4 มกราคม 2551  ช่วงเที่ยง12.00-13.00 น. คุณหมอรุจนี สุนทรขจิต หัวหน้าศูนย์พัฒนาคุณภาพ (คนใหม่) มาทานอาหารร่วมกับพวกเราชาวศูนย์พัฒนาคุณภาพ ซึ่งหมอรุจ ตั้งใจว่าจะมาทานอาหารและพูดคุยกับชาวศูนย์ฯสัปดาห์ละครั้งให้พวกเราเลือกวัน พวกเราเลือกวันศุกร์ พ้องเสียงกับ “สุข” น่าจะเป็นฤกษ์ดี วันนี้เป็นครั้งแรก  ทุกคนเตรียมอาหารมาเองเหมือนทุกๆวัน  หลังอาหาร มีคอกาแฟ ก็จิบกาแฟไปคุยไป ส่วนคอสุขภาพก็ทานผลไม้ไปพลางคุยไปพราง บรรยากาศเป็นบ้านมากๆ คุณหมอรุจ เริ่มถามทุกข์ สุขของพวกเราโดยให้เล่าทีละคน เริ่มจากน้องเล็กสุด คือ “สมคิด” ผู้ไม่เคยเกี่ยงงาน และมีรอยยิ้มประดับใบหน้าเสมอไม่ว่าจะเดินเวียนหนังสือแทบขาจะขวิด วันนี้เผยใจว่าประทับใจพวกพี่ๆที่ศูนย์(มิน่าล่ะ….) น้องป้อม คุยเรื่องเลี้ยงลูก ทำให้คนฟังที่อยากมีและไม่มีลูกได้ความรู้หลายแง่มุมกันโดยทั่วหน้า แถมหมอรุจยังแซวคนโสดที่ยังไม่มีลูก(น้องโย่ง)อีกต่างหาก….ส่วนแซวว่าไงไม่บอก…ฮิฮิ..ส่วน "น้องอ้อม"เผยความทุกข์ในใจช่วงที่ไม่รู้ว่าใครจะมาเป็นหัวหน้าว่ารู้สึกไม่มั่นคงจนคิดมองๆหางานใหม่ ...แต่บุญจัดสรรให้อยู่…ฮิฮิ.. ส่วนพี่ปัทมาวดี (สมาชิกใหม่ซิงๆของเรา)  ถ่อมตัวเช่นเคย..แต่มีผลงาน KM ประจำสัปดาห์มาโชว์ด้วยนะ คนเก่งก็ยังงี้แหละ....พูดน้อย แต่ต่อยหนัก...มาอยู่ไม่เท่าไหร่รุ้สึกมีร่มโพธิ์ ร่มไทรมาเพิ่มอีกต้น ส่วนดิฉันถูกถามว่าไปวัดบ่อยๆมีอะไรดีๆมาเล่าให้ฟังบ้าง…แหมคุณหมอขาเรื่องมันยาวค่ะ บอกได้เพียงว่าได้สิ่งดีๆมาเติม(ยังไม่)เต็มในการทำงานค่ะ ก็ได้เวลาบ่ายโมงพอดี คุณหมอรุจได้เวลาออกOPDเด็กพอดี  ส่วนพี่มอมคอยเชียร์ คอยพูดเสริมและให้กำลังใจน้องๆ ทุกๆคนเลยค่ะ วันนี้ขาดน้องเปิ๊ล เพราะกลับบ้านไปดูลูกค่ะ