ชายคนหนึ่งยกที่นาให้เป็นมรดกแก่ลูกชาย  2  คน  ทำนาร่วมกัน  เมื่อได้ข้าวเท่าไรก็เอามาแบ่งกัน  ลูกชายทั้ง 2 คน ต่างก็เป็นคนดี ลูกชายคนโตคิดว่า การแบ่งข้าวกันคนละครึ่งดูจะไม่ยุติธรรมสำหรับน้อง  เพราะน้องอยู่ตัวคนเดียว  เจ็บไข้ได้ป่วยต้องลำบาก  ไม่มีใครดูแลควรได้ส่วนแบ่งมากกว่าตน  ครั้นแบ่งให้น้องมากกว่าตน น้องต้องไม่ยอมรับแน่ ๆ  จึงเอาข้าวในยุ้งของตนแอบไปใส่ในยุ้งข้าวของน้องชายในตอนดึก

     ฝ่ายน้องชายก็คิดว่า เขาตัวคนเดียว  ไม่จำเป็นต้องกินต้องใช้อะไรมาก  พี่ชายมีทั้งลูกทั้งเมียต้องกิน ต้องใช้ ต้องรับผิดชอบ เราไม่ควรรับส่วนแบ่งมาครึ่งหนึ่ง พี่ชายควรจะได้มากกว่า  หากเราเอาข้าวไปให้พี่ชาย  พี่ชายต้องไม่ยอมรับไว้แน่ ๆ  จึงเอาข้าวในยุ้งของตนใส่เกวียนแอบเอาไปใส่ในยุ้งของพี่ชายตอนดึก

     ทั้งพี่ทั้งน้องแอบขนข้าวให้แก่กันหลายครั้ง  กระทั่งคืนหนึ่งต่างคนต่างขนข้าวมาพบกันระหว่างทาง  จึงได้ทราบเรื่องว่า ต่างคนต่างก็แอบขนข้าวให้กัน หลายครั้งแล้ว

      ชาวบ้านมาพบเห็นจุดที่พี่น้อง 2 คนนี้ขนข้าวมาพบกัน จึงนำไปพูดร่ำลือยกย่องกันไปทั่วทั้งตำบลและชาวบ้านได้เลือกเอาจุดที่ 2 พี่น้องขนข้าวมาพบกันเป็นที่มงคล สร้างวัดเป็นอนุสรณ์แห่งความดีและความรักของสองพี่น้อง  ชื่อวัด  "สองพี่น้อง"