มีเหตุผลอีกเรื่องหนึ่งที่ทำให้ผม ห่างหายแต่ไม่ห่างเหิน G2K ไปพักใหญ่เมื่อสองสามเดือนก่อน
คำถาม: อะไรนะที่สามารถดึงดูดผมตอนเย็นๆหลังอาหาร ให้ไปหมกมุ่นกับมัน แทนที่จะมานั่งหน้าจอเข้า G2K เหมือนเคย
คำตอบ: เจ้าสองตัวในรูปข้างล่างนี้ครับ
เมื่อกลางเดือนพฤศจิกายนที่ผ่านมา เกิดเหตุการณ์ส้มหล่นใส่หัวผม ต้องบอกว่า ส้มลูกเบ้อเร่อด้วยครับ คืออาจารย์ของผม..อาจารย์สมชาย วัฒนอาภรณ์ชัย จำเป็นต้องผ่าตัด พอหลังผ่าตัดก็ไม่สามารถเลี้ยงสุนัขตัวโปรดทั้งสองตัวของท่าน คือ เจ้าโซดากับชาเย็น ต่อไปได้ จึงต้องหาคนเลี้ยงแทนอย่างถาวร ผมเป็นคนที่อาจารย์เลือกที่จะยกเจ้าสองตัวนี้มาให้ดูแลแทน
ผมเองเคยเลี้ยงสุนัขมาสมัยยังเเรียนอยู่กรุงเทพฯ แต่ก็เป็นการเลี้ยงแบบช่วยๆกันหลายคนพี่ๆน้องๆ ไม่เคยเลี้ยงคนเดียว แล้วก็ถึงสองตัวพร้อมกันแบบนี้ ก่อนจะรับเจ้าสองตัวนี้มาก็คิดหนัก แต่สุดท้ายด้วยความอยาก ก็ตกปากรับคำ แล้วชีวิตผมก็เปลี่ยนไป
เรื่องราวคงท่าทางจะไปกันใหญ่ สำหรับคนเลี้ยงสุนัขมือใหม่อย่างผม เอาเป็นว่า คงต้องเปิด blog ใหม่ เอาไว้บันทึกเรื่องนี้โดยเฉพาะ กับการเรียนรู้ที่จะเป็นเจ้าของสุนัขที่ดีแต่ไร้ประสบการณ์ เพื่อขอแรงสนับสนุนและคำแนะนำจากผู้รู้ทั้งหลายนะครับ
น่ารักจังครับ ดีครับ หมาซื่อสัตย์ แสนรู้ดี
คงทำให้บ้านมีชีวิตชีวามากขึ้น ที่บ้านผมก็มีหมาครับ แต่ของคนอื่นทั้งนั้น เขารู้ว่าเรารักเขาก็เลยมาวนเวียนผมอยู่อย่างนี้
หรืออาจเป็นเพราะผมให้ขนมเค้าบ่อยๆก็เป็นได้ครับ :)
<ul>
</ul>
แล้วจะไปแม่สอด อาจารย์หมอ คงคิดถึงลูกๆสองตัวนี้มากๆแน่ๆเลยครับ :)
<ul>
</ul>
<ul><li>ครับ เดี๋ยวนี้ผมก็เลย อยู่ติดบ้านครับ
</li></ul>
สวัสดีครับคุณหมอ
ผมมาแสดงความเสียใจด้วยครับ 5555555
ที่แสดงความเสียใจก็เพราะว่าถ้าหลงรักมันแล้วก็งอมแงมครับ ไปไหนมาไหนก็เป็นห่วง ก็คิดถึงมัน ก่อนเลี้ยงผมก็ไม่คิดว่าจะเป็นขนาดนี้
ไปไหนนานๆ เนี่ย ไม่ได้เลยครับ หากเป็นไปได้อยากโทรมาคุยกับมันด้วย 55555
ก็ดูซีครับ ตีมันเสร็จยังกระดิกหาง ลืมให้อาหารก็กระดิกหาง ไม่ว่าทำอะไรมันมันก็กระดิกหาง แสดงความรักเจ้าของ ผมยังแปลกใจเลยครับว่าคนที่โดนหมาตัวเองกัดเนี่ยเป็นไปได้ไง
