หลักสูตรต้องบอกให้ชัดว่า เด็กที่ผ่านหลักสูตรนี้อีก 6 ปี หรือ 12 ปี ข้างหน้าจะเป็นอย่างไร

หลักสูตรการศึกษาขั้นพื้นฐานที่กำลังปรับปรุงใหม่นี้ ในส่วนตัวแล้ว ยังมีอะไรที่ต้องคิดอีกมากมาย

1.  ต้องกำหนดให้ชัดเจนว่าเราต้องการเด็กไทยแบบไหนกันแน่ เพราะเขาคือคนที่จะดูแลโลกแทนเราต่อไปในอนาคต

2.  การเรียนการสอนในโรงเรียน เราจะไหลตามกระแสโลก กระแสสังคม เป็นการศึกษาแบบตั้งรับ หรือ คิดไปข้างหน้าว่าเราอยากได้สังคมแบบไหน แล้วก็วางแผนหลักสูตรให้เด็กไป

3.  เนื้อหาสาระที่ใช้สอน ดูแออัดยัดเยียด ต้องมาคิดกันว่าอะไรสำคัญจำเป็น ความรู้ใหม่เกิดขึ้นไม่หยุดหย่อน บางคนว่า "ต้องให้ความสำคัญกับกระบวนการ" บางคนก็ว่า "เนื้อหาสาระก็จำเป็นนะ" 

4.  เรื่องที่ท่านพุทธทาสกล่าวไว้ว่า "การศึกษาหมาหางด้วน" นี่ก็กระทบใจมาก มิติของธรรมศาสตร์ พุทธศาสตร์ "ระบบการศึกษาแบบเติมหางให้หมา" จะทำอย่างไร ถึงจะเหมาะสม

5.  ในศาสตร์แต่ละสาระก็มีวิวัฒนาการไปมาก ต้องมาพิจารณาว่าจะเอาอย่างไร เช่น การสอนประวัติศาสตร์ยุคหลัง เขาก็มองว่าการสอนโดยยึดพระนครหลวงเป็นหลักนั้น เป็นพวก "ล้าหลังคลั่งชาติ" เพราะไม่ความสำคัญกับมิติของผู้คนกลุ่มอื่น เพราะในยุคอยุธยาเป็นราชธานี ก็ยังมีอาณาจักรล้านนา อาณาจักรศรีโตรบูรณ์ รวมทั้งบรรดาชาติพันธุ์อื่น ๆ แต่เราไม่เรียนกัน ตรงนี้ก็ต้องคุยกันว่าจะเอาอย่างไร

6.  การให้โรงเรียนทำหลักสูตรสถานศึกษา จำเป็นเพียงใด เพราะใน พรบ. ก็กำหนดแต่เพียงว่า "สถานศึกษามีหน้าที่จัดทำสาระในหลักสูตร.." ที่มามาก็ลอกพอให้มีตัวหลักสูตรก็มากอยู่

7.  เรื่องการใช้หลักสูตร การพัฒนาบุคลากรต่าง ๆ ยังต้องมีการคิดและวางกลไก เติมลมหายใจให้กับหลักสูตร ไม่เช่นนั้นก็นอนนิ่งอยู่ในตู้เท่านั้น