สงสัยจะเขียนเพราะน้อยใจตัวเองหรือเปล่า

เดิมเมื่อเรียนพยาบาล มีชื่อเราซ้ำกันสองท่าน คือ พวงเพชร  แถมชื่อเล่นว่า"เพชร" เหมือนอีกต่าง แล้วจะเรียกอย่างไรจึงแตกต่างกัน แบบได้ยินรู้เลย

จริงที่มีของฉายาต่าง ๆ กัน

ตกลงเรียก เพชรดำ ,เพชรขาว

 

พวงเพชร ชูจอหอ (ข้าพเจ้าเองค่ะ) ถูกเรียกว่า "เพชรดำ" เพราะตัวดำกว่าเขา

 

น้อยใจม๊ากมาก นี่หรือชะตาชีวิตขีดเส้นมา ไม่สามารถเลือกได้ตามใจคิด

 

อยากมีเงินม๊าก มาก จะได้ไปทำสีผิวใหม่  เฮ้อ ! ได้แต่คิดฝัน

 

คุณค่าความดีของคนอยู่ที่ไหน ใช่ว่า จะอยู่ที่รูปร่างหน้าตา สีผิว

 

ที่กล่าวมาข้างต้น ข้าพเจ้าไม่ได้คิดอะไรมาก เพราะชินแล้ว

 

พ่อแม่ท่านให้มา ภูมิใจค่ะ เพราะเป็นคนโคราช สีผิวบ่งบอก รูปพรรณสัญฐาน เมื่อหายก็สามารถหาเจอทันใด ลิขสิทธิ์นี้เราจอง ไม่มีใครลอกเลียนแบบ อิ อิ  เกิดมาครบ 32 ประการ จมูกไม่ได้หาย ตาก็มี สมองก็มี ไม่เดือดร้อน (คิดตามจิตวิทยา "มะนาวหวาน")

 

เมื่อทำงานก็มีฉายา เพราะมีพวงเพชร 3 คน ในที่ทำงานเราชาวท่าคันโท

 

"เพชรดำ ลูกบ้านไร่" ฉายานี้ท่านได้แต่ใดมา  ช่างคิดได้นะค่ะพี่สมบัติ

 

มีข้อคิดจากองค์สหประชาชาติ ประจำปี 2006 มาให้คิด พอสะกิดใจหลาย ๆ ท่าน

 

คุณค่าของคนไม่ขึ้นกับรูปร่างหน้าตา หรือเชื้อชาติ แต่อยู่ในจิตใจอันดีงาม ของเรานั้นเอง

 

              เมื่อผมเกิด        ผมผิวดำ

เมื่อผมโตขึ้น                 ผมก็ยังผิวดำอยู่

เมื่อผมอยู่ใต้แสงแดด    ผมก็ยังคงผิวดำ

เมื่อผมกลัว                     ผมก็ผิวดำ

เมื่อผมป่วย                     ผมก็ยังผิวดำ

เมื่อผมตาย                     ผมก็ยังคงผิวดำ

   และคุณ...            เพื่อนมนุษย์ผิวขาว

เมื่อแรกเกิด                    คุณมีผิวสีชมพู

เมื่อคุณโตขึ้น                 คุณมีผิวสีขาว

เมื่อคุณอยู่ใต้แสงแดด    คุณมีผิวสีแดง

เมื่อคุณหนาว                 คุณมีผิวสีน้ำเงิน

เมื่อคุณกลัว              คุณมีผิวสีเหลือง

เมื่อคุณป่วย              คุณมีผิวสีเหลือง

เมื่อคนตาย                     คุณมีผิวสีเทา

 

และคุณเรียกผมว่า คนผิวสี ????

.......

เป็นบทกวีของเด็กชายผิวดำแห่งแอฟริกา ที่ได้รับรางวัลยอดเยี่ยมแห่งสหประชาชาติ ปี 2006

.........

ตอนนี้ไม่น้อยใจแล้ว 55555