ไม่ทราบว่าจะเกี่ยวข้องกับเรื่องโลกร้อน ตามอย่างที่นักวิชาการเขาคุยกันรึเปล่านะครับ ผมสังเกตว่าในแต่ละปีจะมีปรากฏการณ์แปลกๆเกิดขึ้น ก่อนหน้านี้มีกิ้งกือตัวแดงๆขนาดก้านไม้ขีด เกิดขึ้นมากมายเต็มทั้งพื้นที่ ไม่รู้กี่ล้านตัว เดินไปไหนก็เจอเกาะอยู่ในทุกสถานที่ ต้นไม้ใบไม้แดงเทือก ข้างบ้านในบ้านก็เล็ดลอดเข้ามา ไม่ทำอันตรายใคร แต่คนที่ไม่ชอบก็จะสะยืดสะยือคอแข็งได้ กิ้งกือพวกนี้น่าจะเป็นอาหารนกได้ แต่นกก็มีไม่มาก เกิดเรื่องกิ้งกือบุกบ้านอยู่2ปี เดี๋ยวนี้หายไปหาทำยายาก หลังจากนั้นก็มีหอยทากตัวเล็กๆระบาดคล้ายๆกัน2ปี ก็หายไป บางปีมดแดงกันกันตายเกลื่อนเต็มพื้น สงสัยเกิดสงครามโลกมดแดง มันเริ่มแปลกๆนะ..
เมื่อสองปีมานี้ ทุกช่วงแล้งจะเกิดหมัดตัวเล็กไม่รู้กี่ร้อยล้านตัว แทรกเป็นกระจุกอยู่ใต้ร่มไม้ใบไม้ ใครไปเดินใกล้ๆก็จะกระโดดหมับ แล้วกระดึบๆไปกัดขาอ่อน กัดเนื้อนิ่มรอบพุง เกิดเป็นจ้ำจุดแดงเล็กๆคันสนุกทีเดียวละครับ ยิ่งเกายิ่งมันส์ ปีที่แล้วนึกว่าจะเกิดเฉพาะที่บ้านผม ที่ขอนแก่นเล่าฮูแสวงก็เจอทำนองเดียวกัน อาจารย์เล่าว่า..เดินเข้าบ้านมันเกาะมืดเต็มขา ต้องเอาถังใส่น้ำยามาตั้ง แล้วกวาดเจ้าหมัดลงไปลอยมืดเต็มถัง ช่วงนั้นลูกสาวอยู่บ้าน.. พวกเราก็รู้ท่านเล่าฮูเขารักว่าที่คุณหมอดวงใจคนสุดท้องนี้ขนาดไหน ยอมล่อให้หมัดกัดตัวเองด้วยวิธีการต่างๆ ขืนมีตัวไหนไปกัดคุณหมอ จงอางหวงไข่นะยังไม่น่ากลัวเท่า เล่าฮูห่วงหมัด..
ช่วงที่ดวลสะเดา เราก็ป้องกันเรื่องนี้เต็มที่ กวาดใบไม้ออกจากบริเวณบ้าน ฉีดน้ำพ่นยาไล่ หลังจากนั้นก็ได้รับข่าวดี โดยเฉพาะชาวเมืองพิษณุโลก แอบเอาหมัดกลับไปหลายตัว แล้วก็โทษกันว่าใครเป็นพาหะกันแน่ ระหว่างครูสุกับครูราณีโอดครวญมาว่า เกาสนุกตลอดปีใหม่นี้ ทั้งคู่โชคดีที่ครั้งหนึ่งเคยคันจริงๆ ไม่ได้คันเล่นๆในใจ
แต่หมัดที่ว่านี้นะครับ บทจะมาก็มา บทจะไปก็ไป ฝนตกเมื่อไหร่สูญหายในพริบตา มันแพ้น้ำฝนครับ สูญพันธุ์ง่ายๆ แต่ฝนหน้านี่เมื่อไหร่จะตกมาละ กฎของธรรมชาตินี้ก็แปลกมาก ยังนึกไม่ออกว่าถ้ามันไม่แพ้น้ำฝน เราจะทำยังไง มันไม่ครองโลกรึ
ตอนนี้ใช้น้ำฉีดพ่นรอบๆบ้านไปพลางๆ อย่าไปเดินในที่รกๆ ถ้าโดนหมัดกัดก็หายาทา เกาได้บ้างมันส์ๆคันๆแต่อย่าเกาแรงเกาเพลิน รีบหาทายาไม่งั้นจะอักเสบได้ ท่านผู้สันทัดกรณีบอกว่า..บางคนแพ้พิษหมัดกัด อาจจะเป็นไข้ได้ ..ผมก็ตัวร้อนรุมๆมา3-4วัน สงสัยจะเป็นเพราะหมัดนี่หรือเปล่าก็ไม่รู้นะ แยกไม่ออกว่าเป็นไข้ไข่ หรือว่าเป็นไข้ใจ อิอิ..
