาวบ้านมาที่โรงทอที่ทำขึ้นมาใหม่(ชั่วคราว)

แต่คาดว่างานจะเสร็จก่อนชาวบ้านจะลงนาในหน้าฝนนี้แน่ ๆ และมีแผนที่จะเอาผ้าไปแสดงในรูปนิทรรศการตามสัญญาที่ทำไว้กับเจ้าของทุน ซึ่งคาดว่าน่าจะเป็นเชียงใหม่ กรุงเทพฯและขอนแก่น ส่วนที่อื่น ๆจะดูตามทุนรอนที่มีเพราะนิทรรศการต้องใช้เวลา ใช้แรงงานใช้งบอยู่พอสมควร

เมื่อวานผมกลับจากขอนแก่นเพื่อกลับโรงทอ กว่าจะถึงบ้านก็ค่ำแล้วและช่างทอผ้าก็กลับบ้านกันหมด ผมจึงไม่ได้ไปเดินดูกี่ทอผ้าเลย หลังเข้านอนเพื่อเฝ้าพระอินทร์แล้วผมก็สะดุ้งเมื่อได้ยินเสียงดนตรีจากกี่ทอผ้าบรรเลง

เสียงฟืมกระทบเส้นด้ายดังสลับกันไปมา ผมได้ยินเสียงจึงตื่นไปชมมหรสพแห่งการทอผ้าและดีใจเมื่อเห็นช่างทอลงมือทำงานของตนเองแต่เช้า วันนี้ช่างทอมาครบทุกกี่และทำงานขมักนัก ส่วนหนึ่งคงเพราะอากาศที่เย็นสบายชวนให้ออกแรง

บันทึกหน้าจะเล่าเรื่องความฝันของช่างทอให้ฟังนะครับ และตอนนี้เราจะสร้างฝันร่วมกับช่างทอของเรา  ฝันนั้นคืออะไรตามอ่านนะครับ

9 กพ 51 สวนป่ามหาชีวาลัย