ผลงานเรียงความเรื่องพ่อ...............
ของนางสาวกรกนก กาญจนสุพรรณ ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ ๕
พ่อของฉัน
<h3 style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"> บุคคลที่จะกล่าวต่อไปนี้ ถูกกำหนดให้เป็นพ่อของฉัน ก็จะขอเขียนเล่าบางสิ่งบางอย่างที่เกี่ยวกับความรู้สึกในใจของลูกคนหนึ่งที่มีต่อพ่อจำได้ว่าในสมัยก่อนครอบครัวของฉันมีฐานะค่อนข้างยากจน อาศัยอยู่ในกระท่อมเก่าๆ ข้างคอกหมู ทั้งๆ ที่ฉันก็มีญาติพี่น้องที่พอจะให้ความช่วยเหลือได้เป็นอย่างดี แต่พ่อก็เลือกที่จะมาปลูกกระท่อมเล็กๆ อยู่เอง ในเรื่องนี้ฉันก็สงสัยเหมือนกันแต่ก็ไม่เคยถาม ที่จำได้ฉันเห็นพ่อทำงานหนักตั้งแต่เย็นกระทั่งเช้าโดยไม่มีวันหยุด ฉันจึงไม่เคยเข้านอนพร้อมกับพ่อสักครั้งมาจนถึงทุกวันนี้ ในบางครั้งฉันรู้สึกน้อยใจว่าทำไมพ่อทำงานหนักขนาดนี้ ไม่มีเวลาให้กับลูกๆ เลย แต่ในที่สุดฉันก็เข้าใจได้เอง </h3><h3 style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"> ฉันโชคดีมากที่เกิดมามีพ่อที่ขยันขันแข็งทำงานทุกอย่างทุกชนิดด้วยน้ำพักน้ำแรงหาเลี้ยงครอบครัวเลี้ยงลูกๆ มาจนเติบโตถึงทุกวันนี้ พวกเรามีกินมีใช้ มีเงินเล่าเรียน มีบ้านหลังใหม่อยู่ก็มาจากหยาดเหงื่อแรงงานความวิริยะ อุตสาหะ อดทน และทนอดของพ่อ ถึงแม้ว่าฉันจะไม่มีอะไรเพียบพร้อมเหมือนลูกคนที่ร่ำรวยเขามีกัน แต่ฉันก็มีสิ่งที่ฉันภาคภูมิใจและมีคุณค่ากับชีวิตฉันเป็นที่สุด นั่นก็คือฉันได้เกิดเป็นลูกของพ่อและถ้อยคำที่พ่อได้บอกได้สอนอยู่เป็นประจำเกี่ยวกับการใช้ชีวิตในสังคมนี้ พ่อได้กล่าวไว้ว่า หนึ่ง เราทุกคนไม่ว่าจะรวยหรือจน ต้องมีพื้นฐานของการใช้ชีวิต นั่นก็คือความขยัน การมุ่งไขว่คว้าหาสิ่งที่ดีที่สุดและถูกต้องให้กับตัวเอง อย่างที่สอง คือการมุ่งมานะที่จะทำงานให้เป็นผลสำเร็จด้วยความรักความตั้งอกตั้งใจที่จะทำสิ่งนั้นและต้องใส่ใจในการทำงานทุกอย่างลงไปเสมอ อย่างที่สาม เราต้องรู้จักหน้าที่ของตัวเองทุกครั้งไม่ว่าเราอยู่ในสถานะเช่นไร เราต้องทำหน้าที่อย่างเต็มความสามารถ อย่างที่สี่ คือ รู้จักช่วยเหลือตนเองให้ได้ก่อน ไม่รอคอยความช่วยเหลือจากผู้อื่นฝ่ายเดียว พยายามลุกขึ้นเดินด้วยตัวเองให้คล่อง แล้วถึงตอนนั้นเราก็จะเดินไปพร้อมกับคนอื่นได้อย่างภาคภูมิใจกับในสิ่งที่เราทำเองด้วยมือของเราโดยไม่ต้องยืมมือใครมาช่วย และอย่างที่ห้า การล้มแล้วต้องลุก