ชีวิตที่พอเพียง  : 443. ประเด็นเรียนรู้ระหว่างวันที่ ๒๖ พ.ย. – ๒ ธ.ค. ๕๐ 

  • ผมนั่งพิจารณาชีวิต ๑ สัปดาห์ของตนเอง ว่าเป็นบุญที่ได้เข้าไปเกี่ยวข้องกับหลายสิ่งหลายอย่างที่น่าจะเป็นประโยชน์ยิ่งใหญ่ต่อสังคม
  1. งาน NKM 4 ลุล่วงไปด้วยดี     เราได้ร่วมกันขับเคลื่อน KM ไทยไปถูกทางและจะก่อคุณูปการยิ่งใหญ่     ยิ่ง สคส. จะเปลี่ยนบทบาท ยิ่งเป็นโอกาสดียิ่งขึ้น     เราได้เห็นเครือข่าย KM ไทยเติบโตขยายเครือข่ายและขยายความแตกต่างหลากหลายในกลเม็ดเด็ดพรายของการประยุกต์ใช้ มากขึ้น    เห็นผลลัพธ์ผลกระทบจากการใช้ KM ชัดเจนขึ้น  
  2.  มหาวิทยาลัยมหิดลก้าวสู่สภาพมหาวิทยาลัยในกำกับของรัฐ  ที่มีเป้าหมายแน่วแน่ที่จะยกระดับขึ้นเป็นมหาวิทยลัยวิจัยระดับโลก    และมีพัฒนาการของการจัดระบบการจัดการใหม่อย่างคึกคักกระตือรือร้น    มีแนวโน้มจะก่อคุณูปการยิ่งใหญ่ต่อสังคมไทย
  3. มีการจัดตั้งคณะกรรมการปฏิรูปกฎหมายตามรัฐธรรมนูญมาตรา ๓๐๘    โดยมี ศ. ดร. คณิต ณ นคร เป็นประธาน     คณะกรรมการชุดนี้จะทำหน้าที่ยกร่าง องค์กรเพื่อการปฏิรูปกฎหมาย ซึ่งผมมองว่าเป็น สถาบันวิจัยระบบกฎหมาย     ซึ่งจะเป็นกลไกที่ทำให้ระบบกฎหมายเป็นระบบที่เรียนรู้    
  4. การดำเนินการมูลนิธิสยามกัมมาจล ที่เน้นการพัฒนาเยาวชน ที่มีคุณเปา ปิยาภรณ์ มัณฑะจิตร เป็นผู้จัดการมูลนิธิ เริ่มเป็นรูปเป็นร่าง     เชื่อว่าต่อไปภายหน้าจะเกิดคุณูปการต่อสังคมอย่างมาก
  5. R2R Movement กำลังจะก่อตัวอย่างเป็นระบบ ผ่านการจัดการของ สวรส.
  6. ลูกชายผู้กำลังแหวกแนวชีวิตได้รับการยอมรับมากขึ้น   วันนี้ นสพ. โพสต์ทูเดย์ ลงบทสัมภาษณ์เต็มหน้า ๔     อ่านเรื่องราวของเขาได้ที่ http://vichak.blogspot.com   
  • อากาศช่วงนี้เย็นจนหนาว     ผมชอบอากาศหนาว จึงมีความสุขมาก     โดยเฉพาะตอนวิ่งออกกำลังช่วงเช้ามืด    ในช่วงต้น-กลางเดือนพฤศจิกายนต้นพญาสัตบรรณออกดอกหอมอบอวล     ให้ความสดชื่นมาก     เวลานี้ดอกร่วงหมดแล้ว    
  • ผมได้โจทย์ชีวิตโจทย์ใหม่  ดีใจเหมือนได้แก้ว     เป็นโจทย์สำหรับฝึกตัวเอง     คือโจทย์ ขุมทรัพย์ทางปัญญา(Intellectual Capital)     ผมจะฝึกฝนตนเองในการมองทะลุสิ่งต่างๆ ให้เห็น “ขุมทรัพย์ทางปัญญา แฝงอยู่ในสิ่งเหล่านั้น     และฝึกคิดว่าจะเอาขุมทรัพย์ทางปัญญานั้นมาใช้ทำประโยชน์ให้บ้านเมืองของเราอย่างไร    เป็นโจทย์เพื่อฝึกสร้างความสำราญให้แก่ชีวิต
  • ผมได้เรียนรู้วิธีทำงานแบบ Retrovirus จาก นพ. วิพุธ พูลเจริญ     แต่จะต้องแตกต่างที่เป้าหมาย เพราะ retrovirus มันมีเป้าหมายเพื่อตัวอยู่รอด แต่ host ตาย     ส่วนการทำงานของผมต้องมีเป้าหมายให้สังคมดี     และ host ก็ได้รับผลดีด้วย 

วิจารณ์ พานิช

๓ ธ.ค. ๕๐