ตอนซื้อยางแปลงนี้ใหม่ ๆ ไม่กล้าพาเจ้าหน้าที่ สกย. มาตรวจแปลง..มันรกมาก....กรีดปีแรกได้ยาง 2 แผ่น เพื่อหัวเราะเยาะ.. บอกเอาไปปาดอ่อยไฟซะ..(ทำเชื้อไฟซะ)..ทุกวันนี้..ยาง 5 ไร่ 400 ต้น ผมได้ 38 แผ่นต่อวัน..” (7.6 แผ่นต่อไร่ หรือ 10 แผ่นต่อ100 ต้น)

       MAN  CAN  FLY  IMPOSSIBLS

      Ø    เมื่อปี พ.ศ. 1903 หนังสือพิมพ์ฉบับหนึ่งพาดหัวข้อข่าวตัวโต...คนบินได้..เป็นไปไม่ได้..

o      แต่ในปีเดียวกันนั้น พี่น้องตระกูลไรท์ ก็ทำสิ่งที่เป็นไปไม่ได้..ให้เป็นจริง..เป็นการพิสูจน์ให้โลกรู้ว่า  

“ไม่มีคำว่าเป็นไปไม่ได้”

648 ปี ต่อมา...........

Ø    ปัจจุบันมีคนปลูกมันสำปะหลังได้ไร่ละ 30 ตันนะ

o      เป็นไปไม่ได้.. ได้ซัก 5 ตันก็เก่งแล้ว..

Ø    ปลูกข้าวไร่ละ 1,200-1,300 กิโลกรัม/ไร่

o      เป็นไปไม่ได้..

Ø    กรีดยางครั้งเดียวได้น้ำยาง 2 ถ้วย

o      ดินดีมั้ง..

o      ใส่ปุ๋ยมากหรือเปล่า..

o      ใช้น้ำยาบังคับหรือเปล่า..

o      กรีดออกมาก ๆ เดี๋ยวต้นยางก็ตายเร็วนะซิ

Ø    ถ้างั้นไปดูกัน..

o      มีเบี้ยเลี้ยงให้ไหม..

o      มีรถไหนละ..       

o      มีข้าวเลี้ยงไหม..

o      รับผิดชอบงานข้าว....ทำไมจะพาไปดูงานยาง..

o      ยางผมก็ดีอยู่แล้ว..(สิ่งที่กีดขวางสู่สิ่งที่ดีกว่า... คือการคิดว่า..ดีอยู่แล้ว..)

“ชีวิต..ย่อมมีหนทาง...ขอพลังจงสถิตย์อยู่กับท่าน..”

Ø    เอาน่า....ไปดูก่อนแล้วค่อยว่ากัน..ถ้ากลับมาแล้วผลผลิตเพิ่มก็เป็นของท่าน..ไม่ใช่ของเกษตร(อยู่)จังหวัด..ถ้าดูไม่เข้าท่าก็แค่เสียเวลาไป 1 วัน..นึกว่าไปเที่ยวแล้วกัน..

o      ก็ได้...จะลองเชื่อสักครั้ง..

“ถ้าเรายืนหยัด..ก็จะมีคนเห็นด้วย..”

สุดท้าย..ได้รถปิคอัพ 5  คัน คน 30 คน จาก 2 อำเภอ ไม่มีเบี้ยเลี้ยง..ไม่มีค่าตอบแทนสถานที่ดูงาน..ไม่มีการบังคับ..

o      ดูยาง ฯ ก่อนเพราะยางกำลังทำเงิน..เรื่องมัน 30 ตัน ยังไงก็ยังไม่เชื่อ..เรื่องข้าวยังไม่ปลูก..ยังดูไม่ได้..

Ø    ดูงานยาง.. แปลงแรก 5 ไร่ 400 ต้น …แปลง 2 มีทั้งหมด 300 ไร่กรีดแล้ว 100 ไร่..

o      งั้นไปดูแปลง 2 ก่อนดีกว่า..(น่าน..เป็นซะงั้น)

 

“ตอนซื้อยางแปลงนี้ใหม่ ๆ ไม่กล้าพาเจ้าหน้าที่ สกย. มาตรวจแปลง..มันรกมาก....กรีดปีแรกได้ยาง 2 แผ่น เพื่อหัวเราะเยาะ.. บอกเอาไปปาดอ่อยไฟซะ..(ทำเชื้อไฟซะ)..ทุกวันนี้..ยาง 5 ไร่ 400 ต้น ผมได้ 38 แผ่นต่อวัน..” (7.6 แผ่นต่อไร่ หรือ 10 แผ่นต่อ100 ต้น)

 

“แปลงนี้ปลูกพร้อมกันกับแปลงผม..เจ้าของดูแลไม่ให้รก..ต้นเป็นระเบียบ..แต่ได้ยางไร่ละ 2 แผ่นต่อวัน..”

