เกือบไปแล้ว  เกือบชนก้นเธอ  แม่บั้นท้ายใหญ่ ....

เมื่อวานนี้ตอนเย็น  ครูอ้อยติดประชุม  และกลับบ้านเย็นมากๆ 

ก็รู้ๆอยู่  ในกรุงเทพฯ  ย่านลาดพร้าว  เหมือนถนน  ไว้ปราบเซียนจริงๆ 

ยิ่งขับรถ ใช้ถนนนานวันเข้า  ก็ยิ่งเพิ่มความระมัดระวังไว้  อย่างที่ครูอ้อยปฏิบัติ  ก็คือ  ....วิ่งทางสายกลางเสมอ 

ถนนมี 3 เลน  ครูอ้อยจะวิ่งทางสายกลาง  ตั้งแต่ออกจากโรงเรียน  จนถึงบ้านเลย  ไม่เคยมีเรื่องราวกวนใจ  ใครจอด  ครูอ้อยก็จอดตาม  อย่างใจเย็น  ไม่ต้องรีบร้อน 

แต่เมื่อวานนี้สิ    เย็นมากจนเกือบค่ำ  ใจไม่ดีเลย   ก็วิ่งทางสายกลางนั่นล่ะ    สงสัย  คนขับรถ เวลาโพล้เพล้  ต้องมีจิตคิดแบบครูอ้อยทุกๆคนไปเลย   คือ  อยากกลับบ้านเร็วๆ  จึงรีบร้อนและผลุนผลัน 

รถประจำทางคันใหญ่  ...วิ่งนำหน้าครูอ้อย  ทั้ง 2 เลน  คือ  บัสเลน  กับเลนกลาง  ทำท่าจะแข่งขันกัน   แต่คันวิ่งสายกลางที่นำหน้าครูอ้อย  เกิดอยากจะจอดแบบกระทันหัน  และอยากจะแซงเพื่อนทางซ้ายไปจอดด้วย  เกิดการจอดอย่างกระทันหัน 

คนโดยสารวิ่งลงมาจากรถหลายคน 

คนขับกับคนขับ.....  จะวางมวยกัน 

กระเป๋ากับกระเป๋า.....จะใช้กระบอกเก็บเงินตีกัน...

ส่วนครูอ้อย.....เกือนชนบั้นท้ายที่ใหญ่ๆของเธอเสียแล้ว....

เรื่องนี้  สอนให้รู้ว่า...อย่าขับรถเร็ว....ยามโล้เพล้ ในเมืองใหญ่......

โชคดียังเป็นของเรา....