นี่คือความเจ็บปวดที่เกิดขึ้น ไม่กับตนเอง แม้แต่ "เพื่อน" ผู้ร่วมงาน และคนใกล้ชิดที่กำลังเผชิญอยู่

หลังจากกลับดูงานปกติเราน่าจะสดชื่น กระตือรือร้น แต่วันนี้กับรู้สึกเหมือนเรากำลังอ่อนล้าเอามาก ๆคล้ายกับเพิ่งผ่านการต่อสู้อะไรมาสักอย่าง

ในความรู้สึกตนเอง เรากำลังอ่อนไหวต่อสิ่งต่าง ๆรอบข้าง อ่อนไหวต่อคำพูด อ่อนไหวต่อสายตา เรานั้นเป็นเพียงมนุษย์ปุถุชนคนหนึ่งย่อมมีบ้างที่ต้องรู้เจ็บ รู้ร้อน รู้หนาว

พยายามตั้งสติตนเอง เรากำลังทำอะไรอยู่ ทำเพื่อใคร ทำไปทำไม???

นี่คือความเจ็บปวดที่เกิดขึ้น ไม่กับตนเอง แม้แต่ "เพื่อน" ผู้ร่วมงาน และคนใกล้ชิดที่กำลังเผชิญอยู่

เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นกับผู้ร่วมงานของเรา ความเห็นที่หลากหลาย หลายความเห็นเป็นกำลังใจ แต่หลายความเห็นต้องการกระทบและต่อว่าคนข้าง ๆ

ก่อนที่จะสอนผู้อื่น ผมจะพยายามมองตัวเองก่อนเสมอ ก่อนจะพุดอะไร ต่อว่าใคร จะพยายามคิดเสมอว่าตัวเราเองดีแค่ไหน

มีข้อมูลดีเพียงพอขนาดไหน แหล่งข้อมูลเป็นอย่างไร

การเปลี่ยนแปลงอย่างไรก็ต้องเกิด...เกิดขึ้นกับทุกสรรพสิ่งในโลกนี้

ที่ผ่านมาเรายังรับได้...ทนได้...

เหตุไฉน..........

ให้โอกาสคนอื่นเท่ากับให้โอกาสตนเอง....... คิดอยู่เสมอ

เราทำเพื่อใคร...???

เหตุการณ์...ไม่อยากให้กลับมาซ้ำรอยเดิม.......3 ปีแห่งความล้าหลัง.....