ครูขา...อย่าแกล้งซิคะ
ด้วยความใสซื่อของเด็กพิเศษ เล่นกันอย่างสนุกสนานตามสังคมของเด็กแต่ละกลุ่ม บ้างก็เล่นโจรจับขโมย บ้างก็เล่นต่อเลโก้ ปั้นดินน้ำมัน แต่ก็มีเด็กคนหนึ่งที่อยากมาคุย เล่นกับคุณครูอยู่ 1 คน เวลาช่วงพักกลางวัน หลังจากรับประทานอาหารเที่ยงเสร็จแล้ว ก็เป็นช่วงพักตามสบายของแต่ละคน ตามธรรมดาล่ะนะที่หนังท้องตึง หนังตาก็หย่อนลง เด็กผู้หญิงคนหนึ่งที่กำลังนั่งเล่นตัวต่อกับคุณครูนั้น ก็เล่นไปคุยไป ซักถามเรื่องนั้น เรื่องนี้กับครู ไปเรื่อยจนกระทั่งครูครูของเด็กชักเริ่มจะง่วง ก็เลยมีอาการสัปหงก หลับตาบ้าง แต่เด็กหญิงผู้มีความใสซื่อนั้นพอเห็นครูมีอาการแบบนั้น ก็เลยพูดออกมาอย่างใสแจ๋วว่า...คุณครูอย่าแกล้งหลับซิคะ มาเล่นกับหนูก่อน...
แวะมาทักทาย หลังจากห่างหายไปนานมาก...ไม่รู้ว่าครูยังแกล้งหลับอยู่เหมือนเดิมรึปล่าว....
เข้ามาทักทายช้าไปหน่อย แต่คงไม่สายนะ เพราะเรื่องของเด็กพิเศษอ่านเมื่อไหร่ก็น่ารักๆ ใสซื่อ อ่านไปก็ยิ้มไป ไม่รู้ว่าตัวเองยิ้มตามภาพเด็กเล่น หรือตามครูหลับกันแน่