วันนี้ตอนเย็นผมไปเปิดค่าย "อยากเป็นวิศวะ" ซึ่งจัดโดยสโมสรนักศึกษา คณะวิศวกรรมศาสตร์ และได้ดำเนินการมาต่อเนื่องเป็นปีที่ ๙ แล้ว กลุ่มเป้าหมายของเราคือนักเรียนระดับ ม.ปลายที่สนใจเรื่องเกี่ยวกับวิศวะ มาหาข้อมูลเพื่อประกอบการตัดสินใจว่าจะเลือกเรียนวิศวะ (มหิดล) ดีหรือเปล่า
ผมรู้สึกดีมาก ๆ แม้ว่าขั้นตอนพิธีการจะขลุกขลักไปบ้าง พูดผิดพูดถูกบ้าง แต่ก็ต้องชมเชยนักศึกษาที่มาเป็นพี่เลี้ยงตั้งใจทำงานกันอย่างดี รวมทั้งท่านรองคณบดีฝ่ายกิจการนักศึกษาและศิษย์เก่าสัมพันธ์ของเราคือ ผศ.ดร.วเรศรา วีระวัฒน์ (ซึ่งไม่ได้มาในวันนี้เพราะต้องไป "ดูงาน" ด้านวิปัสสนา ha ha ha ที่สระบุรี) ที่ช่วยทั้งผลักทั้งดัน ให้คำปรึกษาและกำลังใจกับลูกศิษย์เราทุก ๆ คน ค่ายนี้เป็น open house เล็ก ๆ ของเราที่นักศึกษาเป็นคนดำเนินการและมีอาจารย์และเจ้าหน้าที่คอยสนับสนุน
ตอนแรกผมกังวลว่าในลักษณะของการจัดค่ายมักจะมีกิจกรรมบันเทิงค่อนข้างหนัก ซึ่งไม่ค่อยเหมาะสมกับบรรยากาศเวลานี้ แต่นักศึกษาแก้ความกังวลของผมได้ดีโดยจัดเป็นการแสดงการขับร้องประสานเสียงแทน ซึ่งต้องบอกว่าประหลาดใจและประทับใจสุด ๆ โดยนักศึกษาของคณะวิศวกรรมศาสตร์เป็นผู้ร้องกันเอง แล้วออกมาได้ดีเยี่ยมด้วย โดยเฉพาะเพลง "เทิดพระนามมหิดล" ที่ขึ้นมาเป็นเพลงแรก ขอชื่นชมว่าสุดยอดจริง ๆ ครับ ยังคิดต่อว่าน่าจะให้ผู้ปกครองที่มาส่งลูกหลานได้เข้ามาร่วมฟังด้วย
ผมเชื่อว่านักศึกษาเป็นกำลังสำคัญในการที่จะช่วยผลักดันคณะวิศวกรรมศาสตร์ของมหิดลขึ้นเป็นหนึ่งในห้าคณะชั้นนำของประเทศได้ วันนี้เป็นอีกวันหนึ่งที่พวกเขาได้แสดง EG Power ให้เห็นในเชิงสร้างสรรค์ เราจะต้อง syncronize ไปด้วยกันตลอดตั้งแต่ต้นน้ำถึงปลายน้ำ ซึ่งได้แก่ นักเรียน (รวมทั้งผู้ปกครอง) นักศึกษา คณาจารย์ เจ้าหน้าที่ ศิษย์เก่า ผู้ใช้บัณฑิต และผู้เสียภาษีด้วย ซึ่งจะทำได้อย่างไรนั้นเป็นความท้าทายของเราอย่างยิ่ง
ปล. ถึงนักศึกษา (ถ้าเข้ามาอ่าน)
๑. ถ้าพวกคุณแต่งตัวแบบนักร้องประสานเสียงได้พวกคุณจะดูดีขึ้นอย่างประหลาด
๒. คอนดักเตอร์เก่งมาก ๆ แม้ว่าดูคุณจะเหมาะกับเพลงแนวเทคโนมากกว่า
๓. อย่าลืมประเมินผลแล้วเก็บเป็นฐานข้อมูลให้รุ่นต่อ ๆ ไปด้วยนะ
๔. เก่งมาก ขอบคุณทุกคน