สะบัด สำนวนประจำสัปดาห์

สมาชิกในหน่วยเค็มเรา ถนัดนักแลกับการเปลี่ยน ดัดแปลง ประยุกต์ หรือสร้างสำนวนใหม่ ๆ กันอยู่เสมอ ส่วนใหญ่ก็เกิดจากการรีบแย่งกันพูด กลัวพูดไม่ทัน อย่าง “ล่อถ้ำออกจากเสือ” เรื่องกระจอก (เทศ) แปลว่า เรื่องใหญ่น๊ะ ไม่ใช่เรื่องจิ๊บ ๆ อย่างสัปดาห์ที่ผ่านมาเป็นเทศกาลตรุษจีน บอกก่อนผู้เขียนไม่ได้มีเชื้อสายจีน แต่ตรุษจีนปีนี้ก็อิ่มอร่อยทั้ง (ขา)หมู เห็ด ไก่ โดยพี่วรรณี และพี่ประจิมหอบหิ้วปิ่นโตมาให้ชาวเค็มได้กินกัน กินเสร็จก็ต้องขอบคุณเจ้าภาพมีคนเผลอ Thank you มีหลายคนทักว่าไม่ตรงกับเทศกาลเลยต้องขอบคุณเป็นภาษาจีน ถามว่าพูดจีนเป็นมั๊ย ??? หลายคนตอบว่า เป็น ไหนลองพูดดูสิ พวกเราก็รอฟัง คนพูดก็พูดชัดถ้อยชัดคำ “จีน” <ul style="margin-top: 0cm">

พี่รีขอพูดภาษาจีนบ้าง “ซินเจียยู่อี่ เป็นหนี้ต้องใช้” อันนี้ถึงเป็นหนี้ไม่อยากใช้ ก็คงไม่ได้ เพราะสหกรณ์เขาหักเอาเองเป็นประจำทุกเดือน

ได้อย่างเสียอย่างไม่พอซะแล้ว สมัยนี้ "ได้อย่างเสียหลายอย่าง " มาจากเรื่องกิน

ช่วงนี้มีน้องใหม่วัยรุ่นมาแรง พวกเราได้ศัพท์วัยรุ่นหลายคำ โดยเฉพาะช่วงบ่าย 3 โมงครึ่ง รับงานรอบสุดท้าย กว่าจะลงทะเบียน รอปั่นแยก serum ซึ่งช่วงนี้รอบสุดท้ายงานเยอะทุกวัน บางวันมีการทดสอบเพียบเอาเป็นว่าครบทุกเครื่องวิเคราะห์อัตโนมัติ สร้างความกดดันให้กับผู้ที่ทำหน้าที่เตรียมสิ่งส่งตรวจมากที่สุด เพราะโดนรุมซ้ายขวา หน้า หลัง เพื่อจะเอาเลือดไปทำการทดสอบของตน มือยุบยับพอ ๆ กับหนวดปลาหมึก ยื่นมาหยิบเอา เมื่อโดนกดดันมาก ๆ ผู้เขียนก็จะแซวว่า " รีบมากมั๊ย ?" ถ้ารีบมากก็เชิญทำเอง --ประมาณนั้น ก็จะได้รับคำตอบว่า "ขออยู่ห่าง ๆ อย่างห่วง ๆ" หรือบางครั้งเราก็เห็นใจบางจุดที่งานเยอะมากเป็นพิเศษ ซึ่งขึ้นกับโชค แต่ถ้าถามว่าจะทำแทนมั๊ย ก็จะได้รับคำตอบเช่นกันว่า "ขออยู่ห่าง ๆ อย่างห่วง ๆ" อีกเหมือนกัน

"ทำวันละนิด จิตแจ่มใส" (โดยเฉพาะงานพวกเอกสาร ISO) เพราะทำมากมันเวียนเฮด

ฯ พยายามนึก แต่นึกไม่ออกแล้วล่ะ

</ul> เอาเป็นว่า .."เขียนบันทึกวันละนิด จิตแจ่มใสเขียนไปได้ อย่างไร ไม่รู้หนา แต่รู้ว่า มีประโยชน์ ต่อตนนาถ้าต่อมา(จริง) วิ่งหนี ตัวใครตัวมัน" จบ...เอย

ความเห็น

บทความในวันเดียวกัน