เผลอๆ อาจหลงรัก(พวก)มัน(หรือเขา?)มากกว่าใครบางคนอีกครับ 55555
สวัสดีครับ
<ul><li>ดูจากรูปประจำตัวน้องแล้ว ต่อไปในภายภาคหน้า ผมคงได้พึ่งพา ปรึกษาน้องแน่
</li></ul>
ให้กำลังใจในการเลี้ยงหมาครับ ส่วนผมเองเป็นคนีท่ไม่ถูกกับหมาเท่าไหร่
โชคดีครับอาจารย์
นาย เต็มศักดิ์ พึ่งรัศมี
เพราะอยู่วัดมานาน จึงคุ้นเคยกับหมาแมวพอสมควร (เคยเขียน หมาแมวในวัด ) แต่ก็ไม่เคยเลี้ยงตัวหนึ่งตัวใดทำนองว่าเป็นลูกพี่มันโดยเฉพาะ…
คราวใดอยู่วัดที่มีหมาเยอะๆ อาตมาจะมีความสุขในยามดึกๆ เมื่อได้เดินเล่นลาดตระเวนภายในวัดกับหมาหนึ่งฝูง... เดินๆ เหนื่อยก็นั่งพักแล้วพูดคุยกับมัน เป็นบรรยากาศเงียบสงบและเต็มไปด้วยมิตรภาพ (จริง ๆ)
ตอนนี้ ภายในวัดมีอยู่ ๒-๓ ตัว ( หลังจาก โดนยาเบื่อ ๓ ตัว ) กำลังเป็นหนุ่มเต็มตัว แต่พวกมันก็ไม่ค่อยกล้าเข้าใกล้ เนื่องจากเมื่อ ๒-๓ เดือนก่อนตอนมันเป็นวัยรุ่น มีตัวหนึ่งนอนอยู่ที่ศาลาในวัดกับโยม… พออาตมาเดินเล่นดึกๆ มันก็เห่า จึงไล่ออกจากวัด รุ่งเช้าและวันต่อมา มันก็เห่าอีก อาตมาก็ำำไล่ (เฉพาะตัวที่เห่า) ออกจากวัดตลอด (ให้มันรู้ว่า ที่นี้ใครใหญ่ 5 5 5)…
ตอนนี้ เฉพาะตัวที่เห่า พอเห็นอาตมามันก็เห่าแล้วรีบวิ่งออกจากวัด... ส่วนตัวอื่นๆ จึงไม่ค่อยกล้าเข้าใกล้ แต่ก็เดินตามห่างๆ เป็นบางครั้ง...
อยู่วัด ต้องไล่หมาที่อยู่ในวัดได้ ถ้าไม่สามารถไล่แม้กระทั้งหมาในวัดได้ ก็ไม่สมควรอยู่วัด…
<ul><li>อาจารย์หมอว่าสมควรหรือไม่ ? (.....)</li></ul>
เจริญพร
ดีเหมือนกันนะคะ คุยกันเรื่องสัตว์เลี้ยงโดยเพาะหมา ชอบค่ะ เลี้ยงมาเยอะ แล้วจะมาแจมด้วยค่ะ
น้องโซดา นั่งเรียบร้อย สมเป็นกุลสตรีมาก
แต่ฝากสะกิดเตือน ดช.ชาเย็นหน่อยเถอะค่ะ ว่านั่งโป๊แล้ว
แหม.. คุณพ่อก็ช่างถ่ายมาได้ ระวังโดนเซ็นเซอร์นะคะ อิอิ
^________^
คิดจะเลี้ยงค่ะ แต่ภาระคงจะเยอะ ไม่มีคนดูแล
ต้องคอยดูแลหลายๆ อย่าง เห็นน้องชายเลี้ยงสุนักพันธุ์คอกเกอร์ 8 ตัว
แมวด้วย 1 ครอก กินอาหารเยอะมาก/เดือน แต่เจ้า 2 นี้เขาโชคดีที่ได้
อาจารย์เป็นเจ้าของค่ะ