คุยกันฉันท์พี่น้อง...เนื่องจากว่า วันนี้เป็นวันพฤหัสบดี และเป็นวันพิเศษ คือ เป็นเวรประจำวัน
เวลาเวรประจำวัน ครูทุกคนที่เป็นเวร จำเป็นต้องอยู่ข้างล่างตามจุดที่ได้รับมอบหมาย เมื่อนักเรียนเบาบางลง ผู้ปกครองมารับแล้ว จึงได้มีโอกาสพบหน้าเพื่อนพ้องน้องพี่...และผู้บริหาร
เรื่องที่พูดคุยกันระหว่างดูแลนักเรียนนั้น ก็จะเป็นเรื่องสารทุกข์ สุกดิบ ลูกเต้า การเรียน สุขภาพ เรื่อยเปื่อยไปจนถึงเรื่อง..การเมือง การมุ้ง ตามแต่โอกาสอำนวยที่จะพูดคุยได้
ครูอ้อยก็จะมีเรื่องเล่าบ้าง ไม่มาก แต่ก็มีให้เพื่อนได้หัวเราะกัน ครึกครื้น
อย่างเช่นเรื่องที่ได้ฟังมา...ไม่น่าจะเป็นเรื่องไปได้ หากผู้พูด...คิดไตร่ตรองให้ดีเสียก่อน ที่จะพูด ...
วันก่อนนี้ ครูอ้อยยังสอนภาษาอังกฤษให้นักเรียนประถมศึกษาปีที่ 4 ด้วย ควบคู่กับการเรียนศีลห้า ไปด้วยเลย การพูด.....ที่ทำให้ผู้อื่นเดือดร้อน ถือว่า...ผิดศีลข้อ 4
ครูอ้อยเล่าเรื่องนี้ให้เพื่อนฟัง....
และถามเพื่อนด้วยว่า....เวลาจะพูดอะไร กับใคร ให้นึกถึงใครมากที่สุด
บ้างก็นึกถึงพ่อแม่ นึกถึงคนที่เรารัก นึกถึงครูบาอาจารย์ ก็น่าจะถูกหมดทุกคนที่ตอบมาเลย แต่...ครูอ้อยตอบตามคำพูดที่ดูจากทีวีว่า.....
เราควรนึกถึงใจของคนเราพูดด้วยให้มากที่สุด
เวลาพูดอะไร อย่าทำให้เขาเดือดร้อน ขุ่นข้องหมองใจ เสียใจ
หากท่านทำได้เพียงเท่านี้ ก็ถือว่า...ท่านรอดปลอดภัยจากการพูด....ไม่ผิดศีลข้อ 4 แน่นอน
สวัสดีค่ะ คุณครูพี่อ้อย
ถูกต้องเลยค่ะ เราต้องนึกถึงใจคนที่เราพูดด้วย
อยากให้ พี่อ้อย ไปพูดให้เจ้านาย ป้าแดง ฟังจังเลยค่ะ
ขอบคุณค่ะ
ถูกต้องนะคร้าบ....เวลาพูดต้องนึกถึงใจคนที่เราพูดด้วย แต่ครูตุ๊กแกเป็นคนปากไว พูดแล้วค่อยมาคิดทีหลังทุกที แล้วก็มานั่งเป็นทุกข์ทีหลัง ๕๕๕...
ขอบคุณสำหรับบันทึกดีๆนี้ค่ะ
ถ้าให้นึกถึงใจคนที่เราพูดด้วย
วันนี้ก็จะบอกว่าคิดถึงนะคะ ใจคนพูดและคนที่พูดด้วยจะได้เบ่งบานค่ะ
สวัสดีค่ะน้องสาว.....pa_daeng
คิดถึงค่ะ
เห็นด้วยค่ะ
คิดถึงครูอ้อยและน้องอึ่งอ๊อบค่ะ
สวัสดีค่ะน้องสาว.....ครูตุ๊กแก
ขอบคุณค่ะ น้องสาว
สวัสดีค่ะน้องอึ่ง...น้าอึ่งอ๊อบ แซ่เฮ
เอ...ทำไม...แซ่เดียวกับ..คนที่นอนอยู่หลังบ้าน...หนอ
คิดถึงเหมือนกันค่ะ
สวัสดีค่ะคุณพี่..... sasinanda
ครูอ้อย ก็คิดถึงคุณพี่เสมอค่ะ
คุณพี่เป็นคนที่น่ารัก ใครนะจะไม่รัก ไม่คิดถึงได้คะ
ครูอ้อยขา
มีการบ้านถึงคนแซ่เฮ ที่นอนอยู่หลังบ้าน
พ่อครูบาฯ ต้องการด่วนก่อนเที่ยงคืน ๆ นี้ ไม่ทราบพ่อลูกเขาคุยกันหรือยังหนอ อิอิ
สวัสดีค่ะ ครูอ้อย ..วันนี้เป็นวันที่ดีจริงนอกจากจะได้ไปเล่นbowling ได้เรียนรู้ การให้กำลังใจ และให้จากพี่น้องๆและเจ้านายแล้ว ยังได้มาอ่านบันทึกสกดจิต สะกิดใจ เรื่องการใช้คำพูดและการฟัง จากครูอ้อยอีก เรื่องการฟังนี่เดี๋ยวนี้ดีขึ้นมากเมื่อก่อนอยากแต่จะพูดและอยากแต่จะให้คนฟัง แต่ไม่ค่อยฟังใคร วันหนึ่งได้อ่านหนังสือเล่มหนึ่ง เรื่อง โม่โม่ เลยเริ่มฝึกเป็นนักฟัง ...การเปลี่ยนแปลงที่ดีขึ้นคือ ฟังได้นานขึ้น ไม่ค่อยเบื่อ ส่วนเรื่องพูดเนี่ยพบว่าการฝึกคิดก่อนพูดนี่ยากจริง เหมือนว่าต้องฝึกอย่างอื่นประกอบด้วยเช่น ฝึกสมาธิเพื่อให้ระบบความคิดช้าลง ใช้อารมณ์น้อยลง อีกอย่างคือทัศนคติต่อผู้อื่น พบกับตัวเองเลยค่ะพอเปลี่ยนทัศนคติกับเขาเท่านั้น เราก็จะฟังเขาได้มากขึ้น รับปฏิกริยาของเขาได้มากขึ้น ทุกวันนี้พบว่าหลังประชุมหรือหลังพูดคุยกับใครแล้วต้องมานั่งเสียใจกับคำพูดตัวเอง น้อยลงกว่าเดิม
...อันอ้อยตาลหวานลิ้นก็สิ้นซาก แต่ลมปากหวานหูไม่รู้หาย ยกเว้นต้นอ้อยที่ชื่อ ศิริพร กุ่ยกระโทก อิอิ.. ขอบคุณครูอ้อยมากค่ะ..
สวัสดีค่ะน้องอึ่ง....น้าอึ่งอ๊อบ แซ่เฮ
ครูอ้อยนอนแต่วันเลยค่ะ
สวัสดีค่ะน้อง ...หนูเล็ก
ขอบคุณค่ะ