ในบรรดาสื่อการเรียนที่คิดค้นและจัดทำมานั้น ล้วนแล้วแต่ต้องคิด ต้องทำมาจากใจ ที่ใส่ความรู้ กระบวนการ เจตคติ ค่านิยม หวังเพื่อให้นักเรียนของครูนั้น ได้รับ ได้เรียน ได้นำไปใช้ ในชีวิตอย่างรู้คุณค่า ตลอดไป

ปัญหาต่างๆในสังคม  รุมเร้า  รุกราน เข้ามาถึง  การจัดการเรียนรู้ในห้องเรียนเสียแล้ว  

ปัญหาที่หลายๆคนไม่ได้คาดคิด  หรือเห็น  หรือรู้  แต่ไม่ได้ใส่ใจ  นำมาคิด วิเคราะห์และเขียน ในบันทึกแห่งนี้ 

การเห็น การรู้ และสำเหนียกในเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น  จะทำอย่างไรต่อไป  อย่าได้สวนทางกันเลย  เรา  หมายถึง  ผู้ที่อยู่ในบริบทที่เกิดเรื่องนี้  น่าที่....จะหันหน้าเข้าหากัน  ปรึกษาหารือกัน  เพื่อไม่ให้เกิดสิ่งที่เลวร้ายขึ้นมาอีกเลย  เพราะปลายทางของทุกคน  ก็คือ  ความสุข  ความเจริญรุ่งเรือง  

เหตุการณ์นี้  ไม่น่าจะเกิดกับนักเรียนเล็กๆ ในโรงเรียนประถม  ครั้งแล้วครั้งเล่า  ที่ไม่สามารถนำมาเล่าโดยละเอียดได้  อันเป็นการกล่าวโทษ  และเสมือนนำเรื่องไม่ดีออกมาเล่า  เพื่อทุบหม้อข้าวของตนเอง 

วันนี้  เกริ่นมานานเป็นพิเศษ  จะขอเสนอเรื่อง....สื่อการเรียนรู้ที่ไม่มีราคา..แต่ดีที่สุดในเวลานี้  ก็คือ...หัวใจ  ใจ  ที่ทุกคนมีอยู่แล้ว   แต่ทุกคนจะนำใจ  มาเรียนรู้ด้วยหรือเปล่า  ใจชอบ  ใจรัก ใจพากเพียร มีมาบ้างหรือเปล่า...

ทุกวันนี้ ครูผู้สอนทุกคน  ย่อมมีสื่อในการเรียนรู้เหมือนๆกัน  เพื่อ ช่วยส่งเสริมให้นักเรียนได้เรียนรู้  ได้เข้าใจ  ได้ดียิ่งขึ้น  ด้วยทฤษฎีการเรียนรู้  ธรรมชาติของผู้เรียน 

สรุปแล้วว่า..สื่อการเรียนรู้ ย่อมเป็นสื่อนำพาให้นักเรียนได้เรียนรู้อย่างมีสัมฤทธิผลยิ่งขึ้น 

ครูผู้สอนจึง  อุตสาหะ พากเพียร  ประดิษฐ์ คิดค้น จัดทำสื่อมาให้นักเรียนของตนได้เรียนรู้   ....

ถามว่า..สื่อเหล่านั้น  ได้เพิ่ม  ได้เติม  ในส่วนผสมของ...ใจ   หัวใจ  ใจชอบ  ใจรัก  ใจพากเพียรบ้างหรือยัง...บ้างหรือเปล่า 

ถามว่า...หาก นักเรียนของท่าน  ไม่มี ใจ หัวใจ  ใจชอบ  ใจรัก  ใจพากเพียร   นักเรียนของท่าน  จะเรียนกับสื่อการเรียนรู้ที่ท่านผลิตมา..ได้ดี..หรือไม่  สัมฤทธิผลหรือไม่

ดังนั้น  สื่อการเรียนรู้ที่ดีในวันนี้  มีมาแต่โบราณ ไม่ใช่ครูอ้อยคิดมาเอง  พระพุทธเจ้า  ท่านได้สั่งสอนว่า....การทำใจให้ผ่องแผ้ว  บริสุทธิ์  จะนำพามาซึ่งความสุข ความเจริญ 

สื่อการเรียนรู้นี้ ที่กล่าวถึงนี้  เป็นสื่อที่ดี  ไม่มีราคาค่างวดอะไรเลย...แต่กลับเป็นสื่อที่ดีที่สุดแล้ว..ในเวลานี้  ต้องนำพานักเรียน  ทำใจ  ทำจิตให้นิ่ง  ทำใจให้รัก  ทำใจให้ชอบ  ทำใจให้พากเพียร  สื่อการเรียนรู้อื่นๆ  จึงจะใช้ได้  มีสัมฤทธิผลได้.....

ปัญหาที่ตามมาในเวลานี้ก็คือ.....ทำอย่างไรล่ะ  นักเรียนจึงจะมีใจ  มีหัวใจ  ใจชอบ  ใจรัก ใจพากเพียร....ครูผู้สอนมีส่วนเกี่ยวข้องไหม ....ผู้ปกครองล่ะ   โรงเรียนด้วยหรือ.... ต้องกลับมาเขียนกันต่อไปแล้ว 

  

ท่านผู้อ่านคิดอย่างไร  เห็นด้วยหรือไม่.....เรียนเชิญตะลุยเขียนได้เลย....