อ่านบันทึกนี้ของอาจารย์ รู้สึกขนพองยังไงไม่รู้  รู้สึกดีใจแทนสังคมไทย (โดยเฉพาะแอบอิจฉา ม.มหิดลที่ได้อาจารย์ไปเป็นนายกสภา)

"การมองทะลุสิ่งต่างๆ ให้เห็น “ขุมทรัพย์ทางปัญญา” แฝงอยู่ในสิ่งเหล่านั้น"  หนูพยายามเดินตามหนทางนี้ค่ะ  และทุกครั้งที่ทำได้ ก็คิดถึงอาจารย์ขึ้นมาทุกครั้ง  ขอบคุณอาจารย์มากๆ ค่ะ