จากภูทับเบิก จังหวัดเพชรบูรณ์ ต่อไปด่านซ้าย จังหวัดเลย

        รายการลุงโจ้ทัวร์ต่อจากภูทับเบิกคือ พาพวกเราไปอำเภอหล่มเก่าเพื่อกินขนมจีนหลากสีค่ะ  บอกว่าร้านที่จะพาไปชื่อว่า "บุญส่ง"  แต่ลุงโจ้เลี้ยวรถผิดทางเลยหาไม่เจอ  ต้องแวะตัวอำเภอกินขนมจีนป้าสินรอง ซึ่งมีแต่สีขาวแทน แล้วจึงเดินทางต่อไปอำเภอด่านซ้าย จังหวัดเลย  (ขากลับที่พัก ก็เห็นร้านค่ะ แต่ชื่อว่า “บุญมีขนมจีน”  ต่างหาก อิ อิ.. ร้านปิดแล้ว  อดกินเลยนิ)

        ป้าเจี๊ยบไม่รู้ว่าด่านซ้ายมีอะไรดู รู้แต่ว่าตอนสมัยวัยรุ่นบริเวณนี้เป็นพื้นที่สีแดงด้วยผู้ก่อการร้ายคอมมิวนิสต์

        ปรากฏว่าลุงโจ้พาไปนมัสการพระธาตุศรีสองรักค่ะ  ป้าเจี๊ยบเคยได้ยินชื่อ แต่ไม่รู้ว่าอยู่ที่ไหน  มองจากทางเข้ามีถนนทอดยาวให้เดินไปยังองค์พระธาตุ  แต่ลุงโจ้ขับรถวนไปจอดด้านหลังพระธาตุเพื่อย่นระยะทางในการเดิน เพราะป้าแอ๋วศรีภรรยาเพิ่งถอดเฝือกข้อเท้าออก  เดินยังไม่คล่อง ฉะนั้นรูปที่ป้าเจี๊ยบถ่ายมาฝากก็จะเป็นประตูทางเข้าด้านหลังค่ะ

        เมื่อเข้าไปใกล้องค์พระธาตุ ป้าเจี๊ยบเห็นว่า บริเวณรอบองค์พระธาตุ มีกาบกล้วยทำเป็นรูปสามเหลี่ยมแบบปิรามิด ติดดอกไม้มีเหลืองๆ วางเต็มไปหมด  จะเข้าไปดูใกล้ๆก็ไม่ได้ เพราะมีป้ายห้ามผู้หญิงเข้า เฮ้อ! 

        จำต้องเดินดูรอบนอกค่ะ  แต่ก็พบอันหนึ่งวางอยู่บนศาลา  แวะเข้าดูใกล้ๆ พบว่าดอกไม้นั้นเป็นขี้ผึ้งค่ะ  ทำเป็นแผ่นบางๆ แล้วรวบเข้าเป็นดอก  

        คนดูแลพระธาตุบอกว่านี่คือ “ต้นผึ้ง”  คนที่นำต้นผึ้งมาบูชาก็มีทั้งผู้ที่มาขอพรและผู้ที่มาแก้บน         

        ตอนเดินกลับมาขึ้นรถ สังเกตเห็นว่าศาลาข้างประตูมีช่างกำลังทำต้นผึ้ง ป้าเจี๊ยบแวะเข้าไปขอถ่ายรูปและชวนคุย  คุณลุงเรียกต้นผึ้งว่าปราสาทผึ้งค่ะ บอกว่าทำไว้ขายอันละ 150 บาท 

        โชคดีอีกแล้ว.. นี่ถ้าเข้าทางประตูหน้าก็คงอดเห็นการทำต้นผึ้ง!  

        ก่อนจะกลับไปพักที่อุทยานฯน้ำหนาวตามเดิม  คุณเต่าลูกน้องลุงโจ้บอกว่าควรแวะไว้พระที่ “วัดเนรมิตวิปัสสนา” ซึ่งอยู่ห่างออกไปประมาณ 1 กิโลเมตรด้วย ลุงโจ้ก็ตามใจ

        โอ้โห.. วัดนี้โดนใจป้าเจี๊ยบมากเลยค่ะ  เพราะไม่มีสีทอง ไม่แวววับระยิบระยับแบบที่เห็นทั่วไป  เนื่องจากเจดีย์และอุโบสถทำด้วยศิลาแลง  ดูขรึมๆ สงบๆ และสวยแบบเรียบง่าย พื้นทางเดินเป็นหินอ่อนมันวับจนเห็นภาพเงาสะท้อน

        ยิ่งบริเวณภายในบริเวณที่ประดิษฐานพระพุทธชินราชจำลองด้วยแล้ว ยิ่งชอบมากยิ่งขึ้นค่ะ เพราะสะอาด โล่ง ไม่มีเครื่องตกแต่งวางรกรุงรัง เห็นแล้วรู้สึกสงบไปกับบรรยากาศ  

        ป้าเจี๊ยบไม่ได้เห็นวัดที่ทำให้รู้สึกเช่นนี้มานานแล้วค่ะ  ก็เลยเก็บความรู้สึกใส่ภาพมาฝากนะคะ