ความพยายาม ความรัก และสามัคคีคือพลังที่ยิ่งใหญ่   มีได้ทั้งในมนุษย์และสัตว์

  

  

ภาพนี้เป็นการทำรังที่สำเร็จแล้วเป็นบางส่วน  .........

หมดน้ำลายไปเท่าไรกว่าจะได้เส้นใยเหนียว ๆ สำหรับยึดใบไม้ให้ติดกัน

 

 

  เกาะกันพราวเป็นพวง ๆ แล้วช่วยกันถักทอสายใยรัก.....และสามัคคี

 

 

จากรังเล็กให้เป็นรังใหญ่.......มีผนังกำบังหลายชั้น....ประมาณว่าข้าแบ่งเป็นห้อง ๆ

 

เห็นไหมรังใหญ่ขึ้นได้เพราะรักและสามัคคี

 

ภาพนี้ได้มาโดยบังเอิญ.......เมื่อฤดูหนาวครั้งก่อน........ครูพรรณาถูกมดแดงรุมกินโต๊ะ ( หัว ::::::::: เคยเขียนไว้ในบันทึกแค้นนี้ต้องชำระ ) .....ไม่อยากบอกก็เราเอาไข่มันมากิน....  ออกมานอกบ้านต้นมะม่วงใกล้ห้องนอน...........อะไรหว่าเป็นเยื่อขาวที่ใบมะม่วง........หะแรกคิดว่าเป็นรังตัวหนอนที่กินต้นมะม่วง ( คล้ายหยากไย่บางๆ  พอนานวันเข้าออกไข่ใบเล็ก ๆ แบบไข่กบ  ......งงงงงง.น่ะ........ต่อมาไม่นานต้นมะม่วงเราก็ใบเหี่ยวแล้วยืนต้นตาย ) แต่แปลกใจทำไมมาทำที่ยอดมะม่วง...เข้าไปดูใกล้ ๆ .................ว้าย.........มหัศจรรย์   .........น้ำลายสร้างบ้าน..........มิน่ามันถึงร้ายนักถ้าใครเข้าใกล้หรือทำร้ายรังมัน..........เห็นอย่างนี้เลิกกินไข่มดแดงแล้ว................ซะเมื่อไรนั่นแหละ........