สวัสดีค่ะ คุณพี่ศศินันท์
- ดิฉันมิใช่พยาบาลอารมณ์ดีตลอดเวลาหรอกค่ะ เพียงแต่พยายามสร้างบรรยากาศที่ดีในภาวะเครียดน่ะค่ะ....และเห็นด้วยที่คุณพี่กล่าวถึงพยาบาลเช่นนั้นค่ะ ทั้งภารกิจที่ต้องดูผู้ป่วย ไหนจะประสานงานโน่น งานนี่....ย่อมเกิดความเหนื่อยล้าและแสดงออกทางสีหน้าไม่ได้ค่ะ....ดิฉันจึงหันเหตัวเองเข้าห้องผ่าตัดไป และใช้เวลาดูแลผู้ป่วยขณะหลับสลบน่าจะสนุกกว่า.และก็ตรงใจค่ะ....
- ....พยาบาลที่อยู่กับผู้ป่วยตลอดเวลาในโรงพยาบาลของรัฐแล้วยังยิ้มได้นี่เก่งมากๆค่ะ...ดิฉันเองก็ชื่นชมเช่นกันค่ะ แต่ก็เห็นใจผู้ป่วยและญาติหากต้องเผชิญพยาบาลที่ไม่สามารถควบคุมอารมณ์ตนเองและแยกแยะได้น่ะค่ะ....
- คาดหวังว่าพยาบาลที่เราเจอหน้างอๆ....คงเป็นส่วนน้อยนะคะ
- ขอบคุณสำหรับดอกไม้สวยๆและมุมมองที่ดียิ่งค่ะ