กล้วยไม้ที่เห็นอยุ่นี้เป็นกล้วยไม้ประจำบ้าน ( ตระกูล ) เลยก็ว่าได้ เพราะเตี่ยเลี้ยงไว้ตั้งแต่ครูพรรณายังเด็ก ๆ ต่อมาก็มีพี่ชายคนรองเป็นสานต่อ .......ก็ได้ซึมซับจากพี่ชาย......(ตอนเตี่ยอยู่ถูกใช้รถน้ำอย่างเดียว..เบื่อมาก ) ต่อมาก็ขอพี่ชายมาเลี่ยงบ้าง แต่ละต้นอยู่กับครูพรรณามากกว่า ๑๐ ปี ....พอออกหน่อก็แยก.....ทำให้มีหลายกระถางพอแบ่งและแจกจ่ายคนชื่นชอบ ( ต้องชอบกล้วยไม้จริง.....งั้นไม่แบ่ง )
ช้างกระสกล
ช้างแดง และช้างพลาย........อยู่ใกล้กันมาก ๆ บางกระถางมีสีแดงเพิ่มมากกว่าต้นเดิม
แคททรียาป่ากอนี้ ( น่าจะเป็นแคททรียาอิงลิชได้แล้วมั้ง )ขอแบ่งมาจากบ้านแม่ ( ต้นดั้งเดิมของบ้าน ) ๑ หน่อ เลี้ยงไปมางามแต่ใบ จะออกดอกเฉพาะฝนชุก ๆ ( เหตุเพราะได้แดดน้อย ) ครูพรรณาเลยซื้อดอกปลอมมาติดให้ออกดอกถาวรซะเลย..........ใครเห็นใครก็ชอบ.........ของปลอมสวยดี...ซะงั้น
งามมั่ก ๆ ค่ะ
โฮ๊ะ ๆๆ
ชอบ ๆ เอาอีก ๆ
- หวงนะเออ
- แล้วจะอวดอีก
ไหว้สาท่านอาจารย์พรรณาครับ..
*แอบมาชมกล้วยไม้รู้สึกชื่นใจดีครับ
*แสดงว่ามีความอดทน..ทนอดจริงๆจึงได้ดอกสวยงาม..
ขอชมเชยด้วยใจจริง จากลุงหนาน...พรหมมา
สวัสดีค่ะพ่อหนานพรหมา เมื่อสัปดาห์ก่อนได้ไปแอ่วเชียงราย..กินอาหารของชาวเหนือ....กินอิ่มแล้ว..กำลังเอนหลังดูการแสดง...เห็นห่อเมี่ยงคำของชอบ...น้องเขาเลื่อนไปไว้ใต้ตั่งวางอาหารคิดถึงบันทึกของพ่อหนานเรื่องเมี่ยงคำ...กินเพื่อล้างปากล้างคอหลังกินอาหารอิ่มแล้ว.....หยิบมากินเพราะของชอบ...กินไปนึกทบทวนบันทึกของพ่อหนานและความรู้สึกในปาก...เห็นจริงด้วยค่ะ