ฉันเคยเหงา

เคยเปลี่ยว  เคยเศร้า  เคยสับสน

ชีวิตเหมือนไม่มีใครสักคน

เหงาจนไม่อาจจะพรรณนา

เราล้วนก็เคยเหงา

เคยโศกเคยเศร้า...เคยพร่ำหา

ใครก็ได้สักคน..ช่วยนำพา

ชีวิตที่อ่อนล้า...ให้ก้าวไป

เชื่อเถอะ..เธอจะผ่าน..ด่านความเหงา

เลิกโศกเลิกเศร้าเลิกหวั่นไหว

ขอเพียงเวลา...ผ่านผันไป

อีกไหมนานหัวใจ...จะเรียนรู้

ชีวิตเป็นของเรา

เลิกหงอยเลิกเหงาเลิกหดหู่

โลกยังมีแง่งามให้เรียนรู้

มาเถอะลุกขึ้นสู้...อย่าแพ้มัน

 

เป็นกำลังใจให้ครับ