การจัดการเรียนรู้ในโรงเรียนขนาดเล็ก เด็กน้อย ครูไม่ครบชั้น งบประมาณน้อย ภาระงานเหมือนโรงเรียนขนาดกลางและขนาดใหญ่ หากต้องการให้นักเรียนได้เรียนรู้เหมือนกับโรงเรียนที่มีความพร้องสิ่งหนึ่งที่ขาดไม่ได้ คือ บุคลากรทุกคนต้องรัก สามัคคีและทุ่มเททั้งกำลังกาย กำลังใจและกำลังทรัพย์ ทำให้ผู้ปกครอง ชุมชนเกิดความเชือถือ ศรัทธา สิ่งที่ตาม คือ ความร่วมมือร่วมใจของคนในชุมชนจะเข้ามามีส่วนร่วมในการจัดการศึกษาของโรงเรียน เมื่อบุคลากรพร้อม ชุมชนพร้อม ผู้บริหารมีหน้าที่วางแผนกำหนดกลยุทธ์ เป้าหมายและวิธีการดำเนินการ เพื่อนำไปสู่เป้าหมายที่ได้วางไว้ สิ่งที่จะนำไปสู่เป้าหมายตามสโลแกนที่ตั้งไว้ คือ “จิ้วแต่แจ๋ว”ก็จำทำได้ไม่ยาก การดำเนินการเป็นดังนี้ 1.การระดมทุนเพื่อนำมาสร้างแหล่งเรียนรู้ สื่อ อุปกรณ์ในพร้อมในการ จัดการเรียนรู้ 2.นำภูมิปัญญามาช่วยสอน 3.นำนักเรียนแสดงผลงานสู่ชุมชน 4.เน้นบริการอย่างเป็นกัลยานมิตร 5.นิเทศ ติดตามอย่างต่อเนื่อง
การจัดการเรียนรู้ในโรงเรียนขนาดเล็ก
จิ้วแต่แจ๋ว
ความเห็น
บทความในวันเดียวกัน
จันทรรัตน์ เจริญสันติ · 31 ธ.ค. 2550
อมฤต หล้าหลั่น · 31 ธ.ค. 2550
ครูบา สุทธินันท์ ปรัชญพฤทธิ์ · 31 ธ.ค. 2550
ครูอ้อย แซ่เฮ · 31 ธ.ค. 2550
ธเนศ ขำเกิด · 31 ธ.ค. 2550
พิสูจน์ · 31 ธ.ค. 2550
คิดบวก ชีวิตบวก >> ว.วชิรเมธีคิดบวก ชีวิตบวก
Positive Thinking, Positive Life…
โดย ท่าน ว.วชิรเมธี
เวลาเจองานหนัก ให้บอกตัวเองว่า
นี่คือโอกาสในการเตรียมพร้อมสู่ความเป็นมืออาชีพ
เวลาเจอปัญหาซับซ้อน ให้บอกตัวเองว่า
นี่คือบทเรียนที่จะสร้างปัญญาได้อย่างวิเศษ
เวลาเจอความทุกข์หนัก ให้บอกตัวเองว่า
นี่คือแบบฝึกหัดที่จะช่วยให้เกิดทักษะในการดำเนินชีวิต
เวลาเจอนายจอมละเมียด ให้บอกตัวเองว่า
นี่คือการฝึกตนให้เป็นคนสมบูรณ์แบบ (Perfectionist)
เวลาเจอคำตำหนิ ให้บอกตัวเองว่า
นี่คือการชี้ขุมทรัพย์มหาสมบัติ
เวลาเจอคำนินทา ให้บอกตัวเองว่า
นี่คือการสะท้อนว่าเรายังคงเป็นคนที่มีความหมาย
เวลาเจอความผิดหวัง ให้บอกตัวเองว่า
นี่คือวิธีที่ธรรมชาติกำลังสร้างภูมิคุ้มกันให้กับชีวิต
เวลาเจอความป่วยไข้ ให้บอกตัวเองว่า
นี่คือการเตือนให้เห็นคุณค่าของการรักษาสุขภาพให้ดี
เวลาเจอความพลัดพราก ให้บอกตัวเองว่า
นี่คือบทเรียนของการรู้จักหยัดยืนด้วยขาตัวเอง
เวลาเจอลูกหัวดื้อ ให้บอกตัวเองว่า
นี่คือโอกาสทองของการพิสูจน์ความเป็นพ่อแม่ที่แท้จริง
เวลาเจอแฟนทิ้ง ให้บอกตัวเองว่า
นี่คือความเป็นอนิจจังที่ทุกชีวิตมีโอกาสพานพบ
เวลาเจอคนที่ใช่แต่เขามีคู่แล้ว ให้บอกตัวเองว่า
นี่คือประจักษ์พยานว่าไม่มีใครได้ทุกอย่างดั่งใจหวัง
เวลาเจอภาวะหลุดจากอำนาจ ให้บอกตัวเองว่า
นี่คือความอนัตตาของชีวิตและสรรพสิ่ง
เวลาเจอคนกลิ้งกะล่อน ให้บอกตัวเองว่า
นี่คืออุทาหรณ์ของชีวิตที่ไม่น่าเจริญรอยตาม
เวลาเจอคนเลว ให้บอกตัวเองว่า
นี่คือตัวอย่างของชีวิตที่ไม่พึงประสงค์
เวลาเจออุบัติเหตุ ให้บอกตัวเองว่า
นี่คือคำเตือนว่าจงอย่าประมาทซ้ำอีกเป็นอันขาด
เวลาเจอศัตรูคอยกลั่นแกล้ง ให้บอกตัวเองว่า
นี่คือบททดสอบว่าที่ว่า “มารไม่มีบารมีไม่เกิด”
เวลาเจอวิกฤต ให้บอกตัวเองว่า
นี่คือบทพิสูจน์สัจธรรม “ในวิกฤตย่อมมีโอกาส”
เวลาเจอความจน ให้บอกตัวเองว่า
นี่คือวิธีที่ธรรมชาติเปิดโอกาสให้เราได้ต่อสู้ชีวิต
เวลาเจอความตาย ให้บอกตัวเองว่า
นี่คือฉากสุดท้ายที่จะทำให้ชีวิตมีความสมบูรณ์
http://tamdee.net/note/view2.php?No=1050 <div align="center"><table border="0" cellspacing="0" cellpadding="0" class="MsoNormalTable" style="margin: auto auto auto 36pt"><tbody>
</tbody></table></div>