 “มาดูแล้วก็รู้ว่าแปลงนี้ยางไม่ได้งามมาก่อน..โทรมมากด้วยซ้ำ..มาดูแลดีภายหลัง..ถ้าบอกดินดี..แปลงข้างเคียงก็ไม่เห็นดีเหมือนกัน..ใส่ปุ๋ยก็แค่ 6 กระสอบ...ถ้าเป็นผมคงใส่มากกว่าเท่าตัวเป็นแน่..นี่ละครับผมถึงบอกว่า ทรัพยากรที่มีค่ามากที่สุดคือคน..ไม่ใช่ต้นยาง..ไม่ใช่ที่ดิน..” (ใครน้า...ก่อนมาบอกว่ายางผมดีแล้ว..ใคร ๆ ก็มาดูแปลงผม..แปลงนายก อบต...เจ๋ง..สุดยอด..)

..พักหน้ายางมา 1 อาทิตย์.. กรีดดูก็ยังไหล..เยี่ยมมาก..

 

ไม่น่าเชื่อว่ายาง 4 ปีครึ่ง จะโตขนาดนี้..ไม่เห็นด้วยตาไม่เชื่อครับ..ฝีมือ..ๆ

..ถ้วยเบอร์ 6 ครับ..เบอร์ใหญ่สุด.. กันน้ำยางล้น (ถ่ายก่อนไปดูงาน 2 อาทิตย์..วันที่โชว์เป็นกล้องตัวเก่า..ไม่ตรงกับวันจริง)

Ø    ไปดูแปลง 300 ไร่กันต่อ..ต้องเยี่ยมยอดแน่ ๆ..

(แต่สิ่งที่เห็น...อาจไม่เป็นอย่างที่คิด)..

ยางอายุ 6 ปีกว่า  ต้องทำงานเลี้ยงตัวเอง...เลี้ยงน้อง ๆ ยาง อีก 200 ไร่.. และเลี้ยงคนงาน 6 ครัวเรือน

“คิดงานใหญ่...ต้องกล้าเสียสละ...”  ไม่มีผิด...ไม่มีถูก...แต่มีเหตุ...มีผล...

  

“แต่ละต้นได้น้ำยางเท่าขนมครก...แต่ผมมีขนมครก 100 ไร่ครับ...มันช่วยหยุดหนี้ผมไม่ให้เพิ่มขึ้นได้..”

...เกษตร(อยู่)จังหวัด ไม่มีแปลงยาง..เห็นอะไรก็ดูเอง..ได้ยางเพิ่มก็ได้เอง...ลงทุนเพิ่มหรือลดต้นทุนก็ออกเงินเอง..เกษตร(อยู่)จังหวัด..ม่าย..เกี่ยว...

 

 ...เรื่องยางผมเชื่อแล้วครับ..แต่มัน 30 ตัน/ไร่..ยังไงก็เชื่อไม่ลง..พาไปดูหน่อยได้ไหมครับ..(ไหมละ..คราวนี้)

Ø    ไปหมดไม่ได้..ต้องคัดเอาแค่ 10 คน (เราเล่นตัวมั่ง..) เพราะประสานงบได้แค่นั้น..ไปไกลครับ..น้ำมันแพง..เอารถไปเองไม่ไหว..

Ø    กำลังประสานขอดูงานที่โคราช..พี่อ้อยจ๋า..วันไหนเขาจา..ขุดมันครับ..ท่านนายกบ้านผมอยากดูวันที่ขุด..เพราะหนองคายเพิ่งปลูก..ยังไม่ขุด..

Ø    ปล. ขอขอบคุณอย่างเป็นทางการ

o      เจ้าของแปลงยางที่อำเภอเซกาที่ให้เราดูงานฟรี ๆ คุณสุจิตร และคุณอนันต์

o      ท่านนายก อบต.ศรีชมภู อำเภอพรเจริญ และคณะ พร้อมทั้งคณะจากอำเภอโซ่พิสัยที่ร่วมแลกเปลี่ยนเรียนรู้

o      ห้องประชุม สถานที่ทานอาหารดี ๆ ที่เซกา

o      ขอบคุณล่วงหน้า..สำหรับงบดูงานมัน 30 ตัน จากท่านการค้าภายในหนองคาย

o      ขอบคุณล่วงหน้า..พี่อ้อย..ที่ช่วยเป็นธุระติดต่อที่โคราช

o      ขอบคุณที่พยายามอ่าน...แม้อาจต้องใช้จินตนาการช่วยมาก ๆ หน่อยก็ตาม..

o      ขอบคุณคนที่บ้าน..ยังลุกมาเปิดประตูให้ตอนตี 1 “ทำไมกลับดึกจัง..”

 “ก็ทางมันไกล..”.. “ทำไม...????”    “เอาน่า..ดึกแล้ว..พรุ่งนี้ค่อยคุยกัน..”..