คือ เมื่อผิดหวังกับสิ่งใดเราจะไม่ท้อแท้ พยายามทำสิ่งนั้นต่อไปด้วยความตั้งใจจริง และไม่ดูถูกคนที่เขาล้ม แต่ต้องให้ความช่วยเหลือเขาด้วยความเมตตาแล้วความดีที่เราช่วยเหลือเขานั้นจะกลับสู่ตัวเราเองอย่างอัตโนมัติ คำสั่งสอนเหล่านี้ ที่พ่อได้พูด ได้ทำ มันมีความหมายมากจนทำให้ฉันรู้สึกว่า พ่อนี่แหละคือคนที่ฉันเคารพและเป็นแบบอย่างในการทำความดี ความเป็นพ่อทุกวันนี้ทำให้ฉันได้ยินคนทั่วไปกล่าวถึงอยู่เสมอว่า “ พ่อเป็นคนดีนะ ” มันเป็นคำพูดที่ทำให้ฉันชื่นใจและประทับใจอย่างที่ไม่มียาบำรุงหัวใจชนิดใดแสดงสรรพคุณออกมาได้ พ่อเป็นคนดีของทุกคนในครอบครัว ไม่มีสิ่งใดที่ลูกจะต้องการมากไปกว่านี้เท่ากับการมีพ่อเป็นคนดีและได้เกิดมาเป็นลูกของคนดีเท่านี้ฉันก็พอใจแล้ว สำหรับชีวิตของลูกไม่มีผ้าห่มผืนใดในโลกนี้จะห่มให้อบอุ่นได้เท่ากับผ้าห่มแห่งจิตใจของพ่อที่ห่อหุ้มชีวิตและจิตใจของลูกให้อบอุ่น อุ่นที่ใจทุกฤดูกาลด้วยความรักความห่วงใย ความเป็นผู้มีแต่ให้ลูกได้ทุกเวลา </h3><h3 style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"> สำหรับความดีที่พ่อได้สร้างไว้ถือเป็นมรดกอันล้ำค่าของฉัน และในบุญคุณของพ่อตลอดชีวิตนี้ฉันขอตอบแทนด้วยการเป็นลูกที่ดีและจะรักษามรดกอันทรงคุณค่าของพ่อนี้สืบทอดต่อไป ด้วยตัวของลูกเพื่อเป็นแนวทางในการดำเนินชีวิตให้แก่ลูกหลานในวันข้างหน้าไว้ชื่นชมคุณงามความดีของพ่อและระลึกถึงพ่อด้วยความภาคภูมิใจเมื่อมีคนเอยถึง “ พ่อของฉัน ”</h3><h3 style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: right" class="MsoNormal" align="right"> นางสาว กรกนก กาญจนสุพรรณ </h3><h3 style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: right" class="MsoNormal" align="right">โรงเรียนบางลี่วิทยา อ. สองพี่น้อง จ. สุพรรณบุรี ๗๒๑๑๐</h3> <p> </p>
ขอชื่นชมในความดีของคุณพ่อของคุณและความกตัญญูของคุณค่ะ
สวัสดีค่ะ คุณกานดา
- ขอบคุณมากค่ะท่ให้เกียรติมาเยี่ยมชมผลงานของนักเรียน
- ชื่นชมฝีมือคณะวิศกรรมขอนแก่นมากค่ะ
- จากการจัดกิจกรรมประหยัดไฟ เด็กไทยทำได้
- ได้รับทราบว่าคณะวิศกรรมขอนแก่นเป็นผู้สร้างโรงไฟฟ้าลำตะคอง
- ขอให้อาจารย์มีความสุขกับการทำงานมาก ๆนะคะ
สวัสดีเจ้าค่ะ ครูพรรณา น้องหนูเขียนได้สุดยอด ครูอย่าลืมทำใบประกาศส่งไปให้น้องหนูบนสวรรค์ด้วยนะเจ้าค่ะ ขอบคุณที่นำผลงานน้องหนูมาลงเจ้าค่ะ ——> น้องจิ ^_^