คาราวะครูบาครับ
ผมก็เคยเจอหมัด(กัด...) เฮ้ยหมัดเป็นฝูงอย่างนี้ที่มหาสารคามครับ ราวเดือนมีนาคมปีก่อน (อันนี้ยืนยันกันได้ว่า มันเกิดในระบบภูมินิเวศน์แบบอีสาน ภาคอื่นยังไม่มีข้อมูล)
มันมาเป็นฝูง เกาะกางเกงดำไปพรืด กัดข้างนอกข้างในร่มผ้าเป็นผื่นแดงไปหมด
ให้ฝนมาไล่หมัดเร็วๆนะครับ
สวัสดีครับท่านพ่อครูบาฯ
เรื่องโดนหมัดกัด กลายเป็นเรื่องจิ๊บจ๊อยไปแล้วค่ะ ครูบา
ดีใจมากกว่าที่ได้ยินว่า.. น้องขจิตหายไข้(ใจ) แล้ว ...อิอิ
ดีใจ ...ดีใจด้วยจริงๆ
อ้อ...ครูบาคะ
ครูสุแพ้พิษหมัดจริงด้วยแหละ เกาจนแผลอักเสบ เป็นไข้ไปหลายวัน เพ่งหาย ...วันนี้แผลแห้งแล้วค่ะ
จริงๆ ก็แพ้แมลงทุกชนิดแหละค่ะ ยุงกัดยังเป็นแผลเลย ...ก็งี้แหละ พวกผิวบาง อิอิ
พ่อครูบาฯครับ
เป็นปรากฏการณ์ธรรมชาติที่อาจเป็นสัญญาณบ่งบอกบางอย่างที่ต้องศึกษาต่อไปหรือเปล่าครับ
ถ้าหมัดไม่ชอบน้ำฝนแสดงว่าน่าจะไม่ชอบน้ำที่มีฤทธิ์เป็นกรด เราอาจทดลองใช้น้ำผสมน้ำส้มสายชูฉีดหมัดดูก็น่าจะดีนะครับจะได้ไม่ต้องเกาให้ยิ่งคันยิ่งมันก็ยิ่งเกา
ปล.วาระดิถีขึ้นปีใหม่ขออำนาจความดีโปรดคุ้มครองและดลบันดาลให้ครูบา สุทธินันท์ และบุคคลอันเป็นที่รัก ประสบแต่สิ่งดีงาม ปราศจากโรคภัยไข้เจ็บและภยันตรายทั้งปวง มีความสุขมากๆนะครับ
พ่อขา...
หนิงอ่ะโดนหมัดรุมไปตั้งแต่ ค่ายพาลูกๆไปนอนสวนป่าเมื่อปีที่แล้วหละค่ะ ตอนนั้นกลับมานะเป็นปื้นแดงเลยอ่ะค่ะ ไม่ใช่แค่เป็นจ้ำๆ
กว่าจะหายก็หลังสงกรานต์มังคะ เพราะช่วงนั้นไปนอนต่อที่เม็กดำจนถึงสงกรานต์ ไม่มีแอร์ อากาศร้อนๆ หนิงยิ่งผื่นแดงต่ออีก เป็นคนไม่ชอบอากาศร้อนค่ะ อิอิ ก็คนอ้วนนิ
ง่ะ โชคดีจังที่อยู่กรุงเทพฯ หนูไม่ชอบแมลงมากๆ เลยค่ะ ไม่ว่าหมัด เห็บ แมงหวี่ แมลงวัน รำคาญมากๆ เวลาไปต่างจังหวัด เคยนั่งร้องไห้เพราะความหงุดหงิดแมลงด้วยค่ะ ต้องวิ่งหนีเข้าไปนั่งอยู่ในรถไม่ยอมออกมาตลอดกลางวัน พอตกดึกก็ต้องหนียุงไปอยู่ในห้องติดมุ้งลวด ตอนนั้นไปกับอาจารย์ที่ม.เกษตรท่านหนึ่ง เขาต้องเอาขนมกับน้ำมาส่งให้ถึงที่เพราะสงสารลูกนกลูกกา เซ็งจังเยย
หมัดกัด เป็นตุ่มนูนแดงๆ คันสุดๆ
ตองเจอปูนกินหมาก ทาลงไปบริเวณตุ่มเลย หายคัน จับสะเก็ดเร็ว
กรดต้องเจอด่างจึงจะเบส (ใช่หรือเปล่าก็ไม่รู้ คิดเอง แต่ได้ผลจริงๆนะครับ)