วันที่ ๖ ธ.ค. ๕๐ ผมเข้าร่วมประชุมผู้บริหาร สกว. และเกิดความสุขจากการได้ฟังเรื่องราวในการประชุม    เพราะเห็นความก้าวหน้าในการทำงานของ สกว. มากกว่าสมัยผมเป็น ผอ. มากมาย

         เรื่องใหญ่ที่เอามาปรึกษาหารือกัน  คือระบบการทำงาน ที่ใช้ ICT มาทำให้การทำงานง่ายขึ้น    ลดขั้นตอนการทำงานลง    ทั้งในขั้นตอนประกาศให้ทุน    การยื่นขอทุนและส่งเอกสารสำคัญต่างๆ   การประเมินข้อเสนอโครงการ    การทำสัญญา    การส่งรายงานความก้าวหน้า และอื่นๆ     มีการพูดกันว่าต้องทำให้ทุกระบบใช้ ICT Platform เดียวกัน เพื่อให้ระบบมันเชื่อมกันได้     ข้อมูลวิ่งไปกรอกเอง ไม่ต้องใช้คนกรอก    คือ สกว. จะใช้ e-systems ในการทำงาน     โดยที่จะต้องมีการออกแบบและเขียน software ขึ้นใช้

         คนที่สมัครทุน แต่กรอกข้อมูลและส่งเอกสารไม่ครบ เครื่องมันจะเตือนและไม่ยอมส่งใบสมัครให้     ต้องกรอกให้ครบก่อนเครื่องมันจึงจะส่งให้    

         ผมดีใจที่ สกว. จะมีระบบการทำงานที่ก้าวไปอีกขั้นหนึ่ง     คือใช้พลังของ ไอซีที มาช่วยประสิทธิภาพ ความคล่องตัว และความรวดเร็วในการทำงาน  

         นอกจากสุขใจแล้ว ผมก็รู้สึกขัดใจด้วย    ขัดใจระบบราชการที่คืบคลานเข้ามาครอบงำ สกว.     ซึ่งตั้งขึ้นโดยมีเจตนารมณ์ให้มีความคล่องตัวและความยืดหยุ่นในการทำงาน     วัดที่ผลงาน ไม่เน้นกฎระเบียบ     แต่สำนักงบประมาณก็ยังมีกำหนดกฎเกณฑ์แบบหน่วยราชการมาจับ สกว.      คือกำหนดให้ต้องทำสัญญาใช้เงินให้ได้ ๗๐% ของงบประมาณปี ๒๕๕๑ ภายในครึ่งปีแรกของงบประมาณ    ผมมีความเห็นว่า ตราบใดที่ราชการยังใช้วิธีคิดแบบ one size fits all ราชการจะไม่มีวันก้าวหน้า     และตราบใดที่ยังใช้วิธีคิดแบบอำนาจนิยม ราชการจะไม่มีทางเป็นระบบเรียนรู้ 

วิจารณ์ พานิช
๖ ธ.ค. ๕๐