วันพฤหัสบดี
เหงาที่ไม่ได้พูดกับใครมาก...ได้แต่พูดกับคอม
คนที่อยากพูดด้วย.........ต้องใช้โทรศัพท์
นอกจากนั้นคือคนที่ไม่อยากจะคุย
แต่ก็อยากคุยกับใครซักคนที่เข้าใจ
ฉันเบื่องานมาก ๆ ........
งานที่ต้องทนกับอุปสรรคนานา
ฉันเข้าใจเสมอว่า...ชีวิตมันต้องมีอุปสรรค
แต่ไม่คาดคิดว่าอุปสรรคจะมา...ตลอดเวลา
ฉันเหงาแต่ไม่รู้ว่าจะไปที่ไหนกับใคร
เพื่อให้หายเหงา........
ถอนหายใจสักร้อย ๆ รอบ
ให้หายความอึดอัดใจไปซะที
อยาก........ให้วันนี้จบลงโดยเร็ว
ฉันอยากจะกลับไปบ้าน....เช่า
ที่ไม่เคยคิดว่ามันเป็นบ้านของตัวเอง
เฮ้อ..นึกรำพึงกับตัวเอง......เบื่อเหลือเกิน
ทำไมเราถึงไม่ลองคิดในมุมต่างออกไปบ้างคะเช่น "อย่างน้อย เราก็มีบ้านอยู่ ถึงแม้มันเป็นเพียง บ้านเช่า แต่ยังมีคนอีกไม่น้อยที่ไม่มีแม้แต่...จะมีบ้านอยู่"
อุปสรรค มันคือ "บททดสอบ" ที่ทำให้เราเข้มแข็งขึ้น และเมื่อเวลาผ่านไป เราจะสามารถใช้ชีวิตบนโลกใบนี้ได้อย่างมีความสุข คะ
เป็นกำลังใจให้นะคะ
น้องนิวตัวป่วน
ฉันเคยเหงา
เคยเปลี่ยว เคยเศร้า เคยสับสน
ชีวิตเหมือนไม่มีใครสักคน
เหงาจนไม่อาจจะพรรณนา
เราล้วนก็เคยเหงา
เคยโศกเคยเศร้า...เคยพร่ำหา
ใครก็ได้สักคน..ช่วยนำพา
ชีวิตที่อ่อนล้า...ให้ก้าวไป
เชื่อเถอะ..เธอจะผ่าน..ด่านความเหงา
เลิกโศกเลิกเศร้าเลิกหวั่นไหว
ขอเพียงเวลา...ผ่านผันไป
อีกไหมนานหัวใจ...จะเรียนรู้
ชีวิตเป็นของเรา
เลิกหงอยเลิกเหงาเลิกหดหู่
โลกยังมีแง่งามให้เรียนรู้
มาเถอะลุกขึ้นสู้...อย่าแพ้มัน
เป็นกำลังใจให้ครับ
เหงา..เพราะยักษ์ในตัวเราหลับครับ..
อยากเหงาก็เหงา..
ไม่อยากเหงาก็ไม่เหงา..
งงไหม..
ชีวิตย่อมมีหนทาง..
ขอพลังจงสถิตย์อยู่กับท่าน..
เลิกเหงา..ไปเที่ยวกับเกษตร(อยู่)จังหวัดดีกว่าครับ..
อย่านั่งเก็บเงาะเน่าอยู่เลยน่า..
http://gotoknow.org/blog/pree-d3