สัปดาห์นี้มีตัวอย่างของการทำผิดที่เป็นความผิดจริงๆ ถึง 2 เหตุการณ์ จากคนละคน เป็นความผิดที่เกิดขึ้นได้ โดยที่คนทำผิดก็ไม่มีข้อแก้ตัวใดๆ เพราะเป็นความบกพร่องของเราเองจริงๆ แม้จะมีเหตุผล แต่คนทำผิดเองก็รู้ว่า คนที่เอาโทษอยู่คงไม่ยอมรับสาเหตุที่เราบอกแน่ๆ
สิ่งที่จะเขียนไม่เกี่ยวกับรายละเอียดของความผิดค่ะ แต่อยู่ที่สิ่งที่ได้คิดและเรียนรู้จากกรณีศึกษานี้ คุณศิริและตัวเองคิดเหมือนกันว่า ก็ขอโทษ แบบที่พูดดีๆ ทำเสียงหวานๆอย่างจริงใจ ไม่ต้องแก้ตัวใดๆ หากคนเอาโทษเขามีท่าทีไม่อยากรับรู้
สังเกตได้ว่า คนที่ยอมให้อภัยคนอื่นเมื่อมีการทำผิด มักจะได้รับการให้อภัยเมื่อทำผิดเองบ้างและขอโทษสำหรับความผิดนั้นอย่างจริงใจ
เพราะฉะนั้น หากเรามีอันต้องขอโทษใครแล้ว เขาไม่ยอมที่จะรับฟัง ยิ่งสำทับ เข่นเขี้ยวกับเรา ก็ต้องทำใจให้เข้าใจว่า เขาคงไม่ค่อยได้รับการให้อภัยจากใคร รับฟัง"ความไม่พอใจ" ของเขาอย่างเข้าใจ อย่าไปโกรธตอบ ขอโทษโดยไม่ต้องแก้ตัว แล้วก็ "ทำใจเรียนรู้เอาไว้เป็นครู" ทั้งเรื่องราวและวิธีการ
คิดได้ และทำได้บ้างค่ะ แต่ยังต้องฝึกฝนอีกมาก ก็เลยเก็บมาเขียนไว้เติอนตน เผื่อใครมีเทคนิคดีๆมาแลกเปลี่ยนกันบ้าง
