ตลอดชีวิตเรามีครู และก็เป็นลูกศิษย์ได้ตลอดชีวิตเช่นกัน

        เนื่องในโอกาส  “วันครู”  ดิฉันเองขณะนี้อยู่ในสองสถานะ คือ “เป็นครูเสียเอง” และ ก็เป็น“ศิษย์”  ด้วย  จึงมีคำกลอนแทนใจของตนเองทั้งสองสถานะ         สำหรับ “ครู” ทุกคนเป็นครูให้กับเราได้ ครูคนแรกของเรา คือ พ่อ และ แม่ และตลอดชีวิตเรามีครู แม้แต่ “ลูก” ก็ยังเป็นครูให้เรา ทำให้เราได้เรียนรู้ บทบาทของการเป็น “แม่” หรือแม้แต่ความผิดก็เป็นครู  ดังนั้นคำว่า ครู จึงมีความหมายกว้างใหญ่ไพศาลแล้วแต่บริบท  <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p>ขอประนมก้มกราบซาบซึ้งจิตฐานะศิษย์ของครู…ผู้ยิ่งใหญ่ครู…ผู้สร้างความฝันอันเกรียงไกรครู…ผู้ให้ตลอดมากาลนาน ครู…ผู้เป็นแบบอย่างแนวทางเยี่ยมครู…ผู้เปี่ยมคุณธรรมล้ำไพศาลครู…ผู้ให้ความคิดศิษย์ยาวนานคุณครู…ผู้เชี่ยวชาญการอบรม ศิษย์คนนี้ขออำนวยอวยพรให้ครู…น้อยใหญ่ในปฐพีนี้สุขสมปราศจากทุกข์เปี่ยมด้วยสุขทุกอารมณ์ศิษย์ชื่นชมในคุณค่าว่า…..เป็นครู      <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">        เนื่องจากลูกมักจะปรารภให้ฟังว่า ครูเป็นอย่างนั้น อย่างนี้ ดิฉันเลยเขียนกลอนให้ลูก ว่าแม่เป็นครูแบบนี้ ใครจะเป็นเช่นไร แต่แม่เป็นเช่นนี้ กลอนนี้จึงแทนใจของ ความเป็นครู</p>

<table border="0" cellspacing="0" cellpadding="0" width="487" class="MsoTableGrid" style="width: 365.4pt; border-collapse: collapse"><tbody>

        ยามแม่สอนลูกศิษย์แม่คิดว่า

เป็นลูกแม่ถ้วนหน้าไม่แยกฝ่าย จะสูงต่ำดำขาวหญิงหรือชาย จะเชื้อสายไหนไหนไม่เกี่ยงงอน แม่ตั้งใจเตรียมบทเรียนพากเพียรอ่าน ให้เชี่ยวชาญถ่ายทอดได้ในห้องสอน ทำของยากเป็นของง่ายจ๊ะบังอร

ดวงสมรจดจำไปไม่ลืมเลือน

         แม่เข้มงวดเรื่องวินัยใส่ใจคิด ของน้อยนิดหากละเลยก็ลอยเลื่อน เพาะนิสัยไม่เข้าท่ายากจะเตือน วันคืนเดือนผ่านไปไร้ค่าจริง คอยชี้แนะแก้ไขในสิ่งผิด นี่แหล่ะคือชีวิต “ครู”  ผู้สูงยิ่ง เป็นเบ้าหลอมร่ำไปไม่ประวิง

ลงมือจริงคอยตามติดไม่คิดวาง

         เฝ้าห่วงใยไปถึงวันข้างหน้า คอยดูว่าคนใดอยู่ไหนบ้าง เป็นทุกข์สุขอย่างไรใช่ปล่อยวาง อยากเคียงข้างร่วมทุกข์ร่วมสุขกัน อาชีพครูหากเพ่งดูให้จะจะ ผู้ปิดทองหลังพระนะจอมขวัญ ยกระดับปรับความคิดจิตทุกวัน

เพียงหมายมั่นให้ศิษย์ดีมีคุณธรรม

        หากครูดีศิษย์ดีชาติดีแน่ ร่วมมือแก้ปัญหาได้ไม่ชอกช้ำ สร้างศานติมีสุขได้ไม่ระกำ ยุติธรรมแผ่ถ้วนหน้าฟ้าอำนวย ต้องส่งเสริมอาชีพครูให้อยู่สูง เปรียบดั่งยูงรำแพนสุดแสนสวย คนเคารพนพนอบใช่เพราะรวย แต่เพราะด้วยคุณความดีที่หมั่นเพียร

</tbody></table></span></strong></span></strong>