...คุณครูสั่งให้เขียน เรียงความเรื่องแม่ฉัน บอกให้ส่งให้ทันวันพรุ่งนี้ ....ห่มผ้าไม่เคยอุ่นเลย กอดหมอนไม่เคยอุ่นใจ นอนหลับไปอย่างเดียวดายทุกคืน ไม่มีอะไรจะเขียน ให้ครูได้อ่านพรุ่งนี้ วันแม่กระดาษก็เลอะน้ำตา....
วันก่อนแอบพาลูกๆ ร้องเพลงนี้กัน เพราะเราแอบซาบซึ้งกับเนื้อหาอย่างแรง พาลูกร้องไป อธิบายไป ดูซิ ... เด็กๆที่ไม่มีพ่อแม่เค้าต้องว้าเหว่แค่ไหน ลูกดูซิ เวลาเค้านอนก็ไม่มีแม่กอดนอน ไม่มีเพลงกล่อม เวลาเค้าเจ็บไม่มีคนมาโอ๋ มาเช็ดน้ำตาให้ ... ได้ผลกับจิตใจอันบอบบางของเหล่าลิงน้อยอย่างดีทีเดียว โดยเฉพาะเจ้าลูกสาว เสียน้ำตาด้วยความสงสารไปหลายปี๊ปเลยค่ะ..... แถมบอกว่าอยากกอดพี่ชายจัง พี่ชายไม่ค่อยให้กอดเลย ด้วยความที่พี่ชายเป็นคนขี้อาย อายโดนน้องกอด ยิ่งยาก พอแม่รบเร้าให้เค้ายอมให้น้องกอดหน่อยนะ พอน้องกอดได้ก็ร้องไห้ใส่พี่ชายใหญ่เลย ดีใจ ปลื้มใจ ได้กอดพี่ชาย... คืนก่อนน้องน้ำใจเล่าว่า ตอนนอนข้างพี่น้ำจิต น้องน้ำใจแอบลูบหัวพี่น้ำจิตด้วยนะแม่...แต่...พี่น้ำจิต กลับยังไม่หลับ เป็นสาเหตุของการโดนพี่น้ำจิตตีเลย ว่ามาทำอะไรกับหัวพี่น้ำจิต..... ลูกๆ ก็เป็นสีสันต์ของบ้านจริงๆทีเดียวนะคะ เหนื่อยแต่มีความสุขค่ะ ...มีโอกาสจะเก็บเรื่องของสามเซียนมาฝากอีกค่ะ
