ไม่น่าเชื่อว่าวันหยุดหมดแล้ว ยังไม่ได้ทำงานอะไรเลย

วันหยุดปีใหม่ ๒๕๕๑ ผ่านไปเร็วแบบไม่น่าเชื่อ ๔ วันนี้ไม่ได้เขียนบันทึกเลย (งานการอื่นๆ ก็ไม่ได้ทำ) ดิฉันเดินทางจากนครศรีธรรมราชกลับกรุงเทพฯ ตอนเช้าวันที่ ๒๙ ธันวาคม วันแรกใช้เวลาอยู่ที่บ้านซักผ้าเก็บกวาดบ้านดูทีวีไปเรื่อยๆ หมดวันพอดี คิดในใจว่าพักสักวัน ยังมีเวลาเหลืออีกตั้ง ๓ วัน เดี๋ยวก็ทำงานได้ทัน (เวลา) เองแหละ

วันที่ ๓๐ ธันวาคม ไปสวัสดีปีใหม่ ศ.นพ.เทพ หิมะทองคำ พร้อมกับอาจารย์ศัลยา คงสมบูรณ์เวช ออกจากบ้านตั้งแต่ ๑๐ น.กว่า แวะซื้อดอกไม้ที่เซ็นทรัล ลาดพร้าว ก่อนไปที่ รพ.เทพธารินทร์ ถนนโล่งมากใช้เวลาไม่นานก็ถึงแล้ว อาจารย์เทพย้ายบ้านไปอยู่ที่ชั้น ๑๙ อาคาร ๒ บรรยากาศดีมากเหมือนอยู่ในรีสอร์ทชายทะเล เพราะมีลมพัดเย็นตลอด มองเห็นท่าเรือและแม่น้ำชัดเจน

อาจารย์เทพถ่ายภาพวิวและภาพพระอาทิตย์ตกจากบ้านพักชั้นที่ ๑๙ นี้ได้สวยมาก ดิฉันได้เรียนรู้วิธีการใช้กล้องถ่ายรูปเพิ่มเติมจากอาจารย์เทพ ที่ผ่านมาดิฉันใช้กล้องไม่เต็มตามศักยภาพของกล้องเพราะพื้นฐานความรู้ไม่ดี และไม่ชอบอ่านคู่มือ คุยกับอาจารย์ประมาณ ๒ ชั่วโมงจึงแยกย้ายกันกลับ ดิฉันแวะซื้อของที่ Golden Place เพราะพรุ่งนี้จะทำอาหารรับประทานกับลูกๆ กลับถึงบ้านก็เกือบ ๑๗ น.แล้ว

วันที่ ๓๑ ธันวาคม ตื่นแต่เช้าเพื่อเคลียร์งานบ้านให้เสร็จก่อนที่ ดร.เทพกัญญา หาญศีลวัต ลูกสาวคนโตจะมาหาตอนบ่าย ลูกสาวกำหนดให้จัดของในห้องเก็บของให้สะดวกต่อการหยิบใช้ เดิมรกเพราะใครๆ ก็เอาของที่ไม่รู้จะเอาไว้ตรงไหนมาใส่ไว้ บ่ายวันนี้ได้รื้อห้องเก็บของก็พบว่ามีของที่เอาทิ้งได้เป็นกระสอบ บางอย่าง เช่น กระเป๋า ที่แจกในงานประชุมต่างๆ เอาไปให้คนอื่นใช้ต่อได้ กระดาษ/ถุงกระดาษก็ยกให้ซาเล็ง ลูกชายคนเล็กเก็บข้าวของในห้องตัวเองออกมาเยอะเหมือนกัน ส่วนใหญ่เป็นกระดาษ หนังสือ ม้วนเทป และแผ่นซีดี

เราใช้เวลาจัดของในขณะที่พ่อบ้านเข้าครัวทำอาหารที่เป็นของโปรดของลูกๆ อาทิ กระเพาะปลาที่อร่อยกว่าตามร้านมาก ตอนค่ำลูกๆ แยกย้ายกันไปตามสะดวก ดิฉันและสามีไปบ้านพี่สาวที่ถนนงามวงศ์วาน รับประทานอาหารเย็นด้วยกัน ต่อด้วยขนม cake ที่หลานๆ (ความจริงคือเหลน) ชอบ

วันที่ ๑ มกราคม ๒๕๕๑ ตื่นเช้ามาทำอาหารโปรดของลูกอีกหนึ่งอย่างคือมะระยัดใส้ โทรศัพท์คุยกับลูกชายคนกลางซึ่งไปเรียนโท-เอกที่ UC at Davis และใช้เวลาช่วงปิดเรียนไปเที่ยวกับเพื่อนๆ ที่ North Carolina

ช่วงบ่ายตระเวนสวัสดีปีใหม่ตามบ้านเพื่อนๆ ไปเรื่อยๆ จนถึงตลาดบองมาเช่ เดินดูของตามร้านและในตลาดอยู่ราว ๑ ชม. ซื้อได้แต่พวกขนมไม่กี่อย่าง ลองกินดูอร่อยน้อยกว่าราคาที่แพงมาก เดินทางต่อไปบ้านลูกสาวใกล้ๆ ที่ว่าการเขตบางแคพร้อมด้วยอาหารที่ทำไว้ เรารับประทานอาหารเย็นที่บ้านลูกสาว กว่าจะกลับถึงบ้านตัวเองก็เกือบจะ ๒ ทุ่ม รีบจัดกระเป๋าและของที่ต้องเอาไปนครศรีธรรมราช

ไม่น่าเชื่อว่าวันหยุดหมดแล้ว ยังไม่ได้ทำงานอะไรเลย!

วันที่ ๒ มกราคม ๒๕๕๑ ตื่นก่อน ๐๔.๐๐ น.เพื่อเตรียมตัวเดินทางไปสนามบินดอนเมืองกลับนครศรีธรรมราช ท้องฟ้าเต็มไปด้วยก้อนเมฆ ที่สนามบินนครศรีธรรมราชพื้นยังเปียกอยู่ได้ทราบว่าเมื่อคืนมีฝนตก เมื่อเดินทางมาเกือบถึง มวล. ฝนก็ตก

วันนี้ฝนตกทั้งวันและส่วนใหญ่ตกหนัก ไม่เห็นแสงแดดเลย น้ำขาวไปทั่ว อากาศคนละเรื่องกับตอนอยู่ที่กรุงเทพฯ  โชคดีที่ pack กับข้าวมาจากกรุงเทพฯ หลายอย่าง ไม่อย่างนั้นคงหาอาหารรับประทานลำบาก ข่าวพยากรณ์อากาศว่าฝนจะตกหนักต่อไปอีก ๒-๓ วัน

วัลลา ตันตโยทัย