เราพยายามจะแนะนำให้คนไข้สื่อสารกับแม่ และให้ผู้ป่วยแสวงหาการให้อภัยจากคนอื่น จริงๆแล้ว คนที่ไม่ให้อภัยผู้ป่วย ก็คือตัวผู้ป่วยเอง

เรื่องสืบเนื่องจาก เมื่อความเงียบ คือ คำตอบ ตอนที่ 1 รู้สึกหัวข้อนี้เป็นที่สนใจพอสมควรครับประเมินทางอ้อมจากจำนวนผู้อ่านใน 1 สัปดาห์มากกว่า topic อื่นๆที่ผมเคยเขียน

สาเหตุอาจจะเพราะ "ทำไมความเงียบจึงตอบคำถามได้" หรือว่า "ผู้ป่วยเงียบเป็นประเด็นที่พบแล้วจัดการได้ยาก"

บทสนทนาหลังจากสัมภาษณ์ผู้ป่วย

หลังจากที่เราได้พูดคุยกับผู้ป่วยแล้วก็กลับมาวิเคราะห์ประเด็นร่วมกัน โดยมีผู้ร่วมฟังเป็นพยาบาลเจ้าของไข้ นักกายภาพ นักสังคมสงเคราะห์ เลขากัลยาณมิตร (คุณแนท) ผมและนักจิตวิทยา

ตัวดำเนินเรื่องหลักคือ บทสนทนาของผม กับนักจิตวิทยา (คุณปรีชา)

คุณปรีชา "ช่วงแรกหมอคุยกับคนไข้ ผมสังเกตเห็นหมอเปลี่ยนประเด็นไปเรื่อยๆ พอเจอคนไข้เงียบเพราะอะไรครับ?"

ผม "ยอมรับตามตรงว่าช่วงแรก ผมเหมือนขับรถหลงทาง ถอยเข้าถอยออก เหมือนหาทางเข้าไม่เจอ"

คุณปรีชา " แต่หมอก็ทำได้ดีมาก"

ผม " พี่ช่วยวิจารณ์ว่ามีตรงไหมอีกที่ต้องปรับ หรือใช้วิธีที่เหมาะกว่า"

คุณปรีชา " ตอนคนไข้เงียบนานๆ คุณหมอทำได้ดี คือ เงียบและถามความรู้สึก+ตีประเด็นได้แตก และช่วงท้ายที่หมอให้กำลังใจคนไข้ว่า การร้องไห้เป้นการแสดงความรู้สึกจากข้างใน ไม่ใช่ความอ่อนแอ"

"แต่มีประเด็นครับที่น่าเรียนรู้ ช่วงแรก ที่คนไข้ร้องไห้ มีการส่ง tissue จริงๆการร้องไห้เป็นการที่คนไข้เข้าถึงความรู้สึกภายใน นั้นหมายถึงเราเข้าถึง แต่พอเราส่ง tissue ทำให้คนไข้หันเหความสนใจมาที่ tissue"

" อีกประเด็น คือ ตอนที่เราพยายามจะแนะนำให้คนไข้สื่อสารกับแม่ และให้ผู้ป่วยแสวงหาการให้อภัยจากคนอืน จริงๆแล้ว คนที่ไม่ให้อภัยผู้ป่วย ก็คือตัวผู้ป่วยเอง ดังนั้นถ้าเป็นผม ผมจะให้ผู้ป่วยสะท้อนความรู้สึกว่าผิดอย่างไรจนชัดเจน แล้วจะถามเขาว่า จะให้อภัยตัวเองได้ไหม"

พยาบาลอาสาสมัคร "อย่างนี้เราจะช่วยให้คุณแม่ให้อภัยเขาไม่ได้หรือ"

คุณปรีชา "ได้ครับ แต่ถ้าหากแม่ให้อภัยแล้วแต่คนไข้ไม่ให้อภัยตนเอง คนไข้ก็จะยังสงบไม่ได้"

ผม " เป็นประเด็นที่ดีมากครับ และผมก็เห็นด้วยจริงๆ ว่ามีหลายจุดที่ต้องปรับ ผู้ป่วยรายนี้มี คุณแม่ที่พร้อมจะให้อภัย แต่ผู้ป่วยยังมีประเด็นที่เข้าถึงไม่ครบ คือเรื่องภรรยาและลูกที่อาจเป็นประเด็น แต่เราคงจะช่วยเขาในประเด็นนี้ก่อน"

คุณยุ้ย (เลขาโครงการใน PCU )  "ดีใจมากที่ทีมเราเข้มแข็งขึ้น มีการวิเคราะห์ประเด็น ช่วยกันเป็นทีม คุณหมอ/นักจิต จัดการเปิดประเด็นยากๆ คุณแนทประสานทั้งทีม ยุ้ยประสานชุมชน ทำให้ช่วยเหลือต่อเนื่อง อีกทั้งพยาบาลอาสาสมัครกัลยาณมิตรประสานพยาบาลเจ้าของไข้ให้ดูแล"

เราจบการสนทนาด้วยการตั้งเป้าว่า จะช่วยให้ผู้ป่วยพบการให้อภัยตนเองและสื่อสารกับครอบครัวได้ดีขึ้น "ประเด็นเรื่องปวดเลยเป็นประเด็นรองลงไป"

case นี้หากมีความก้าวหน้าผมจะนำมา update ครับ