เพิ่งเคยเห็นเป็นครั้งแรกจ้า..

      ศุกร์ที่ 25 มกราคม 51 ป้าเจี๊ยบไปประชุมเครือข่ายเทคโนฯ ที่มหาวิทยาลัยนเรศวร จังหวัดพิษณุโลกค่ะ  ขาไปนั่งเครื่องบินแต่ขากลับวางแผนดี  ได้นั่งรถพี่ชายคือ ลุงโจ้ (เจอดพงษ์ มกรมณี) ซึ่งพา ป้าแอ๋ว (พลตรีหญิงสาริณี มกรมณี) คู่ชีวิตไปเที่ยวเพชรบูรณ์  จึงแวะมารับตอนป้าเจี๊ยบเสร็จประชุมพอดี  ได้แวะเที่ยวก่อนกลับกรุงเทพสิคะ

     ตอนเย็นเราค้างคืนกันที่ อุทยานแห่งชาติน้ำหนาว ได้บ้านเลขที่ 116 ซึ่งตั้งเด่นเป็นสง่าอยู่บนเนินเขา มีท่อนไม้ตัดขวางวางเป็นทางให้เดินขึ้นไปสวยกลมกลืนกับธรรมชาติ ห้องพักก็แสนสบาย ตกแต่งและบริการแบบรีสอร์ตเลยค่ะ

     วันเสาร์อาทิตย์ลุงโจ้ก็พาไปเที่ยวตามที่ต่างๆ สนุกและสบายใจมากๆ เลย เพราะเป็นน้อง อิ อิ..  ลุงโจ้เป็นมัคคุเทศก์ที่ตามใจลูกทัวร์ที่สุด ไปเรื่อยๆ ไม่เร่งร้อน อยากให้จอดถ่ายรูปตรงไหนก็ตามใจ 

     วันแรกถึงบ้านพักก็มืดตึ๊ดตื๋อ มองไม่เห็นอะไรเลยค่ะ ต้องใช้ไฟฉายช่วย แถมน้ำค้างก็ลงหนักจนได้ยินเสียงน้ำหยดแมะๆ เหมือนฝนตก  พื้นหญ้าเปียกชุ่ม  (ไฟฟ้าตามทางมาเปิดให้คืนวันต่อมา)

     ตอนเช้าก็ออกเดินสำรวจบริเวณรอบๆ ค่ะ  หมอกยังมากอยู่แต่ก็มองเห็นทิวทัศน์โดยรอบได้ในระยะใกล้ๆ   พอเดินไปถึงอาคารบริการนักท่องเที่ยวก็เจอดอกไม้สีขาวขนาดใหญ่ เส้นผ่าศูนย์กลางไม่ต่ำกว่าครึ่งฟุต!  บานเบ่งเตะตาจนต้องเดินเข้าไปดูใกล้ๆ  

     ไม่เคยเห็นมาก่อนค่ะ เป็นไม้เลื้อยเถาใหญ่มาก มีกลิ่นหอมด้วย เห็นแล้วนึกถึงดอกแคพื้นเมืองที่กินกับน้ำพริก (ตามประสาคนตะกละ)  กลับมาถามลุงโจ้ในฐานะที่เรียนจบวนศาสตร์ก็ไม่ได้คำตอบ แหง่ว..ว

<p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"><div style="text-align: center"></div></p><p>      วันเดินทางกลับ  ป้าเจี๊ยบเจอแม่บ้านที่มาทำความสะอาดบ้านพัก  ถามคนแรกได้คำตอบว่า “กรรณิการ์”  ซึ่งป้าเจี๊ยบรู้ว่าไม่ใช่แน่ๆ เพราะที่บ้านกรุงเทพปลูกกรรณิการ์ค่ะ แต่เธอยืนยันว่าได้ยินเรียกกันอย่างนั้น  </p><p>     ทีนี้คนที่สองก็เดินมาพอดี ได้ยินป้าเจี๊ยบพูดว่านี่ไม่ใช่กรรณิการ์  รีบบอกว่าเป็น “ต้นอรัญญิกา”ค่ะ  ป้าเจี๊ยบคิดว่าน่าจะเข้าเค้าเพราะไม่เคยได้ยินชื่อนี้มาก่อน  ชื่อไพเราะและเก๋ดี   จึงรายงานทีมเที่ยวว่านั่นคือ “อรัญญิกา”</p><p>     พอกลับมาถึงกรุงเทพก็ตรวจสอบข้อมูลสิคะ  เพราะเป็นความรู้ใหม่และไม่แน่ใจว่าถูกต้องหรือเปล่า  ปรากฏว่าไม่มีชื่อนี้ค่ะ  แหะ ๆๆ…  แต่พบชื่อ “วัดอรัญยิกาวาส”  และ “ดอกหิรัญญิการ์”</p><p>     เมื่อตามข้อมูลต่อจึงพบว่า ดอกไม้สีขาวที่เห็นนั้น  แท้จริงแล้วคือ “หิรัญญิการ์”  พันธุ์ที่ออกดอกเป็นสีชมพูอ่อนก็มีด้วย  ที่โดนใจก็คือมีข้อมูลอันหนึ่งบอกว่า “มีถิ่นกำเนิดในประเทศไทย” ไชโย… เป็นดอกไม้ไทยแท้นะเนี่ย! </p><p>     ใครสนใจจะรู้จักดอกไม้ไทยชนิดนี้มากขึ้นก็แวะไปอ่านได้ที่เว็บ “พรรณไม้บริเวณพระตำหนักเรือนต้น” ได้นะคะ</p><p></p>