วันนี้ภายหลังจากการทำให้ผู้ป่วยชาครึ่งท่อนล่าง ที่เราเรียกในวงการวิสัญญีว่าทำspinal block... แต่ผู้ป่วยช่วยกันเรียกว่า...ทำบ๊อกๆๆ....
ผู้ป่วยมาผ่าตัดหัวเข่า เราทำหัตถการในห้องพักหน้าห้องผ่าตัดที่เราเรียกวันว่า ห้องinduction เสร็จแล้วฉันช่วยน้องเข็นผู้ป่วยเข้าห้องเพราะต้องสังเกตอาการทางคลินิคหลังผู้ป่วยได้รับยาชาแล้วด้วย...ตลอดเวลาค่ะ...อย่างน้อยก็เรื่องของความรู้สึกตัว....ไม่งั้นเกิดชาสูงมากๆ(high block)ทำให้หายใจน้อยลง หายใจไม่พอ... หรือหากชาสูงขึ้นมากๆจนกดการหายใจ หยุดหายใจ(total block)....ป๊อกไปเมื่อไหร่ก็ไม่รู้....มาดูอีกทีอาจจะสายเกินไป ...หรือสายเกินแก้.....
พลันสายตาก็เหลือบไปเห็นกลุ่มคุณหมอหลายคน รุมล้อมดูคอมฯพวกเค้าเข้าinternet ดูเด็กสาววัยรุ่นสองคนนัดตบตีกันจนเป็นข่าวคึกโครม
“คุณหมอ ดูอะไรกัน” ฉันถาม
“ดูเด็กตีกันพี่”
“โอ๊ย.....ดูซิ พี่นะรับไม่ได้เลย......”
“มันแย่มากเลยนะพี่” พรรคพวกเริ่มเจรจา
“ที่รับไม่ได้น่ะ คือพี่ก็คนอ่างทองน่ะนะ เสียชื่อคนอ่างทองหมด”
ฮาๆๆๆ......
“อ้าว....นึกว่าตำหนิความเสื่อมของสังคม”
“เรื่องตำหนิสังคมน่ะ อยู่แล้ว....ได้ไง ยืนดูและเชียร์เด็กตีกัน แทนที่จะห้าม”
ผู้ป่วยแหงนหน้าไปดูข่าวนั้นด้วย เขาได้ยินพวกเราคุยกันและขำที่ฉันอำคุณหมอ ฉันยิ้มให้เขา
“คุณ......เห็นด้วยไหมคะ” ฉันถาม
ผู้ป่วยยิ้มกว้างและพยักหน้า ฉันคุยกับผู้ป่วยไปเรื่อยๆเพื่อคลายกังวล พอกางแขน ติดอุปกรณ์เสร็จ ก่อนจะเริ่มหัตถการการผ่าตัด ฉันขอปิดตาคนไข้
“ขออนุญาตปิดตานะคะ ไม่ต้องดูแล้วหละนะ เด็กๆเค้าเลิกตีกันแล้วค่ะ” ฉันหยอดติดตลก
คนไข้ยิ้มหน้าบาน ฉันเองก็ดีใจที่คนไข้และทีมงานมีความสุขไปด้วยกันในวันนี้
คุณหมอขา....
ไม่บอกคนไข้ไปล่ะคะว่า....เด็กๆ เค้าเลิกตีกันแล้วล่ะค่ะ (ตอนนี้) ....(อิอิอิ)..... เดี๋ยวเค้าจะนัดมาตีกันใหม่ ... ไว้ค่อยดูใหม่อีกทีแล้วกันค่ะ.....ฮาฮา..
หนูเคยพาแม่ไปหาหมอ แต่เจอพยาบาลหน้าหงิกเหมือนตูด บริการเหมือนไม่เต็มใจ หนูสงสารแม่ คือคนป่วยไข้ก็ไม่ดีไม่สบายตัวอยู่แล้ว ต้องมาเจอแบบนี้อีก มันทำให้เกิดอารมณ์หงุดหงิด เลยถามเขาไปเสียงค่อนข้างดังว่า "คุณพยาบาลเป็นอะไร ไม่สบายหรือเปล่า ท้องผูกหรือคะ" เขาอึ้งไปหลายวิ ทำหน้างงๆ ตอนก่อนจะเปลี่ยนไปหงิกกว่าเก่าเพราะพึ่งเข้าใจ คนแถวนั้นแอบขำกันกิ๊ก พอเขาเดินไปแล้ว โดนแม่ตีแขนเราหนึ่งทีฐานที่ไปกวนประสาทเขา หนูก็บ่นพึมพำออกมาว่า "ก็ถามดีๆ คนเขาเป็นห่วง เห็นทำหน้าเหมือนอึไม่ออกมาเจ็ดวัน กลัวจะไม่สบาย" คนที่นั่งอยู่รอบข้างแอบหัวเราะไปอีกหลายคน
เดี๋ยวนี้เลยเลี่ยงไม่เคยไปโรงพยาบาลรัฐมาหลายปีแล้ว ยอมเสียเงินเพื่อเห็นหน้ายิ้มแย้มค่ะ
สวัสดีค่ะคุณ Lioness_ann
สวัสดีค่ะ น้องเล็ก
สวัสดีค่ะคุณติ๋ว
อ่านที่น้องซูซานLittle Jazz \(^o^)/ เขียน พี่เคยเห็นเหตุการณ์นี้ด้วยตัวเองค่ะ แต่ยังไม่เคยเจอกับตัวเองจะๆ
สาเหตุน่าจะเป็นเพราะ พยาบาลมีน้อยกว่าผู้ป่วยค่ะ ทำใหเหนื่อย และเครียดค่ะ จริงๆแล้ว พยาบาลของเราทุกคน ก็มีจิตใจดี มีเมตตาจิตทั้งนั้น
พยาบาลไทยเราในร.พ.ของรัฐ อาจมีรับงานนอกเวลาบ้างด้วย จึงยิ่งทำให้เหนื่อยและเครียดมากขึ้น
ใครไปเจอพยาบาลที่อารมณ์ดีอย่างคุณติ๋ว นับว่าโชคดีมากค่ะ
ในห้องผ่าตัด ผูป่วยได้พยาบาลใจดีอย่างคุณติ๋ว คงยิ้มสบายใจ นะคะ
สวัสดีค่ะ คุณพี่ศศินันท์
สวัสดีค่ะ พี่ใบบุญ
ตามมาเชียร์ค่ะ
เอายิ้มที่ติดจาก อโอ๋มาฝากด้วย
สวัสดีค่ะ คุณหมอรวิวรรณ